Amelia
![Wideo do filmu Amelia — 25th Anniversary | Official UK & IRE Trailer [Subtitled]](https://www.acmodasi.pl/amdb/images/posters/r/p/amelie-2001-R76c2.webp)
Krótki opis
Amelia jest młodą paryską kelnerką, która trzyma się raczej na uboczu, obserwując ludzi wokół siebie i uciekając w świat własnej wyobraźni. Gdy w swoim mieszkaniu odkrywa małe pudełko z pamiątkami z dzieciństwa, postanawia odnaleźć jego właściciela i mu je zwrócić. Reakcja mężczyzny wyznacza jej nową drogę: dziewczyna zaczyna po cichu ingerować w życie sąsiadów, współpracowników i ojca, stosując misternie zaplanowane sztuczki, by przynieść im szczęście, nie zdradzając przy tym swojej tożsamości. Własne życie uczuciowe okazuje się jednak trudniejszą kwestią, zwłaszcza gdy Amelia spotyka Nino, kolekcjonera wyrzuconych zdjęć z fotobudek.
Jean-Pierre Jeunet wyreżyserował film i współtworzył scenariusz wraz z Guillaume Laurantem. Był to jego czwarty pełnometrażowy obraz, po Delicatessen, Mieście zaginionych dzieci i Obcym: Przebudzeniu. Producentami filmu byli Claudie Ossard oraz Arne Meerkamp van Embden. Budżet produkcji wyniósł około 10 milionów dolarów, a globalne wpływy z biletów osiągnęły poziom blisko 174 milionów dolarów. W rolę Amelii wcieliła się Audrey Tautou, natomiast w pozostałych postaciach wystąpili: Mathieu Kassovitz jako Nino, Rufus jako ojciec Raphaël, Serge Merlin jako pustelnik i sąsiad Raymond Dufayel, Jamel Debbouze jako Lucien oraz Clotilde Mollet jako Gina.
Koprodukcja Francji i Niemiec trwa 122 minuty. Film zdobył uznanie widzów, o czym świadczy ocena 8,3/10 na IMDb (przy około 837 000 głosów) oraz 7,9/10 na TMDB (przy około 12 700 głosach). Recenzenci ocenili obraz jeszcze wyżej – średnia nota krytyków wynosi 8,6/10 na podstawie 231 recenzji.
Co pozostało za kulisami
- Czarnoskóra gitarzystka śpiewająca gospel we fragmencie telewizyjnym – Siostra Rosetta Tharpe.
- Jednonogi mężczyzna tańczący we fragmencie telewizyjnym – Sam „Peg Leg” Jackson – to bluesowy piosenkarz.
- Film obfituje w historie i wspomnienia z kolekcji reżysera, którą zaczął zbierać jeszcze w 1974 roku.
- Imię Hippolito jest nawiązaniem do postaci drugoplanowej Hippolyta Terentiewa, nieudolnego filozofa z powieści „Idiota” (1869) F.M. Dostojewskiego.
- Rola Amelii Poulain przypadła Audrey Tautou po tym, jak reżyser filmu zobaczył jej portret na plakacie.
- Oryginalny tytuł filmu można przetłumaczyć jako: „Baśniowa dola Amelii Poulain”.
- Obrazy, które widzimy w pokoju Amélie, a także wyimaginowany krokodyl, z którym się przyjaźni bohaterka, wymyślił i namalował artysta Michael Sova.
- W scenie, gdy ojciec Amelii mówi o kwiatach, cytuje piosenkę Serge’a Gainsbourga Le poinçonneur des Lilas.
- Jean-Pierre Jeunet marzył o obsadzeniu w roli głównej Emily Watson (stąd francuskojęzyczne imię głównej bohaterki Amélie). Aktorka również chciała zagrać Amélie, ale to się nie udało z dwóch powodów – nie mówiła po francusku i poza tym już zgodziła się na съемki w „Gosford Park” (2001) Roberta Altmana.
- W miejscach Paryża, gdzie kręcono główne sceny filmu, artystom i scenografom przyszło się sporo napracować, aby oczyścić ściany domów ze wszelkiego rodzaju graffiti.
- Błąd faktograficzny: księżna Diana zginęła rano 31 sierpnia 1997 roku, a nie 30 sierpnia. Ponadto, wspomniany w filmie dzień 7 kwietnia 1980 roku był poniedziałkiem, a nie piątkiem.
- Podróżujący krasnolud był przedmiotem żartów w Anglii i Francji w latach 90. W 1997 roku lidera partii „Front Wyzwolenia Ogrodowych Krasnoludów” (fr. Front de Liberation des Nains de Jardins) oskarżono o kradzież 150 takich krasnoludów. Ten pomysł później stał się podstawą kampanii reklamowej agencji turystycznej online.
- Kolekcja zdjęć, którą zbiera Nino, istnieje naprawdę i należy do przyjaciela reżysera Michela Folka (w napisach końcowych wyrażona jest mu wdzięczność).
- Stylistyka, w której obfituje film, została zaczerpnięta przez reżysera od francuskiego poety Jacques'a Préverta i reżysera Jeana Renoir.
- Yann Tiersen mógł nie zostać kompozytorem filmu, gdyby Jean-Pierre Jeunet przypadkiem nie usłyszał jego muzyki.
- W kinie Amelia ogląda dwa filmy: „Jules i Jim” François Truffauta (scena, w której Amelia odwraca się do widzów) i „Mały zysk ojca” Vincenta Minnelliego (scena, w której Amelia mówi, że nie lubi, gdy w amerykańskich filmach kierowcy nie patrzą na drogę).
- Oryginalnej kolekcji zdjęć nie udało się pokazać w filmie (prawo francuskie zabrania pokazywania w filmie przypadkowych ludzi bez ich zgody), dlatego kolekcję zdjęć trzeba było odtworzyć z fotografii statystów. W tym celu aktorów sadzano przed aparatem i proszono o wyrażenie określonej mimiki, a często po prostu mówiono: „Ojej, masz błoto na bucie” albo „Co to masz na czole” i w tym momencie naciskano spust migawki.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
