Nocny portier

Il portiere di notte (1974)
Chronometraż: 1:58 (118 min)

brak ocen
6.7/10
389
7.4/10
18431
6.6/10
16000
Oceń film:
Data premiery
Genre
Budżet
$0
Opłaty
$0
Witryna internetowa
Reżyser
Scenariusz
Producent
Robert Gordon Edwards, Esa De Simone
Operator
Alfio Contini
Kompozytor
Daniele Paris
Artysta
Casting

Krótki opis

Akcja filmu rozgrywa się w Wiedniu w 1957 r. Max, były oficer SS, pracuje jako nocny portier w eleganckim hotelu. Pewnego wieczoru wśród nowo przybyłych hotelowych gości Max zauważa młodą, piękną kobietę, Lucię - żonę sławnego, amerykańskiego dyrygenta. Rozpoznaje w niej swoją dawną ofiarę. Max, wybrał ją z transportu więźniarek i zgwałcił. Zaczął się z nią częściej spotykać i poddawać poniżającym praktykom seksualnym. W ofierze uczucia upokorzenia, zawłaszczenia, pogardy i zagrożenia zaczęły ustępować instynktowi. Dziewczyna ulegała fantazjom Maksa, sama je wymyślała i urozmaicała. Spotkawszy się po latach, oboje odnajdują w sobie to samo niepokojące uczucie. Kiedy mąż Lucii wyrusza w dalszą podróż artystyczną, ona postanawia zostać w Wiedniu. Przeprowadza się do Maksa, dawna namiętność wybucha ze zdwojoną siłą. Współtowarzysze Maksa uznają ich romans za niebezpieczny i postanawiają zlikwidować kobietę. Max nie chce jednak wydać kochanki na pewną śmierć.

Co pozostało za kulisami

  • Grupa filmowa bardzo obawiała się gniewu mieszkańców Wiednia, którzy mogli zareagować dwuznacznie na nazistowski mundur Dirka Bogarda. Ale ostatecznie wszystkie obawy okazały się bezpodstawne. Kiedy Bogard, jak przypominał później, „z niepokojem i strachem” wyszedł na ulicę w mundurze ze swastyką, tłum gapiów... głośno bił brawa. A ktoś nawet krzyknął: „Heil!”
  • We Włoszech prześladowania filmu ustały dopiero po werdykcie Sądu Najwyższego w Mediolanie: „Portier nocny” to dzieło sztuki i nikt, w żadnych okolicznościach, nie ma prawa nakładać na nie zakazu.
  • W Nowym Jorku premierę filmu obставили w stylu sadomasochistycznej orgii. Na uroczystej kolacji stoły nakryto czarną folią winylową, na krzesłach powieszono łańcuchy, zapalono czarne świece, rozłożono zapałki w opakowaniach z sztucznej skóry z wizerunkiem butów i biczów.
  • Scena, w której bohaterka grana przez Charlotte Rampling tańczy nago przed niemieckim oficerem, znalazła się w 100 najlepszych scen światowego kina. Została nakręcona w jednym ujęciu.
  • Ekipa filmowa bardzo obawiała się gniewu mieszkańców Wiednia, którzy mogli negatywnie zareagować na nazistowski mundur Dirka Bogarda. Ale ostatecznie wszystkie obawy okazały się bezpodstawne. Kiedy Bogard, jak wspominał później, „z niepokojem i strachem” wyszedł na ulicę w mundurze ze swastyką, tłum gapiów... głośno zaczął bić brawo. A ktoś nawet krzyknął: „Heil!”

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.