Piękny umysł
Patrzył na świat w sposób, którego nikt inny nie umiał sobie nawet wyobrazić.
Kraj
Budżet
$58 000 000
Opłaty
$316 791 257
Witryna internetowa
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Brian Grazier, Ron Howard, Maureen Peyrot, Katlin Makgil, Karen Kehela Sherwood, Todd Hallowell, Aldric La'Auli Porter, Louisa Velis
Operator
Kompozytor
Artysta
Wyn Tomas, Bradley Mayer, Nancy Winters
Casting
Dżanet Hirszenson, Dżeyn Dżenkins
Instalacja
Krótki opis
Prawdziwa historia Johna Forbesa Nasha Jr., paranoicznego schizofrenika, a jednocześnie genialnego matematyka XX wieku, którego stworzone w latach 50-tych formuły stały się podstawami Teorii Gier stosowanej w ekonomii, za co otrzymał Nagrodę Nobla po 40 latach w 1994 roku. Film jest biograficznym obrazem, skupiającym się na związku Johna z żoną, kreślącym drogę, jaką potoczyło się jego życie, od sukcesu poprzez chorobę umysłową wykrytą w wieku 30 lat, aż po powrót do zdrowia.
Co pozostało za kulisami
- W scenie, gdy Johna Nasha porywają „rosyjscy szpiedzy”, wśród uczniów obserwujących to wydarzenie można zauważyć córkę reżysera Rona Howarda i znaną aktorkę – Bryce Dallas Howard.
- W filmie Jennifer Connelly gra żonę bohatera Russella Crowe’a. W rzeczywistości jej mężem jest Paul Bettany, który zagrał rolę przyjaciela Crowe’a.
- Zdjęcia rozpoczęły się następnego dnia po ceremonii rozdania Oscarów, na której Russell otrzymał nagrodę dla najlepszego aktora za „Gladiatora”.
- Konsultantem matematycznym filmu został profesor Barnard College, Dave Bayer – to on osobiście sprawił, że Russell Crowe „wyprowadza” skomplikowane wzory na tablicy. Przy uważniejszym przyjrzeniu się okazuje się, że „skomplikowane wzory” to po prostu bezsensowny zbiór greckich liter, strzałek i znaków matematycznych. Wygląda na to, że profesorowi płacono za darmo.
- Dave Bayer, konsultant filmu w zakresie matematyki, pojawia się w filmie w roli epizodycznej jako jeden z wykładowców, który wręcza Nnashowi długopis na ceremonii wręczenia długopisów pod koniec filmu.
- Prawdziwi John i Alicia Nashowie rozwiedli się w szczytowym momencie jego choroby, ale Alicia z litości pozwalała mu mieszkać w ich domu. A podczas kręcenia „Gry umysłu” ponownie się pobrali.
- Podczas kręcenia Howard postanowił, że iluzje Nasha powinny zawsze zaczynać się od dźwięku, a dopiero potem od obrazu. To nie tylko daje wizualne wrażenie, ale pozwala także pokazać wizje oczami Nasha. Warto zaznaczyć, że halucynacje prawdziwego Nasha były jedynie słuchowe, nie widział on obrazów.
- Scenarzysta filmu Akiva Goldsman miał spore doświadczenie w kontaktach z osobami chorymi psychicznie: jako lekarz osobiście opracowywał metody odzyskiwania zdrowia psychicznego dzieci i dorosłych.
- Sceny z Harvardu w rzeczywistości zostały nakręcone w Manhattan College.
- John Nash rzeczywiście otrzymał Nagrodę Nobla, ale nie sam, a wspólnie z kolegami – Reinhardem Seltenem i Węgrem Jánosem Harsányim. Co więcej, założycielem „Teorii Gier” był inny Węgier – János Neumann (John von Neumann). Nash wyróżnił się tym, że potrafił zastosować założenia „teorii gier” w świecie biznesu.
- W roli manuskryptu, który młody John Nash pokazuje swojemu opiekunowi, profesorowi Helingerowi, występuje prawdziwa kopia artykułu opublikowanego w czasopiśmie Econometrica pod tytułem „Problem zawierania transakcji”.
- Pomimo tego, że film przedstawia niejako biografię życia Johna Nasha, niektóre szczegóły z życia wielkiego matematyka zostały celowo pominięte: 1) w młodości John był biseksualny – miał bliskie relacje zarówno z kobietami, jak i mężczyznami; 2) John miał pozamałżeńskie dziecko.
