Za garść dolarów

Per un pugno di dollari (1964)
7.9/10
312 315
—
brak ocen
7.8/10
4929
7.9/10
252000
Oceń film:
Data premiery
Budżet
$200 000
Opłaty
$3 506 354
Reżyser
Scenariusz
Kompozytor
Producent
Arrigo Colombo
Aktorzy
Zdjęcie Wolfgang Lukschy
Wolfgang Lukschy
John Baxter
Zdjęcie Sieghardt Rupp
Sieghardt Rupp
Esteban Rojo
Zdjęcie Joseph Egger
Joseph Egger
Piripero
Zdjęcie Antonio Prieto
Antonio Prieto
Don Benito Rojo / Don Miguel Rojo
Zdjęcie José Calvo
José Calvo
Silvanito
Wszyscy aktorzy i role (10)

Krótki opis

Do San Miguel, małego miasteczka niedaleko meksykańskiej granicy, przybywa nieznajomy. Zastaje on osadę podzieloną między dwie zwaśnione rodziny: Baxterów i Rojos. Obie strony czerpią zyski z przemytu i żadna nie jest w stanie zyskać przewagi, podczas gdy mieszkańcy miasta ponoszą konsekwencje tego konfliktu. Przybysz, wyborny strzelec, który nie zdradza swojego imienia, dostrzega w tej sytuacji okazję i oferuje swoje usługi obu obozom, skłócając je ze sobą dla własnego zysku. Gdy transport złota przeznaczony na zakup broni wpada w ręce Rojos, mężczyzna wplątuje się w spór, jednak jego podwójna gra wiąże się z ryzykiem, gdy prawda wychodzi na jaw. Film jest luźną adaptacją dramatu samurajskiego „Yojimbo” w reżyserii Akiry Kurosawy, przeniesioną na pogranicze amerykańsko-meksykańskie.

Reżyseria należy do Sergio Leone – jest to jego drugi pełnometrażowy obraz po „Kolosie z Rodos” i pierwszy z filmów zrealizowanych w ramach tego cyklu westernów. Scenariusz napisał Leone wspólnie z Víctor Andrés Catena i Jaime Comas Gil, a producentami byli Arrigo Colombo i Giorgio Papi. W roli nieznajomego występuje Clint Eastwood, a obok niego znaleźli się Marianne Koch jako Marisol, Gian Maria Volonté jako Ramón Rojo, Wolfgang Lukschy jako John Baxter, Sieghardt Rupp jako Esteban Rojo oraz Joseph Egger jako Piripero. Przy produkcji, realizowanej przez firmy z Niemiec, Hiszpanii i Włoch, pracowało 44 uznanych aktorów oraz 66 członków ekipy.

W serwisie IMDb film uzyskał ocenę 7,9/10 na podstawie około 252 000 głosów, natomiast w TMDB oceniono go na 7,8/10 przy znacznie mniejszej liczbie głosujących. Ocena krytyków wynosząca 8,3/10 na podstawie 56 recenzji stawia produkcję nieco wyżej niż obie noty widzów.

