But I'm a Cheerleader

Megan jest cheerleaderką w szkole średniej, ma chłopaka i prowadzi konwencjonalne życie, jednak nie sprawia jej przyjemność całowanie go, a znacznie więcej czułości okazuje koleżankom z zespołu. Rodzice uznają to za dowód na to, że jestćracką i wysyłają ją do True Directions – obozu, który obiecuje „wyleczyć” homoseksualnych nastolatków za pomocą zaplanowanego programu. Megan nie uważa się za gejkę i początkowo podporządkowuje się regułom panującym w ośrodku. Jednak po poznaniu Graham, jednej z uczestniczek, jej uczucia stają się coraz trudniejsze do zignorowania.

Film wyreżyserowała Jamie Babbit w swoim pełnometrażowym debiucie na podstawie scenariusza Briana Petersona. W rolę Megan wcieliła się Natasha Lyonne, Graham zagrała Clea DuVall, a Cathy Moriarty występuje jako dyrektorka obozu, Mary Brown. RuPaul gra Mike’a, jednego z opiekunów, a w rolach drugoplanowych pojawiają się Melanie Lynskey i Katharine Towne.

Produkcja kosztowała około miliona dolarów, a w światowym box office zarobiła mniej więcej trzy miliony dolarów. W serwisie IMDb film posiada ocenę 6,9 na podstawie około 51 000 głosów, natomiast w TMDB oceniono go na 7,1 przy znacznie mniejszej liczbie głosów. Średnia ocena krytyków wynosząca 5,4 na podstawie 92 recenzji jest wyraźnie niższa od not pochodzących od widzów, co sugeruje, że publiczność przyjęła ten obraz cieplej niż recenzenci. Babbit wyreżyserowała później filmy W ciszy, Intryga oraz Dublerka.