Miasto Żywej Śmierci

Paura nella città dei morti viventi (1980)
Chronometraż: 1:33 (93 min)

brak ocen
6.5/10
448
6.5/10
3891
6.2/10
21000
Oceń film:
Data premiery
Kraj
Budżet
$400 000
Opłaty
$591 067
Witryna internetowa
Reżyser
Aktorzy
Christopher George, Catriona MacColl, Carlo De Mejo, Giovanni Lombardo Radice, Janet Ågren, Antonella Interlenghi, Daniela Doria, Fabrizio Jovine, Luca Venantini, Michele Soavi
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Producent
Lucio Fulci, Robert E. Warner
Operator
Kompozytor
Artysta
Massimo Antonello Geleng
Casting
Instalacja
Vincenzo Tomassi, Edo Brizio, Edward Brizio
Cały zespół (18)

Krótki opis

Kobieta wydaje się umrzeć ze strachu po wzięciu udziału w seansie, podczas którego dostrzega wizję wiszącego na szubienicy księdza z Dunwich w cmentarzu kościelnym. Reporter z Nowego Jorku, Peter Bell, prowadzi śledztwo i dowiaduje się, że samobójstwo księdza w jakiś sposób otworzyło portal do piekła, który musi zostać zamknięty do Dnia Wszystkich Świętych, w przeciwnym razie umarli opanują ludzkość.

Co pozostało za kulisami

  • Dunwich — wymyślone miejsce stworzone przez Howarda Phillipsa Lovecrafta.
  • Ujęcia filmowe przedstawiające akcję w Dunwich są przedstawione w ciemnoniebieskiej tonacji.
  • Film został nakręcony w mieście Savannah, stan Georgia.
  • Do nakręcenia sceny, w której z oczu bohaterki płynie krew, używano tępych igieł do strzykawek, które zostały przyklejone do dolnej powieki aktorki i połączone z rurkami ukrytymi we włosach. Asystent za kadrem pompował przez te rurki krew.
  • Podczas kręcenia sceny wiercenia czaszki użyto tępego wiertła, wykonanego z rodzaju miękkiego plastiku. Wiertło błyszczało dzięki galwanizacji. Wewnątrz wiertło było puste i w momencie widocznego wbijania się w skórę głowy, wylewała się z niego sztuczna krew.
  • Do zdjęć, gdy kobieta wymiotuje własnymi wnętrznościami, użyto surowca z niedawno zabitego jagnięcia. Aktorka musiała przed każdym dublem wkładać go do ust i wypluwać. Surowiec wysychał co 10 minut i trzeba było go stale zanurzać w wodzie przed użyciem. Do zbliżeń ust wykorzystano atrapę z pompą.
  • Specjalistą od efektów specjalnych był Franco Rufini.
  • Podczas premierowego pokazu filmu większość widzów była w szoku, niektórzy zemdleli, inni wybiegli z sali kinowej.
  • W grze komputerowej FallOut 3 pojawia się wzmianka o Dunwich. Tak zwany budynek Dunwich, z którym związane były zjawiska mistyczne, a także w dodatku „Point Lookout” znajdowała się „Czarna Księga”, którą można było zniszczyć na ołtarzu, w podziemiach budynku Dunwich.
  • Scenę, w której okno otwiera się, a do środka wlatuje setki larw, kręcono z użyciem dwóch wentylatorów i 10 kg prawdziwych larw.
  • Początkowo zakładano, że Bob, w którego rolę wcielił się Giovanni Lombardo Radice, będzie garbem. Aktor jednak odmówił założenia sztucznego garbu i zamiast tego przedstawił postać z charakterystycznym chodem.
  • Kiedy film wszedł na ekrany w Stanach Zjednoczonych w 1983 roku, nosił tytuł „Twilight of the Dead” lub „Zmierzch żywych trupów”. Biorąc pod uwagę, że tytuł i plakaty wykazywały zauważalne podobieństwo do filmu grozy George'a A. Romero „Świt żywych trupów” (1978), firma „United Film Distribution Company” złożyła pozew przeciwko firmie „Motion Picture Marketing”. Plakaty „Twilight of the Dead” zostały zmienione na „The Gates of Hell” lub „Bramy piekła”.
  • Praktycznie wszystkie sceny cmentarza w mieście Dunwich kręcono na cmentarzu w mieście Midway w stanie Georgia. Cmentarz był już przepełniony w latach 60. XIX wieku, a wiele grobów na nim było oznaczonych jedynie drewnianymi krzyżami. Kiedy w 1864 roku przeszły tam wojska generała Williama Shermana, ogrodzony murem cmentarz wykorzystano jako zagrodę dla zwierząt. Kiedy zwierzęta zgłodniały, zjadły drewniane krzyże na większości grobów. Okazuje się więc, że kiedy w filmie zombie wydostaje się z ziemi, najprawdopodobniej rzeczywiście powstaje z czyjegoś grobu.
  • Podczas kręcenia panował upał przekraczający 40 stopni Celsjusza.
  • Podczas kręcenia sceny wiercenia czaszki użyto tępej końcówki wiertła, wykonanej z rodzaju specyficznego, „miękkiego” tworzywa sztucznego. Wiertło błyszczało dzięki powłoce galwanicznej. Wewnątrz wiertło było puste i w momencie widocznego wbijania się w skórę głowy, wypływała z niego sztuczna krew.
  • Kiedy film wszedł na ekrany w USA w 1983 roku, nosił tytuł „Twilight of the Dead”, czyli „Zmierzch żywych trupów”. Biorąc pod uwagę, że tytuł i plakaty wykazywały wyraźne podobieństwo do filmu grozy George’a A. Romero „Dawn of the Dead” (1978), firma „United Film Distribution Company” złożyła pozew przeciwko „Motion Picture Marketing”. Plakaty „Twilight of the Dead” zostały zmienione na „The Gates of Hell”, czyli „Bramy piekła”.

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.