Wideodrom
Krótki opis
Max Renn prowadzi niewielką stację kablową, w której emituje tanie programy dla dorosłych oraz treści pełne przemocy. Nieustannie poszukuje czegoś jeszcze bardziej ekstremalnego, co przyciągnęłoby widzów. Trafia na piracką transmisję o nazwie Wideodrom, która zdaje się ukazywać tortury i kary, i postanawia pozyskać ją dla swojej stacji. Próbując namierzyć źródło sygnału, odkrywa, że oglądana przemoc może nie być inscenizacją. Poszukiwania wciągają go i jego bliskich w świat, w którym granica między telewizją a rzeczywistością zaczyna się zacierać.
Scenariusz napisał i wyreżyserował David Cronenberg. Jest to szósty z dwudziestu dwóch pełnometrażowych filmów w jego chronologicznej filmografii, zrealizowany pomiędzy Skanerzy a Martwa Strefa. W rolę Maxa wcielił się James Woods, a towarzyszą mu Debbie Harry jako Nicki Brand, Sonja Smits jako Bianca O'Blivion, Peter Dvorsky jako Harlan, Leslie Carlson jako Barry Convex oraz Jack Creley jako Brian O'Blivion. Producentem był Claude Héroux; w napisach wymieniono 20 osób z obsady oraz 123 członków ekipy.
Wideodrom powstał przy budżecie wynoszącym około 6 milionów USD i zarobił w światowych kasach kin mniej więcej 2 miliony USD. Obecnie film posiada ocenę 7,2/10 w serwisie TMDB na podstawie około 2500 głosów. Produkcja, która łączy w sobie horror, tajemnicę i sci-fi, powstała w Kanadzie i Stanach Zjednoczonych i trwa 88 minut.
Co pozostało za kulisami
- O’Blivion to stylizowane na irlandzkie nazwisko angielskie słowo „oblivion”, oznaczające „zapomnienie”.
- Legenda o tym, że telewizor może wywołać u człowieka guza lub inne choroby, zrodziła się w latach 40., tuż po pojawieniu się telewizji.
- Pomysł na film pojawił się u Cronenberga na długo przed rozpoczęciem prac nad projektem. Opierał się on na dziecięcych wspomnieniach o niezwykłych programach, które przyszły reżyser oglądał w kanadyjskiej telewizji.
- Cronenberg przez długi czas nie mógł zrealizować projektu ze względu na wysokie koszty produkcji, ponieważ wymagał on wielu efektów specjalnych. Po sukcesie filmu „Skanerzy” (1980) zaczęto powierzać Cronenbergowi większe projekty, dzięki czemu mógł nakręcić „Wideorom” (1982).
- Zdjęcia kręcono od 19 października do 19 grudnia 1981 roku w Toronto.
- David Tsubouchi, który w filmie gra japońskiego producenta pornografii, został później ministrem w rządzie prowincji Ontario. Opozycja przypominała mu o udziale w tej produkcji przez całą jego karierę polityczną.
- Deborah Harry, grająca kochankę Maxa, znana jest przede wszystkim jako wokalistka zespołu Blondie.
- W scenach, w których na torsie bohatera pojawia się szczelina, James Woods leżał na łóżku pod określonym kątem, a na niego naklejano atrapę ciała z nacięciem. Później Woods wyznał, że od tamtego czasu nie znosi, gdy coś się do niego przykleja.
- Kasety, które bohater wkłada w siebie, są systemu Betamax, ponieważ zwykłe kasety systemu VHS były zbyt duże i niepraktyczne.
- Podczas kręcenia sceny w misji „Prom katodowy” włączono tak wiele telewizorów, że z powodu wysokiego napięcia instalacja elektryczna w budynku o mało się nie zapaliła.
- Prawie cały zwiastun filmu został zmontowany na komputerze Commodore 64.
- Prototypem postaci Briana O'Obliviona był kanadyjski filozof i teoretyk współczesnych metod komunikacji, Marshall McLuhan (1911-1980). David Cronenberg był studentem McLuhana podczas studiów w college'u.
- Wzorcem dla CivicTV był torontoński kanał City TV, który w godzinach nocnych emitował filmy półpornograficzne. Jednego z partnerów Maxa nazywa się w filmie „Moses” – jest to nawiązanie do założyciela City TV.
- Andy Warhol nazwał „Wideo drom” (1982) „Mechaniczną pomarańczą” lat 80.
- W wczesnej wersji scenariusza ręka Maxa zmieniała się nie tylko w pistolet (co dzieje się w filmie), ale również w granat...
- Podczas kręcenia sceny, w której ręka bohatera zmienia się w stylizowany pistolet, Woods zrobił żart z Cronenberga: wysmarował rękę niebieską farbą i oznajmił, że odmroził sobie dłoń.
- Z powodu ograniczonego budżetu Cronenberg nie mógł nakręcić kilku scen, w tym finału, w którym Max, Bianca i Nikki pojawiają się na planie zdjęciowym „Videodrome”. Bianca i Nikki mają nacięcia na tułowiu, z których wystają zmutowane narządy płciowe. Według innej wersji scena nie została nakręcona, ponieważ Deborah Harry zachorowała, a James Woods musiał wyjechać na spotkanie z rodziną. Według trzeciej wersji producenci nałożyli weto na tę scenę ze względu na jej skandaliczny charakter. Inna scena, która znajdowała się w scenariuszu, ale nie trafiła na ekran, to moment, w którym telewizor Maxa wyłania się z wody w jego wannie, a w tym czasie emitowany jest program. Ekipa filmowa długo szukała sposobu, aby uniknąć zwarcia; proponowano wariant, w którym w pustej obudowie telewizora mówiłby żywy aktor; pojawił się pomysł użycia cieczy nieprzewodzącej prądu (taka ciecz była zbyt droga); sugerowano nawet pokrycie wszystkich części telewizora izolacją. Ostatecznie jednak zrezygnowano z tej sceny.
- Wersja reżyserska filmu, wydana na kasetach i DVD, jest dłuższa o około trzy minuty — głównie dzięki dłuższym scenom przemocy. Na przykład w scenie zabójstwa Barry'ego Convexa pokazany jest dodatkowy strzał.
- Istnieje wersja telewizyjna z innym zakończeniem. O ile wersja kinowa kończy się kadrem z Jamesem Woodsem przykładającym pistolet do głowy, o tyle w wersji telewizyjnej po tym momencie pokazane są twarze pozostałych bohaterów.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
