Męczeństwo Joanny d'Arc
Krótki opis
Męczeństwo Joanny d'Arc to dramatyzowana opowieść o ostatnim dniu z życia francuskiej chłopki z piętnastego wieku, która podczas wojny stu lat prowadziła wojska przeciwko Anglikom, a następnie została pojmana w Compiègne. Więziona w Rouen, staje przed sądem kościelnym oskarżona o herezję i czary. Przesłuchujący ją duchowni naciskają, by przyznała, że jej wizje i przekonanie o boskiej misji były kłamstwem. Przesłuchanie zmierza do wyboru między uległością a śmiercią na stosie, jednak bohaterka odmawia wyrzeczenia się swoich przekonań.
Carl Theodor Dreyer wyreżyserował film i współtworzył scenariusz wraz z Josephem Delteilem; była to jego kolejna pełnometrażowa produkcja po filmie Michael z 1924 roku. W tytułowej roli wystąpiła Maria Falconetti, a wśród dwudziestu trzech wymienionych w napisach wykonawców znaleźli się także Eugène Silvain jako biskup Pierre Cauchon, André Berley, Maurice Schutz, Antonin Artaud oraz Michel Simon. Film trwa 81 min i został zrealizowany we Francji przez studio Société générale des films.
Krytycy i publiczność oceniają dzieło wyjątkowo wysoko i niemal jednomyślnie: recenzenci przyznali mu notę 9,4/10 na podstawie 63 recenzji, natomiast w serwisie IMDb film posiada ocenę 8,1/10 przy około 68 000 głosów, a w TMDB 8/10 przy około 1100 głosach.
Co pozostało za kulisami
- Oryginalny negatyw filmu został utracony w wyniku pożaru, a Dreyer zmontował na nowo nową wersję z dupli, które wcześniej odrzucił.
- Około 1950 roku francuski krytyk filmowy Lo Duca odkrył fragmenty filmu w archiwum studia Gaumont i stworzył własny montaż filmu z napisami i muzyką Vivaldiego, Albinoniego i innych kompozytorów epoki baroku jako ścieżkę dźwiękową. Ta wersja wywołała ostre protesty Dreyera, który stwierdził, że montaż Lo Duca nie ma nic wspólnego z pierwotnym montażem jego filmu.
- W 1985 roku Francuska Cinémathèque wydała zrestaurowaną wersję filmu, w której w pełni zachowano montaż odnalezionej w Oslo kopii, a napisy przetłumaczono z duńskiego na francuski. Do tej wersji kompozytor Richard Einhorn w 1994 roku napisał muzykę – oratorium „Wizje Światła”.
- Film został zakazany w Wielkiej Brytanii z powodu przedstawienia angielskich żołnierzy jako sadystów znęcających się nad Joanną.
- Zgodnie z zamysłem reżysera, film miał być wyświetlany bez ścieżki dźwiękowej, w całkowitej ciszy.
- Przez pół wieku pierwotna wersja filmu uważana była za zaginioną, jednak w 1981 roku w Oslo, w składziku szpitala psychiatrycznego, odkryto doskonale zachowaną, praktycznie kompletną kopię oryginalnego filmu z duńskimi napisami, która stała się podstawą dla obecnej, zrestaurowanej wersji.
- Praca nad filmem trwała około półtora roku.
- Podczas kręcenia filmu żaden z aktorów nie był charakteryzowany, co było w tamtych czasach całkowicie bezprecedensowe.
- Do zdjęć do filmu Carl Theodor Dreyer zaprojektował specjalne dekoracje z ruchomymi ścianami, na których stworzenie zużyto większość przydzielonego budżetu. Jednocześnie dekoracje są widoczne w kadrze jedynie fragmentarycznie, ponieważ główny nacisk położono na zbliżenia postaci.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