- Do roli Alicji przesłuchiwane były Portia de Rossi, Katrin McCormack, Meg Ryan, Rachel Griffiths i Amanda Peet. Jednak Ryan odpadła jeszcze przed rozpoczęciem produkcji. O rolę Alicji ubiegała się również Salma Hayek – ciekawe, że urodziła się w tym samym mieście El Salvador, co jej potencjalna bohaterka. Producenci początkowo nie brali pod uwagę Jennifer Connelly do roli Alicji. Wcześniej zagrała główną rolę w filmie „Requiem dla snu” u boku Jareda Leto. Kiedy Leto przechodził casting do roli Johna, Connelly pomagała mu, siedząc naprzeciwko i czytając tekst Alicji (w ten sposób odgrywali jedną z scen). Leto producenci nie wybrali, a Connelly w roli Alicji im się spodobała. Ostatecznie aktorka została zatwierdzona do roli po tym, jak Ron Howard przeprowadził porównanie jej i Alicji Nash – porównano ich wykształcenie i cechy twarzy.
- Film jest oparty na książce Sylvii Nasar „A Beautiful Mind: The Life of Mathematical Genius and Nobel Laureate John Nash” („Piękny umysł: Życie geniusza matematyki i laureata Nagrody Nobla Johna Nasha”).
- Syn Nasha w późniejszym życiu również rozwinął schizofrenię.
- Początkowo planowano po prostu postarzyć Russella Crowe'a w trakcie całego filmu; jednak na sugestię aktora, charakteryzatorzy nadawali jego twarzy cechy charakterystyczne dla prawdziwego Johna Nasha. Greg Cannom wykorzystał najnowsze środki w dziedzinie charakteryzacji, na przykład silikon, który mógł imitować prawdziwą skórę i skracał czas charakteryzacji z ośmiu do czterech godzin. Crowe stosował również wiele protez dentystycznych, które powodowały wadę zgryzu.
- Bohater filmu – matematyk John Forbes Nash, w którego rolę wcielił się Russell Crowe – zginął w wypadku samochodowym w Los Angeles 23 maja 2015 roku. Miał 86 lat. Wraz z nim zginęła jego żona Alicia. Do wypadku doszło w wyniku tego, że kierowca taksówki, w której jechali matematyk i jego żona, stracił kontrolę nad pojazdem, który uderzył w barierę.
- Kiedy Nash po raz pierwszy widzi Parkera, zwraca się do niego jako do „starszego brata” (nawiązanie do powieści Orwella „Rok 1984”). Kolejne nawiązanie do Orwella pojawia się później, gdy widzimy numer na drzwiach gabinetu Nasha – 101.
- Rozważano wielu aktorów do roli Johna Nasha: Bruce Willis, Kevin Costner, John Travolta, Tom Cruise, John Cusack, Charlie Sheen, Robert Downey Jr., Nicolas Cage, Johnny Depp, Ralph Fiennes, Jared Leto, Brad Pitt, Alec Baldwin, Mel Gibson, Sean Penn, Guy Pearce, Matthew Broderick, Gary Oldman i Keanu Reeves.
- O prawo do ekranizacji życia Johna Nasha walczyli dwaj pretendenci-producenci. W tym sporze zwyciężył Brian Grazer, a przegranym był Scott Rudin.
- Rola reżyserska pierwotnie była przeznaczona Robertowi Redfordowi, ale jego harmonogram zdjęciowy mu nie odpowiadał.
- Początkowo postać Charlesa Hermana nie miała być Brytyjczykiem; jednak reżyser Brian Helgeland zaprosił do projektu Bethanego z „Historii rycerza”. Twórcy filmu zgodzili się, że bohater może być Brytyjczykiem.
- W części filmu odnoszącej się do okresu wręczenia Nagrody Nobla (1994 r.), Nash mówi, że rzekomo przyjmuje nowe leki antypsychotyczne, jednak w rzeczywistości John Nash zrezygnował z nich już w 1970 roku, a jego remisja nie była związana z przyjmowaniem neuroleptyków.
- John Nash (w filmie grany przez Russella Crowe’a) został zaproszony na plan zdjęciowy, aby pomóc aktorom wiarygodniej zagrać swoje role. Russell Crowe później wyznał, że był pod wrażeniem tego, jak John porusza rękami i próbował robić to samo podczas zdjęć.
- Scena łóżkowa między bohaterami Crowe’a i Connelly została wycięta z ostatecznej wersji filmu.
Podobne filmy
8.7/10
8.4/10
8.3/10
8.2/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8/10
8/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
