Amelia
Opowieść o potędze spraw nieistotnych.
Produkcja
Budżet
$10 000 000
Opłaty
$173 921 954
Witryna internetowa
Reżyser
Aktorzy
Audrey Tautou, Mateusz Kasowic, Rufus, Serge Merlin, Jamel Debbouze, Klotylda Mołe, Claire Maurier, Isabelle Nanty, Dominique Pinon, Artus de Penguern
Wszyscy aktorzy i role (10)
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Żan-Pjer Żüne, Willem Laurent
Producent
Klodia Osard, Arne Meerkamp van Embden
Operator
Kompozytor
Artysta
Alina Bonetto, Daniel Kolarov
Casting
Piotr Jakub Beniczu
Instalacja
Krótki opis
Amelia jest nieśmiała. Pracuje w kawiarni i wynajmuje mieszkanie w dzielnicy Montmartre. Chcąc sprawić, by inni poczuli się bardziej szczęśliwi, wymyśla wiele misternych intryg, np. próbuje odnaleźć dorosłego właściciela pudełka z dziecięcymi zabawkami, które znajduje w swoim mieszkaniu, obmyśla genialny plan, by rozbawić ojca, kradnąc jego ulubionego krasnala ogrodowego. Przyjdzie jednak moment, kiedy Amelia będzie musiała zająć się własnym losem i własnym szczęściem. Znajdzie miłość w równie nieśmiałym jak ona młodym Nino.
Co pozostało za kulisami
- Jean-Pierre Jeunet marzył o obsadzeniu w roli głównej Emily Watson (stąd francuskojęzyczne imię głównej bohaterki Amélie). Aktorka również chciała zagrać Amélie, ale to się nie udało z dwóch powodów – nie mówiła po francusku i poza tym już zgodziła się na съемki w „Gosford Park” (2001) Roberta Altmana.
- Film obfituje w historie i wspomnienia z kolekcji reżysera, którą zaczął zbierać jeszcze w 1974 roku.
- Kolekcja zdjęć, którą zbiera Nino, istnieje naprawdę i należy do przyjaciela reżysera Michela Folka (w napisach końcowych wyrażona jest mu wdzięczność).
- Oryginalnej kolekcji zdjęć nie udało się pokazać w filmie (prawo francuskie zabrania pokazywania w filmie przypadkowych ludzi bez ich zgody), dlatego kolekcję zdjęć trzeba było odtworzyć z fotografii statystów. W tym celu aktorów sadzano przed aparatem i proszono o wyrażenie określonej mimiki, a często po prostu mówiono: „Ojej, masz błoto na bucie” albo „Co to masz na czole” i w tym momencie naciskano spust migawki.
- Obrazy, które widzimy w pokoju Amélie, a także wyimaginowany krokodyl, z którym się przyjaźni bohaterka, wymyślił i namalował artysta Michael Sova.
- W miejscach Paryża, gdzie kręcono główne sceny filmu, artystom i scenografom przyszło się sporo napracować, aby oczyścić ściany domów ze wszelkiego rodzaju graffiti.
- Yann Tiersen mógł nie zostać kompozytorem filmu, gdyby Jean-Pierre Jeunet przypadkiem nie usłyszał jego muzyki.
- Jednonogi mężczyzna tańczący we fragmencie telewizyjnym – Sam „Peg Leg” Jackson – to bluesowy piosenkarz.
- Podróżujący krasnolud był przedmiotem żartów w Anglii i Francji w latach 90. W 1997 roku lidera partii „Front Wyzwolenia Ogrodowych Krasnoludów” (fr. Front de Liberation des Nains de Jardins) oskarżono o kradzież 150 takich krasnoludów. Ten pomysł później stał się podstawą kampanii reklamowej agencji turystycznej online.
- Oryginalny tytuł filmu tłumaczy się jako: „Bajeczny los Amelii Poulain”.
- Czarnoskóra gitarzystka śpiewająca gospel we fragmencie telewizyjnym – Siostra Rosetta Tharpe.
- Stylistyka, w której obfituje film, została zaczerpnięta przez reżysera od francuskiego poety Jacques'a Préverta i reżysera Jeana Renoir.
- Rola Amelii Poulain przypadła Audrey Tautou po tym, jak reżyser filmu zobaczył jej portret na plakacie.
- Imię Hippolito jest nawiązaniem do postaci drugoplanowej Hippolyta Terentiewa, nieudolnego filozofa z powieści „Idiota” (1869) F.M. Dostojewskiego.
- W kinie Amélie ogląda dwa filmy: „Jules i Jim” François Truffauta (scena, w której Amélie odwraca się do widzów) i „Małe zyski taty” Vincenta Minnelliego (scena, kiedy Amélie mówi, że nie lubi, gdy w amerykańskich filmach kierowcy nie patrzą na drogę).
- W scenie, w której ojciec Amélie mówi o kwiatach, cytuje piosenkę Serge'a Gainsbourga Le poinçonneur des Lilas.
- Błąd faktograficzny: księżna Diana zginęła rano 31 sierpnia 1997 roku, a nie 30 sierpnia. Ponadto, wspomniany w filmie dzień 7 kwietnia 1980 roku był poniedziałkiem, a nie piątkiem.
- Yann Tiersen mógł nie zostać kompozytorem filmu, gdyby Jean-Pierre Jeunet przypadkiem nie usłyszał jego muzyki.
- Oryginalny tytuł filmu można przetłumaczyć jako: „Baśniowa dola Amelii Poulain”.
- W kinie Amelia ogląda dwa filmy: „Jules i Jim” François Truffauta (scena, w której Amelia odwraca się do widzów) i „Mały zysk ojca” Vincenta Minnelliego (scena, w której Amelia mówi, że nie lubi, gdy w amerykańskich filmach kierowcy nie patrzą na drogę).
- W scenie, gdy ojciec Amelii mówi o kwiatach, cytuje piosenkę Serge’a Gainsbourga Le poinçonneur des Lilas.
Podobne filmy
8.7/10
8.6/10
8.2/10
8.2/10
8/10
8/10
8/10
8/10
7.9/10
7.8/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
