Opowieści o detektywie
Detective Story (1951)
Produkcja
Data premiery
Reżyser
Scenariusz
Producent
Aktorzy
Kirk Douglas – Kirk Douglas
Det. James McLeod
Eleanor Parker
Mary McLeod
William Bendix
Det. Lou Brody
Cathy O'Donnell
Susan Carmichael
George Macready
Karl Schneider
Horace Mak-Mahon
Lt. Monaghan
Gladys Dżordż
Miss Hatch
Joseph Wiseman
Charley Gennini
Krótki opis
Osnuty na głośnym broadwayowskim przeboju, poruszający film "Sekrety detektywa" wstrząsa na wielkim ekranie w znakomitej reżyserii Williama Wylera ("Najlepsze lata naszego życia", "Rzymskie wakacje", "Ben Hur"). Na tle codziennego życia nowojorskiego komisariatu Kirk Douglas gra pryncypialnego i wymagającego wobec siebie detektywa, którego morale ulega zachwianiu w ciągłym obcowaniu ze zbrodnią. Eleanor Parker (Caged, "Dźwięki muzyki") jest jego żoną dręczoną poczuciem winy. Kiedy atmosfera komisariatu zaczyna wirować wokół nich – od sprawy wystraszonej złodziejki sklepowej (Lee Grant) po zabawnego włamywacza (Joseph Wiseman) – wewnętrzny konflikt małżonków sięga gwałtownej, trudnej do zapomnienia kulminacji.
Co pozostało za kulisami
- Film oparty jest na opartej na scenariuszu sztuce z 1949 roku autorstwa Sydney'a Kingsley'ego. Studio filmowe „Paramount” zakupiło od Kingsley'ego prawa do ekranizacji sztuki za 285 tysięcy dolarów plus procent od zysków, co na tamten moment było najwyższą ceną zapłaconą za prawa do ekranizacji sztuki. Kingsley specjalnie poprosił, aby reżyserem filmu był William Wyler, który w 1937 roku z sukcesem zaadaptował na ekran jego popularną sztukę „Zaułek”. Sam Kingsley uważał filmową wersję swojej sztuki za lepszą niż spektakl wystawiony na Broadwayu.
- Przygotowując się do roli w „Historii detektywistycznej”, Kirk Douglas przez kilka tygodni pracował ramię w ramię z detektywami z prawdziwego komisariatu w Nowym Jorku i towarzyszył policjantom z Los Angeles podczas interwencji służbowych. Dodatkowo, w ramach przygotowań, Douglas przez tydzień grał rolę McLoda w specjalnej inscenizacji „Historii detektywistycznej” w teatrze w mieście Phoenix, w stanie Arizona.
- Zgodnie z artykułem w „The New York Times” z marca 1951 roku, Wyler przez dwa tygodnie prowadził próby, a następnie nakręcił prawie cały film na jednym planie filmowym studia „Paramount” w Los Angeles w zaledwie 24 dni, wyprzedzając harmonogram zdjęciowy.
- Praca nad scenariuszem filmu napotkała wiele problemów związanych z ograniczeniami Kodeksu Produkcyjnego. Główną przeszkodą było to, że w sztuce i w pierwotnym scenariuszu postać „Karla Schneidera” była położnikiem, który wykonywał nielegalne aborcje, co Administracja Kodeksu w tamtych czasach absolutnie odrzuciła. W sztuce Kingsley'ego, jak i w pierwszej wersji scenariusza, jasno stwierdzono, że Karl Schneider jest położnikiem, który praktykuje nielegalne aborcje, a Mary McLeod była jego pacjentką. W swoim liście z 12 czerwca 1950 roku, skierowanym do jednego z szefów „Paramount”, Luigi’ego Lurariego, dyrektor Administracji Kodeksu Produkcyjnego, Joseph I. Breen uznał taki wariant scenariusza za „całkowicie nie do przyjęcia… ze względu na temat aborcji”. W notatce z 23 czerwca 1950 roku Breen zauważył, że Wyler zgodził się zastąpić nielegalnego położnika lekarzem bez licencji, który handluje nieślubnymi dziećmi.
- Po tym, jak Bryn zaproponował zastąpienie słowa „aborcja” określeniem „nielegalny poród”, Wyler w artykule w „New York Times” w lipcu 1950 roku wyraził rozczarowanie tym, że Kodeks „przeżył się”, stwierdzając, że odmowa Administracji podjęcia jakiejkolwiek rozmowy o aborcji jest „śmieszna”. Zgodnie z materiałami archiwalnymi Administracji Kodeksu Produkcyjnego, „Paramount” zagroził odwołaniem się od decyzji Bryna do Amerykańskiego Stowarzyszenia Firm Filmowych w Nowym Jorku, podkreślając, że aborcja jest w scenariuszu przedstawiona w sposób całkowicie oczywisty jako zło. W liście do prezydenta Amerykańskiego Stowarzyszenia Firm Filmowych, Erica Johnstona, Bryn zaprotestował, że omawianie tematu aborcji jest „niezwykle niebezpieczne dla niewykształconej publiczności… szczególnie dla młodzieży i nastolatków” i że w ogóle nie powinno być poruszane. Chociaż w ostatecznej wersji filmu nie pojawia się słowo „aborcja”, a interesy Schneidera opisane są jako handel niemowlętami, aluzje do aborcji, w szczególności określenie Schneidera mianem „rzeźnika”, zachowały się w filmie. W rezultacie, w ostatecznej wersji scenariusza, Schneider stał się prawdopodobnie podziemnym położnikiem, przyjmującym porody nieślubnych dzieci i handlującym nimi. Jednak tekst został napisany celowo dwuznacznie, a widzowie mogli domyślić się, że Schneider w rzeczywistości wykonuje aborcje.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
