The Big Parade
The Big Parade (1925)
Produkcja
Budżet
$382 000
Opłaty
$20 000 000
Reżyser
Scenariusz
Harry Behn
Producent
Aktorzy
John Gilbert
James 'Jim' Apperson
Renée Adorée
Melisande
Hobert Boswórz
Mr. Apperson
Claire McDowell
Mrs. Apperson
Claire Adams
Justyn Reed
Robert Ober
Harry Apperson
Tom O'Brien
Michael Olysius 'Bull' O'Hara
Karl Dane
'Slim' Jensen
Krótki opis
Historia leniwego, bogatego chłopca, który dołącza do Dywizji Tęczowej Armii Stanów Zjednoczonych i zostaje wysłany do Francji, by walczyć w I wojnie światowej, zaprzyjaźnia się z dwoma robotnikami, doświadcza okropności wojny pozycyjnej i zakochuje się we francuskiej dziewczynie.
Co pozostało za kulisami
- Departament Wojny Stanów Zjednoczonych (poprzednik Departamentu Obrony) udostępnił producentom filmu do realizacji ponad 200 wojskowych ciężarówek, około 4 000 żołnierzy i ponad 100 samolotów.
- Pewnego razu reżyser King Vidor (1894-1982) poskarżył się Irvingowi Thalbergowi (1899-1936) z wytwórni „MGM”, że zmęczyło go kręcenie filmów, które wytrzymują w kinach zaledwie tydzień, po czym zainteresowanie widzów spada. Następnie opowiedział Thalbergowi o tym, jak wyobraża sobie realistyczny film o wojnie. Thalberg był zachwycony i próbował nabyć prawa do broadwayowskiej sztuki Maxwella Andersona (1888-1959) i weterana I wojny światowej Lawrence’a Stallingsa (1894-1968) „What Price Glory?”. Prawa do sztuki były już wykupione, więc Thalberg zatrudnił Stallingsa, aby ten przyjechał do Hollywood i napisał scenariusz nowego, realistycznego filmu o wojnie, którego realizacji marzył Vidor. Stallings napisał „Wielką Paradę”, antywojenną historię, w której nie było miejsca na tradycyjne przedstawienia o heroizmie, a nacisk położono na historię miłosną między żołnierzem Yanki a Francuzką. Kiedy Vidor zakończył okres zdjęciowy (realizacja kosztowała 200 000 dolarów, czyli około 2,1 miliona dolarów według cen z 2003 roku), Thalberg pokazał tę wersję widzom w Kolorado. Reakcja publiczności była pozytywna, Thalberg postanowił nadać obrazowi rozmach, i Vidor stworzył film o wojnie bez wielu scen batalistycznych. Thalberg i Vidor ponownie nakręcili słynną scenę kolumny wojsk maszerującej, dodając do niej 3000 statystów, 200 ciężarówek i 100 samolotów. Wkrótce Vidor zajął się innymi projektami, a na polecenie Thalberga inne sceny kręcił już George W. Hill (1895-1934). W rezultacie powstał hit, który stał się najbardziej znanym (i kasowym) niemym filmem wojennym wytwórni „MGM”.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
