Truman Show
Krótki opis
Truman Burbank prowadzi przeciętne życie w Seahaven, spokojnym nadmorskim miasteczku, w którym rzadko zdarzają się jakieś sensacje. Pracuje w ubezpieczeniach, ma żonę, przyjaciół oraz sąsiadów i nie ma żadnego konkretnego powodu, by kwestionować otaczającą go rzeczywistość. Jednak seria dziwnych zdarzeń zaczyna go niepokoić, a on sam zaczyna podejrzewać, że jego znajomi, miasto i całe jego życie nie są tym, czym się wydają. W rzeczywistości jego egzystencja od momentu narodzin była inscenizowana i filmowana jako program telewizyjny typu reality show, w którym wszyscy wokół odgrywają przypisane im role, a ogromna widownia śledzi każdy jego krok.
Reżyserem filmu jest Peter Weir. Jest to jedenasta z trzynastu pełnometrażowych produkcji w jego dorobku, umiejscowiona chronologicznie po filmie Bez lęku, a przed Panem i Władcą: Na krańcu świata. Scenariusz napisał Andrew Niccol, a za produkcję odpowiadali Scott Rudin, Niccol oraz Edward S. Feldman. W rolę Trumana wcielił się Jim Carrey, a w obsadzie znaleźli się także Laura Linney, Noah Emmerich, Natascha McElhone, Holland Taylor oraz Ed Harris.
Film, który wszedł do kin w czerwcu 1998 roku, kosztował około 60 milionów dolarów i zarobił na całym świecie mniej więcej 264 miliony dolarów. W serwisie IMDb uzyskał ocenę 8,2/10 na podstawie około 1,4 miliona głosów, a w TMDB 8,2/10 z ponad 20 000 głosów. Krytycy filmowi ocenili go na 8,7/10 w 160 recenzjach.
Co pozostało za kulisami
- Na rolę Christofa został już wybrany Dennis Hopper, jednak tuż po pierwszym dniu zdjęciowym został zmuszony do opuszczenia projektu.
- Planowano, że reżyserem filmu zostanie scenarzysta Andrew Niccol. Jednak z powodu zbyt wysokich wymagań finansowych studio postanowiło znaleźć innego reżysera. Wśród kandydatów byli Brian De Palma, Tim Burton, Terry Gilliam, Barry Sonnenfeld, a nawet Steven Spielberg.
- Aby zachować pełną zgodność z wizją reżyserską, Andrew Niccol musiał 16 razy przepisywać scenariusz.
- Wiele elementów fabuły zostało zaczerpniętych z noweli Philipa K. Dicka z 1957 roku „Zszalony czas”. W tym dziele mowa jest o człowieku z 1998 roku, którego trzyma się w izolacji, wpajając mu, że obecnie jest rok 1957.
- Jacht Trumana na końcu filmu nazywa się „Santa Maria”. Tak samo nazywał się flagowy okręt Krzysztofa Kolumba w jego pierwszej ekspedycji w stronę Ameryki.
- Kiedy Truman rozmawia z Marlonem (sprzedawcą, który napełnia automat czekoladkami), Marlon wykłada dwie żółte paczki, potem pojawia się jedna brązowa, a następnie znowu żółte, ale o jedną więcej (dołożył trzecią i czwartą).
- Jim Carrey, pracując nad tym filmem, chciał udowodnić wszystkim, że potrafi grać nie tylko głupków, ale także bardzo poważne role dramatyczne. Właśnie z tego powodu na planie filmowym zakazano każdemu wypowiadać frazy i repliki z poprzednich, „głupich” filmów Jima.
- Harry Shire grał rolę Mike'a Michaelson, prowadzącego program telewizyjny. W bardzo podobnym filmie „Ed z telewizji”, opowiadającym o powstaniu kanału telewizyjnego, w którym przez 24 godziny na dobę można obserwować życie człowieka o imieniu Ed, zagrał analogiczną rolę.
- Reżyser filmu, Peter Weir, postanowił zrealizować swoje dzieło w formacie 1,66:1, zbliżając obraz do formatu telewizyjnego.
- Imię głównego bohatera jest prawdopodobnie rodzajem aluzji do fabuły filmu i grą słów, ponieważ sylaba „tru-” brzmi podobnie do angielskiego słowa „true” – prawda, a „-man” z kolei – człowiek.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
