Napoléon
Napoléon (1927)
Produkcja
Opłaty
$2 539 448
Reżyser
Scenariusz
Kompozytor
Producent
Henry de Cazotte
Aktorzy
Albert Dieudonné
Napoléon Bonaparte
Vladimir Roudenko
Napoléon Bonaparte (Child)
Edmond van Daële
Maximilien Robespierre
Alexandre Koubitzky
Georges Jacques Danton
Antonin Artaud
Jean-Paul Marat
Abel Gance
Louis Antoine Léon de Saint-Just
Gina Manès
Joséphine, Viscountess of Beauharnais
Nicolas Koline
Tristan Fleury
Krótki opis
Film biograficzny o Napoleonie Bonaparte, śledzący karierę Korsykana od czasów szkolnych (gdzie bitwa na śnieżki jest inscenizowana jak kampania wojskowa) poprzez ucieczkę z Korsyki, rewolucję francuską (gdzie prawdziwa burza przeplata się z burzą polityczną) i okres Terroru, aż po jego triumfalną inwazję na Włochy w 1797 roku.
Co pozostało za kulisami
- Do roli Napoleona reżyser rozważał następujące kandydatury: dramaturga René Fouché, szansoniera Jeana Bastia, pisarza Pierre'a Bonardiego, aktora Van Daela (który zagrał Robespierre'a) oraz Iwana Mozżuchina (odmówił, gdyż uważał, że postać Bonapartego może stworzyć tylko Francuz).
- Scenariusz napisany przez Hansa tak mało odpowiadał faktom historycznym, że on, przewidując zarzuty ze strony historyków, zamieścił w napisach wstępnych zastrzeżenie: „Napoleon, takim jakim widział go A. Hans”.
- Hans stosował najróżniejsze sztuczki, aby uzyskać pożądane efekty. Wspólnie z operatorem Krewem opracowano „zsynchronizowane obiektywy”, z których jeden służył jako wizjer i mógł być w każdej chwili wykorzystany przez operatora do ustawienia ostrości; zdalne ostrzenie; panoramiczną platformę automatyczną; wykorzystanie „eidoskopów Ermage’a”, czyli obiektywów 275 mm do zbliżeń; systemy teleobiektywów o ogniskowej do 210 mm; obiektywy „brachio-skopowe” (do 14 mm), „znane do tego czasu jedynie z fotografii”, a na koniec zastosowanie potrójnego ekranu.
- Zdjęcia do „Napoleona” zakończyły się w ciągu lata 1926 roku, a następnie film był montowany przez siedem miesięcy.
- W 1923 roku założyciel koncernu „Vesti”, kupiec rosyjskiego pochodzenia Wengerow, zaproponował Abelowi Gansiowi nakręcenie filmu w Berlinie. Gans odpowiedział: „Nakręcę „Napoleona” tylko we Francji”. Wówczas Wengerow stworzył „syndykat międzynarodowy”, do którego dołączyła firma „Pathé”.
- Abel Gans wspominał jedną scenę, którą usunęli cenzorzy. Przedstawiała ona żołnierzy rozstrzeliwujących cywilów, a kamery były używane niczym kule, gwałtownie robiąc najazdy na cele.
- Pierwotnie film miał składać się z ośmiu serii, z których każda miała mieć trzy tysiące metrów. Pokrycie kosztów tego superfilmu zaplanowano w następujący sposób: 20 procent – we Francji, 7 procent – w Hiszpanii, 4 procent – w Holandii, 7 procent – w Skandynawii, 5 procent – w Europie Środkowej, 50 procent – w Niemczech, Wielkiej Brytanii, Ameryce Łacińskiej i Rosji; sprzedaż filmu do Stanów Zjednoczonych miała zapewnić zysk z całej operacji. Przed rozpoczęciem zdjęć należało zebrać i zamówić 8 tysięcy kostiumów, 4 tysiące karabinów, 60 armat itd. Jednak w trakcie zdjęć Gans wielokrotnie miewał trudności ze znalezieniem funduszy, przerywał prace i zmieniał inwestorów.
- Film był pierwszym na świecie nakręconym w technologii kina panoramicznego jednocześnie na trzy taśmy filmowe.
- „Napoleon” był kręcony w Briançon, Tulonie, na Korsyce, w Saint-Cloud, Brienne, Malmaison i Paryżu.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