Co pozostało za kulisami

  • Premiera filmu w USA została opóźniona, ponieważ scenarzyści „Bodyguarda” (1961) Akira Kurosawa i Ryuzo Kikushima pozwali twórców „Za garść dolarów” za naruszenie praw autorskich. Kurosawa i Kikushima wygrali proces i otrzymali 15 procent światowych dochodów filmu Sergio Leone, wyłączne prawa do dystrybucji w Japonii, na Tajwanie i w Korei Południowej. Według Kurosawy, film „Za garść dolarów” przyniósł mu więcej pieniędzy niż jego własny „Yojimbo” (1961).
  • Do głównej roli przesłuchiwani byli Henry Fonda, Steve Reeves, Rory Calhoun, Charles Bronson, James Coburn, Henry Silva, Eric Fleming.
  • W amerykańskich zwiastunach, a także w materiałach promocyjnych tytuł filmu został podany jako „A Fistful of Dollars”, jednak w samym filmie – „Fistful of Dollars”.
  • Film „Za garść dolarów” jest określany jako pierwszy spaghetti western, jednak przed premierą filmu powstało już około 25 podobnych produkcji zrealizowanych we Włoszech. Niemniej jednak „Za garść dolarów” był pierwszym filmem, który doczekał się międzynarodowej dystrybucji.
  • Zdjęcia do filmu zostały zakończone w 1964 roku, ale w kinach w USA obraz pojawił się dopiero w 1967 roku.
  • Premiera filmu w USA została opóźniona, ponieważ scenarzyści „Ciałoosłony” Akira Kurosawa i Ryuzo Kikushima pozwali twórców filmu za naruszenie praw autorskich. Kurosawa i Kikushima wygrali proces i otrzymali 15% światowych dochodów filmu oraz wyłączne prawa do dystrybucji w Japonii, Tajwanie i Korei Południowej. Według Kurosawy, film „Za garść dolarów” przyniósł mu więcej pieniędzy niż jego własna „Ciałoosłona”.
  • „Za garść dolarów” to remake „Ciałoosłony” (1961).
  • Początkowo Sergio Leone nie zamierzał angażować Ennio Morricone do pracy nad filmem, ponieważ nie był pod wrażeniem żadnej ze ścieżek dźwiękowych, które Morricone stworzył do innych filmów. Jednak już wstępne szkice przyszłych kompozycji, które zabrzmiały w filmie, skłoniły Leone do zmiany zdania i natychmiastowego zawarcia umowy z Morricone. Następnie Morricone skomponował muzykę do wszystkich kolejnych filmów Leone.
  • „Za garść dolarów” to pierwszy wspólny projekt Sergio Leone i Ennio Morricone.
  • W szkole Sergio Leone i Ennio Morricone uczyli się w tej samej klasie.
  • Początkowy tytuł filmu „Wspaniały nieznajomy” („The Magnificent Stranger”) został zmieniony na „Za garść dolarów” zaledwie na trzy dni przed premierą. Nikt nie raczył poinformować o tym Clinta Eastwooda, który nie miał pojęcia, że film spotkał się z entuzjastycznym odbiorem widzów, dopóki jego agent, trzy tygodnie później, nie powiedział mu o tym.
  • Imię „Człowieka bez imienia” (Clint Eastwood) to Joe. Jego imię można usłyszeć w scenie rozmowy z grabarzem, a także w końcowych napisach postać Eastwooda jest wskazana jako Joe.
  • Według Howarda Hughesa, autora „Pewnego razu na Dzikim Zachodzie”, Sergio Leone samodzielnie znalazł drzewo, które jego zdaniem idealnie nadawało się na drzewo z szubienicą. Drzewo zostało wykopane i przetransportowane na plan filmowy.
  • Clint Eastwood w dużej mierze samodzielnie stworzył wizerunek swojej postaci. Na przykład, sam kupił czarne dżinsy, kapelusz i cygary.
  • Ponieważ była to wspólna produkcja włosko-niemiecko-hiszpańska, na planie zdjęciowym istniała znaczna bariera językowa. Clint Eastwood komunikował się z Sergio Leone i włoską częścią ekipy za pośrednictwem kaskadera Benito Stefanelli, który był nieoficjalnym tłumaczem na projekcie.
  • Słynne przymrużenie oczu Clinta Eastwooda powstało z powodu jasnego słońca i wysokich lamp na planie zdjęciowym.
  • W napisach początkowych filmu imię reżysera widniało jako „Bob Roberts” zamiast Sergio Leone. Było to spowodowane tym, że wcześniej we Włoszech ludzie nie chodzili na włoskie filmy, a wyłącznie na amerykańskie. Dlatego Leone sprytnie przyjął pseudonim Bob Roberts.
  • Kiedy film miał premierę na kanale „ABC” w 1975 roku, nakręcono dodatkową scenę wyjaśniającą, dlaczego „Człowiek bez imienia” udał się do San Miguel. Ani Eastwood, ani Leone nie brali udziału w dokrętkach. W tej scenie Harry Dean Stanton, grający polityka, rozkazuje bohaterowi Eastwooda, w zamian za ułaskawienie, udać się do San Miguel i uwolnić miasto od dwóch gangów. Scena ta jest dostępna na specjalnym wydaniu DVD filmu.
  • Clint Eastwood sam zaproponował pomysł, aby „Człowiek bez imienia” palił cygary. Kupił zwykłe cygary, a następnie rozcinał każdą z nich na trzy części.

Podobne filmy

Kto zagrał tu najlepiej?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.