Odgłosy
Krótki opis
Odgłosy to włoski horror z 1977 roku w reżyserii Dario Argento, który napisał scenariusz wspólnie z Darią Nicolodi. Jessica Harper wciela się w rolę Suzy Bannion, amerykańskiej tancerki, która przyjeżdża do Niemiec, aby zapisać się do prestiżowej akademii baletowej. Szkoła od pierwszej nocy okazuje się niepokojąca – gdy uciekająca studentka zostaje odprawiona z kwitkiem, a następnie zamordowana w innym miejscu. Surowe zasady nauczycieli, dziwne odgłosy po zmroku i ogólna atmosfera zagrożenia skłaniają Suzy do zbadania tego, co kryje się za szanowną fasadą akademii.
Jest to piąty z siedemnastu filmów wyreżyserowanych przez Argento; poprzedzały go Głęboka czerwień z 1975 roku, a po nim w 1980 roku pojawiło się Inferno. Oprócz Harper w obsadzie znaleźli się Stefania Casini, Flavio Bucci, Miguel Bosé, Barbara Magnolfi oraz Susanna Javicoli; w napisach wymieniono łącznie 33 wykonawców. Producentem filmu była firma Seda Spettacoli z Włoch, a za produkcję odpowiadał Claudio Argento.
W serwisie IMDb film uzyskał ocenę 7,3/10 na podstawie około 116 000 głosów, natomiast w TMDB oceniono go na 7,5/10 przy około 3 300 głosach, co świadczy o dużej popularności i trwałej renomie wśród widzów. Jeszcze wyżej oceniają go krytycy, przyznając średnią 8,5/10 w sześćdziesięciu czterech recenzjach. Globalne wpływy z kas kinowych wyniosły około trzech milionów dolarów.
Co pozostało za kulisami
- Początkowo planowano oddać rolę Sary (przyjaciółki Suzie Bannion) Dariii Nicolodi, ale z powodu kontuzji Dariii podczas kręcenia plan nie został zrealizowany.
- Zgodnie z pierwotnym zamysłem Dario Argento, uczennice szkoły baletowej miały być dziewczynami nie starszymi niż 12 lat. Takie właśnie były w oryginalnym scenariuszu filmu. Jednak studio i producent wykonawczy Salvatore Argento (ojciec reżysera) odmówili realizacji tego zamysłu, słusznie uważając, że film, którego podstawą będzie demonstracja okrutnych zabójstw dzieci, oczywiście zostanie zakazany. Wtedy Dario Argento podniósł próg wiekowy bohaterek do 20 lat, co dało możliwość rozpoczęcia produkcji filmu.
- Imię starszej kobiety, która zagrała Helenę Markosz, nie zostało wymienione w napisach. Jessica Harper twierdziła, że była to 90-letnia była prostytutka, którą Dario Argento znalazł na ulicach Rzymu i zaprosił do swojego filmu. Rolę głosową powierzyła jej Daria Nicolodi.
- W początkowym epizodzie filmu w szklanej szybie taksówki można zauważyć odbicie twarzy Dario Argento. Sam reżyser później twierdził, że zostało to zrobione celowo, ale możliwe, że to tylko wymówka, aby usprawiedliwić błąd na planie zdjęciowym.
- Podczas kręcenia scen z robakami w ujęciach ogólnych użyto ryżu, jednak w zbliżeniach pokazano prawdziwe robaki.
- Rola Suzie Bannion została początkowo zaproponowana aktorce Tinie Omon, znanej z roli Henrietty w filmie Federica Felliniego „Kazanova Felliniego” (1976). Jednak z powodu dużego obłożenia nie mogła przyjąć oferty.
- Do tego filmu Dario Argento skomponował i nagrał wraz z rockową grupą „Goblin” przerażającą i przejmującą muzykę, którą podczas kręcenia filmu odtwarzał na planie z pełną mocą, aby wywołać u aktorów autentyczny strach i grę na granicy wytrzymałości nerwowej.
- Szept słyszalny w ścieżce dźwiękowej filmu, na tle dziwacznej muzyki grupy „Goblin”, to głos kompozytora i klawiszowca.
- W filmie występuje scena, w której od ornamentu odłamuje się szklane pióro. Jest to nawiązanie do reżyserskiego debiutu Dario Argento – spaghetti-horroru „Ptak z kryształowym upierzeniem” (1970).
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
