Żyć własnym życiem

Vivre sa vie: film en douze tableaux (1962)
1:24 (84 min)
7.7/10
56 701
—
brak ocen
7.7/10
727
7.8/10
38000
Oceń film:
Data premiery
Budżet
$64 000
Opłaty
$75 224
Reżyser
Scenariusz
Kompozytor
Producent
Aktorzy
Zdjęcie Anna Karina
Anna Karina
Nana Kleinfrankenheim
Zdjęcie Sady Rebbot
Sady Rebbot
Raoul
Guylaine Schlumberger
Yvette
Zdjęcie Gérard Hoffmann
Gérard Hoffmann
Chef
Zdjęcie Monique Messine
Monique Messine
Elisabeth
Paul Pavel
Journalist
Dimitri Dineff
Dimitri
Wszyscy aktorzy i role (10)

Krótki opis

Żyć własnym życiem opowiada o Nanie, młodej paryżance, która porzuca męża i dziecko, by zrobić karierę aktorki. Gdy to się nie udaje i brakuje jej pieniędzy, zatrudnia się w sklepie z płytami, jednak pensja nie wystarcza na czynsz i ostatecznie zostaje wyrzucona z mieszkania. Wtedy decyduje się na prostytucję, co kształtuje resztę filmu. Historia jest podzielona na dwanaście odrębnych epizodów, czyli tableaux, a sam tytuł zapowiada tę strukturę. W roli Nany występuje Anna Karina, Sady Rebbot gra Raoula, a wśród obsady drugoplanowej jest też André S. Labarthe.

Jean-Luc Godard wyreżyserował film i napisał scenariusz, producentem był Pierre Braunberger. Film miał premierę we wrześniu 1962 roku i trwa 84 minuty. Jest to trzeci z 25 filmów wyreżyserowanych przez Godarda w porządku chronologicznym; powstał po Kobiecie jest kobietą i przed Siedmioma grzechami głównymi, co umieszcza go na początku długiej i bardzo owocnej kariery. To francuski dramat wyprodukowany przez Pathé Consortium Cinéma i Les Films de la Pléiade.

W serwisie IMDb film ma ocenę 7,8 z około 38 000 głosów, a w TMDB — 7,7 z 727 głosów, co świadczy o trwałym uznaniu widzów przez dziesięciolecia. Krytycy ocenili go na 8,4 na podstawie 36 recenzji, czyli nieco wyżej niż widzowie na tych platformach, co sugeruje, że krytycy ocenili film przychylniej niż ogólna publiczność.

Co pozostało za kulisami

  • Cały scenariusz filmu mieścił się na jednej stronie, gdzie zapisana była sekwencja epizodów. Tekstu nie napisano wcześniej, a aktorzy mówili to, co pasowało do sytuacji.
  • W kinie Nana ogląda film Carla Theodora Dreyera „Pasje Joanny d’Arc” (1928).
  • W 12. części filmu młody mężczyzna czyta opowiadanie Edgara Allana Poe „Owalny portret” (ang. The Oval Portrait; 1842).

Podobne filmy

Czy warto obejrzeć ten film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.