Na Zachodzie bez zmian
Kraj
Produkcja
Budżet
$1 448 864
Opłaty
$3 270 000
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Carl Laemmle Jr., Carl Laemmle
Operator
Kompozytor
Artysta
Casting
Instalacja
Milton Carruth, Edgar Adams
Cały zespół (18)
Cały zespół (18)
Krótki opis
Film nakręcony na podstawie powieści niemieckiego pisarza Ericha Maria Remargue'a. Opowiada historię grupy młodych Niemców, wysłanych prosto ze szkoły w okopy Pierwszej Wojny Światowej. Ognisty patriotyzm młodych żołnierzy szybko zaczął wygasać gdy zobaczyli rzeczywistość wojny. Ich życie zmienia się diametralnie, strach i śmierć otaczają ich każdego dnia. Zatracają gdzieś młodzieńczą niewinność i uczą się bezwzględnie zabijać... Film zdobył Oscara za najlepszy film i reżyserię!
Co pozostało za kulisami
- Film oparty jest na powieści o tym samym tytule autorstwa Ericha Marii Remarque'a.
- Po odegraniu roli Paula Bäumera i zdobyciu pewnego doświadczenia moralnego podczas pracy nad filmem, aktor Lew Ayres odmówił służby wojskowej w czasie II wojny światowej z powodów moralno-etycznych.
- Do realizacji rozległych scen bitewnych i efektów pirotechnicznych ponad 20 akrów ziemi na dużym ranczo w Kalifornii zostało przekształconych w pola bitew, na których znajdowało się ponad 2000 „żołnierzy”.
- Film został zakazany w nazistowskich Niemczech.
- Berlińską premierę filmu osobiście zrujnował Goebbels, obrzucając widzów „bombami śmierdzącymi” i żywymi myszami.
- W 1990 roku film został wpisany do Narodowego Rejestru Filmów Stanów Zjednoczonych.
- Był to pierwszy film dźwiękowy wykorzystujący gigantyczny, ruchomy żuraw z kamerą, w szczególności do kręcenia realistycznych scen bitewnych, i jeden z pierwszych filmów dźwiękowych, w którym szeroko wykorzystywano ruchome kamery filmowe.
- Wydany pierwotnie w 140-minutowej wersji, film został później skrócony do 110, a nawet 90 minut. W 1939 roku wydano wersję ze specjalną wstawką antynazistowską.
- Producent filmu Carl LeMle Jr. był bardzo niezadowolony z tragicznego zakończenia filmu i żądał od Lewisa Milestone'a przeredagowania go na happy end. Milestone odpowiedział kpiąco, że w takim przypadku wojnę w filmie wygrają nie Francuzi, a Niemcy, po czym konflikt został zażegnany.
- W filmie bardzo szczegółowo ukazano śmierć i utratę kończyn, przez co można go uznać za niezwykle brutalny jak na swoje czasy. Wynika to z faktu, że tzw. kodeks Haysa stał się nieoficjalnym, lecz obowiązującym standardem moralnej cenzury w amerykańskim kinie dopiero w 1934 roku (został przyjęty w 1930 roku i nazwany imieniem polityka-republikańczyka, który w latach 1922-1945 kierował Stowarzyszeniem Producentów i Dystrybutorów Filmowych, obecnie – Amerykańską Asocjacją Filmową). Ponadto, studio Universal Pictures uznało temat filmu za na tyle ważny, aby dopuścić do pokazu scen przemocy. Scenę z żołnierzem, który chwyta się drutu kolczastego, a w tym momencie rozlega się eksplozja pocisku artyleryjskiego, pozostawiając po żołnierzu jedynie dłonie trzymające się drutu kolczastego, podsunął reżyserowi i scenarzyście Lewisowi Milestone’owi były żołnierz armii niemieckiej. Pracował on na planie jako robotnik, a w przeszłości, podczas ataku Francuzów na niemieckie okopy, był świadkiem podobnego zdarzenia. Milestone postanowił włączyć tę scenę do filmu.
- Minister spraw wewnętrznych nazistowskich Niemiec Wilhelm Frick (1877-1946) zakazał filmu, twierdząc, że rzekomo przedstawia wszystkich Niemców jako tchórzy. Ironią losu, w sąsiedniej Polsce ten sam film został uznany za nielegalny jako wyjątkowo „proniemiecki”.
- Pronazistowscy prowokatorzy próbowali zakłócić wyświetlanie filmu w Niemczech, często wypuszczając wcześniej złapane szczury w salach kinowych lub gaz z bomb smrodowych, ponieważ gorycz porażki w I wojnie światowej była wciąż świeża. Ostatecznie naziści po prostu zakazali filmu. Do jego wyświetlania w Niemczech powrócono dopiero w 1956 roku, chociaż bezpośrednio po premierze film przyciągał pełne sale widzów w sąsiednich Szwajcarii, Francji i Holandii. Dla chętnych obejrzenia tego filmu Niemców w tych krajach zorganizowano nawet specjalne przewozy do najbliższych kin pociągami i autobusami.
- Do roli, którą ostatecznie zagrała Beryl Mercer, początkowo wybrano Seizę Pitts, jednak kojarzono ją głównie z rólami komediowymi i postaciami humorystycznymi, więc podczas przedpremierowych projekcji publiczność zaczynała się chichotać na jej widok, i wszystkie sceny z jej postacią zostały ponownie nakręcone z Mercer.
- Minister spraw wewnętrznych nazistowskich Niemiec Wilhelm Frick (1877-1946) zakazał filmu, twierdząc, że rzekomo przedstawia wszystkich Niemców jako tchórzy. Ironią losu, w sąsiedniej Polsce ten sam film został uznany za nielegalny jako wyjątkowo „pronieniecki”.
Podobne filmy
7.7/10
7.5/10
7.3/10
7.2/10
7.2/10
7.2/10
7.2/10
6.8/10
6.5/10
6.3/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
