טרנזיט

Oddaje esencję wewnętrznego wygnania poprzez portret żydowsko-niemieckiego uchodźcy, który przybył do Izraela w przededniu II wojny światowej, założył rodzinę – mimo to jednak, do dziś nie czuje się u siebie w nowym kraju. Z Berlina związany jest każdą cząstką swojego jestestwa; z kulturą miasta, jego duszą, a Izrael, jak mu się wydaje, to jedynie przystanek. Stopniowo oddala się od żony, syna, który go nie rozumie, sióstr nawiedzanych przez przeszłość oraz mieszkania, w którym mieszkał przez całe lata. Zakłada "warsztat" w tanim hotelu nadmorskim w Tel Awiwie, spędza czas z grupą ekscentrycznych outsiderów i marzy o powrocie do Berlina.