Harakiri

Świat nigdy nie zrozumiał, dlaczego Japończycy wolą śmierć od hańby! Zwycięzca Prix Special du Jury na Cannes 1963 daje odpowiedź!!
切腹 (1962)
Chronometraż: 2:15 (135 min)

brak ocen
8.4/10
1235
8.2/10
11165
8.6/10
90000
Oceń film:
Data premiery
Kraj
Produkcja
Budżet
$0
Opłaty
$15 222
Witryna internetowa
Reżyser
Scenariusz
Producent
Tatsuo Hosoya, Tatsuyo Hosoya
Operator
Yoshio Miyajima
Kompozytor
Artysta
Casting
Instalacja
Hisashi Sagara
Cały zespół (18)

Krótki opis

Japonia, XVII wiek. Na dwór potężnego klanu przybywa ronin, by prosić o zezwolenie na popełnienie rytualnego samobójstwa. W odpowiedzi słyszy historię samuraja, który kilka miesięcy wcześniej przybył z taką samą prośbą. Wkrótce okazuje się, że historie obu roninów w zaskakujący sposób łączą się ze sobą... "Harakiri" jest dziś uważane za jedno z największych arcydzieł japońskiego kina, dzieło tej klasy co "Rashomon" czy "Siedmiu samurajów" (filmy te łączy również osoba scenarzysty, legendarnego Shinobu Hashimoto). Niezwykły wizualnie film Masakiego Kobayashiego wyróżniono Specjalną Nagrodą Jury na festiwalu w Cannes.

Co pozostało za kulisami

  • Podczas kręcenia scen walk Tatsuya Nakadai (grający ronina Hanshiro Tsugumo) cały czas odczuwał strach, ponieważ miecze i włócznie były prawdziwe – mimo że w japońskiej kinematografii używanie prawdziwej broni jest zakazane. Nie uspokajał go nawet fakt, że wszystkie walki były wyreżyserowane, a broń znajdowała się w rękach profesjonalistów.
  • Roninowie w filmie twierdzą, że służyli Masanori Fukushimie aż do momentu jego wygnania, po czym zostali bez pana. Fukushimę zesłano za to, że samowolnie przystąpił do remontu zamku w Hiroszimie, co było sprzeczne z prawem. Fukushimę wraz z synem pozbawiono całego majątku i wygnano do innej prefektury.
  • Tatsuya Nakadai i jego partner z planu, Rentaro Mikuni, pokłócili się podczas zdjęć o sposób prowadzenia dialogów. Pierwszy wypowiadał kwestie głośno i wyraźnie, podczas gdy drugi mówił znacznie ciszej – obaj bronili swojego zdania, przywołując przykłady z własnego doświadczenia. Sytuacja zakończyła się tym, że reżyser Masaki Kobayashi przerwał zdjęcia i oznajmił aktorom, że nie wznowi pracy, dopóki nie dojdą do porozumienia. Przerwa w zdjęciach trwała trzy dni.
  • Film jest jaskrawym przykładem tego, jak Masaki Kobayashi przeciwstawiał się praktyce idealizowania systemu feudalnego, który niegdyś istniał w Japonii. W filmie wielokrotnie podważany jest samurajski kodeks honorowy. Taki opór był charakterystyczny dla powojennego ruchu w Japonii, związanego z protestami przeciwko obecności amerykańskich baz wojskowych w kraju.
  • Po tym, jak bohaterka grana przez Shimę Iwasitę wyszła za mąż, zaczęto ją pokazywać na ekranie wyłącznie z czarnymi zębami. W feudalnej Japonii czarne zęby były oznaką tego, że kobieta jest mężatką. Tradycja czernienia zębów nazywała się „ohaguro”.
  • Bambusowe miecze pokazane w filmie nazywały się „takemitsu”, a kompozytorem filmu był Toru Takemitsu. W ekipie filmowej krążył żart: „Harakiri za pomocą takemitsu, muzyka Takemitsu”.

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.