Zielona dolina

Name: Zielona dolina
Genre: Dramat
Released: 1941-10-28
Duration: 1 h 58 min
Rating: 7.2
Cast: Walter Pidgeon, Maureen O'Hara, Anna Lee, Donald Crisp, Roddy McDowall

How Green Was My Valley (1941)

Chronometraż: 1:58 (118 min)

—
brak ocen

7.3/10
461

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 3

Zdjęcie 34

Aktorzy i postacie

Wideo do filmu Zielona dolina — Larry Cohen on HOW GREEN WAS MY VALLEY

2:04

Zdjęcie 34

Data premiery

Kraj

Produkcja

Genre

Budżet

$800 000

Opłaty

$4 800 000

Witryna internetowa

Reżyser

John Ford

Aktorzy

Walter Pidgeon, Maureen O'Hara, Anna Lee, Donald Crisp, Roddy McDowall, John Loder, Sara Allgood, Barry Fitzgerald, Patric Knowles, Morton Lowry
Wszyscy aktorzy i role (10)

Scenariusz

Producent

Darryl F. Zanuck

Operator

Arthur C. Miller

Kompozytor

Alfred Newman

Artysta

Casting

Instalacja

James B. Clark
Cały zespół (29)

Krótki opis

Mężczyzna po pięćdziesiątce wspomina swoje dzieciństwo spędzone w walijskiej wiosce górniczej na przełomie XX wieku.

Co pozostało za kulisami

W scenie po tym, jak Hugh nauczył się ponownie chodzić, na rękę postaci rzeczywiście usiadła mucha. Nie było tego w scenariuszu.
Jedyny film Johna Forda (1894-1973), który zdobył „Oscara” w kategorii „najlepszy film”.
Najczęściej nominowany film 1941 roku, otrzymał 5 nagród „Oscar”.
Zdjęcia trwały 2 miesiące.
Autor powieści, którą zekranizował John Ford, Richard Llewellyn (1906-1983) twierdził, że pisał powieść w oparciu o swoją rozległą wiedzę o życiu w Walii, ale okazało się to nieprawdą, ponieważ prawie nie był w Walii. Jak się później okazało, praktycznie całą swoją wiedzę zaczerpnął z rozmów z lokalnymi górnikami.
Producent Darryl F. Zanuck (1902-1979) początkowo zamierzał nakręcić 4-godzinną sagę.
Budowa osady górniczej kosztowała 110 000 dolarów. Do budowy szybów dostarczono bloki węgla ważące ponad tonę każdy. Aby stworzyć wrażenie, że wszystko wokół pokryte jest węglem (w scenie otwarcia i zakończenia), John Ford zarządził pomalowanie wszystkiego na czarno.
Osadę górniczą w Walii zbudowano niedaleko Malibu w Kalifornii. Budżet filmu został do tego momentu obcięty do 1,25 miliona dolarów, więc zdjęcia plenerowe były niemożliwe. Ponadto, zdjęcia za granicą były dla hollywoodzkiego studia praktycznie niemożliwe z powodu II wojny światowej. Co więcej, Darryl F. Zanuck zmienił zdanie i zrezygnował z kręcenia w kolorze, ponieważ kolory w okolicach Malibu różniły się od kolorystyki Walii.
W 1990 roku film został wpisany do Krajowego Rejestru Filmów jako mający „wartość kulturową, historyczną lub estetyczną”.
Ostatnie słowa Kiwarty „Jestem tchórzem, ale potrzymam twój płaszcz” dodał do filmu reżyser John Ford, pomimo sprzeciwu autora scenariusza, Philipa Dunna.
Kiedy w kopalni dochodzi do wypadku, matka i Bronwyn wybiegają z domu. Na pierwszym ujęciu matka nie ma szalika – ani na głowie, ani na ramionach. Następnie szalik nagle pojawia się na jej ramionach, a potem zakłada go na głowę i wypowiada słynne zdanie o tym, jak zobaczy męża i syna z Panem na niebie.