Pan Verdoux
Kraj
Produkcja
Genre
Budżet
$2 000 000
Opłaty
$0
Reżyser
Aktorzy
Charlie Chaplin, Mady Correll, Allison Roddan, Robert Lewis, Audrey Betz, Martha Raye, Ada May, Isobel Elsom, Marjorie Bennett, Helene Heigh
Wszyscy aktorzy i role (10)
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Producent
Operator
Roland Totheroh
Kompozytor
Artysta
Casting
Instalacja
Willard Nico
Cały zespół (23)
Cały zespół (23)
Krótki opis
W tym komicznym dramacie Verdoux, były kasjer bankowy, utrzymuje swoją rodzinę z mordowania bogatych kobiet. Jest okrutny i wyrafinowany. Uważa morderstwo za uzasadniony sposób osiągania celów w życiu. Jak wyjaśnił Chaplin: "Dla generała niemieckiego von Clausevitza wojna była ciągiem dalszym zabiegów dyplomatycznych z zastosowaniem innych środków. Dla Verdoux zbrodnia była ciągiem dalszym robienia biznesu z zastosowaniem innych metod". Postać Verdoux posłużyła Chaplinowi do wykazania, że społeczeństwo, którego sens określa robienie interesów, jest społeczeństwem opartym na zbrodni i wojnie. W filmie po raz pierwszy widzowie nie zobaczyli "Charliego". Ale czy poczciwy Charlie mógłby potępić społeczeństwo tak bezpardonowo, jak to zrobił Verdoux w swym przemówieniu w sądzie?
Co pozostało za kulisami
- W 1948 roku paryski urzędnik bankowy o nazwisku Verdu pozwał producentów filmu.
- Początkowo film miał reżyserować Orson Welles, a w nim grać Chaplin, ale ten ostatni stwierdził, że nigdy nie występował w filmach wyreżyserowanych przez kogoś innego i nie zamierza zaczynać. Następnie wykupił scenariusz od Orsona Wellesa i, po niewielkiej przeróbce, w napisach twierdził, że scenariusz jest jego autorstwa, a Welles był jedynie pomysłodawcą. Na co Welles odpowiedział, że mimo iż scenariusz w większości pozostał jego, nie ma nic przeciwko, ponieważ i tak uważa go za swój najgorszy scenariusz.
- Pomimo doskonałych recenzji krytyków, a nawet nominacji do Oscara za najlepszy scenariusz, film okazał się klapą w amerykańskiej dystrybucji z powodu elementów „blasfemii” i satyry politycznej, a także poglądów politycznych Chaplina, nieprzychylnych ówczesnemu rządowi USA: w roku premiery kina, które zdecydowały się go wyświetlić, były pikietowane przez Amerykański Legion i Katolickich Weteranów Wojny, a prorzadowe gazety rozpętały prawdziwą nagonkę na reżysera.
- Luis Buñuel uważał ten film za jeden z dwóch najlepszych filmów Chaplina. (Drugim jest „Gorączka złota”.)
- W scenie, w której detektyw Morrow pije wino z kieliszka, wyraźnie widać, że w kieliszku pozostaje jeszcze trochę wina, gdy stawia go na stół. Jednak w kolejnych scenach wino w kieliszku to znika, to znów się pojawia.
Podobne filmy
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8/10
7.9/10
7.9/10
7.9/10
7.9/10
7.9/10
7.9/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
