Harakiri
Krótki opis
Akcja filmu Harakiri w reżyserii Masakiego Kobayashiego rozgrywa się w Japonii na początku XVII wieku, w czasach długotrwałego pokoju, gdy wielu samurajów straciło swoich panów. Głównym bohaterem jest ronin Hanshiro Tsugumo. Ubogi i pozbawiony opieki domu, stawia się w posiadłości klanu Iyi, prosząc o pozwolenie na dokonanie rytualnego samobójstwa na dziedzińcu oraz o wyznaczenie godnego sekundanta, który zakończy jego cierpienia. Starszy doradca klanu, Saito Kageyu, podejrzewa, że Hanshiro nie szuka honornej śmierci, lecz jałmużny, gdyż inni bezpańscy samurajowie wykorzystywali podobne prośby, by wymusić na panach pieniądze. Aby go odstraszyć, Saito opowiada o tym, jak klan potraktował ronina Motome Chijiiwę, który kilka dni wcześniej zgłosił się z taką samą prośbą. Hanshiro nie daje się jednak zniechęcić i nalega, by przed przystąpieniem do rytuału opowiedzieć własną historię, w której ujawnia powiązania między swoim losem a losem Chijiiwy.
Film wyreżyserował Masaki Kobayashi – był to jego szósty pełnometrażowy obraz, poprzedzony trylogią Dola człowiecza. Scenariusz napisał Shinobu Hashimoto. W rolach głównych wystąpili Tatsuya Nakadai jako Hanshiro oraz Akira Ishihama jako Chijiiwa, a w obsadzie znaleźli się także Shima Iwashita, Tetsurō Tamba i Masao Mishima. Producentem filmu było studio Shochiku.
Obraz jest wysoko oceniany przez widzów: na IMDb otrzymał notę 8,6/10 przy około 90 000 głosów, a na TMDB 8,5/10 przy znacznie mniejszej liczbie głosujących. Ocena krytyków na poziomie 8,6/10 z dziesięciu recenzji idzie w parze z uznaniem publiczności. Film trwa 135 minut i miał swoją premierę w Japonii we wrześniu 1962 roku.
Co pozostało za kulisami
- Podczas kręcenia scen walk Tatsuya Nakadai (grający ronina Hanshiro Tsugumo) cały czas odczuwał strach, ponieważ miecze i włócznie były prawdziwe – mimo że w japońskiej kinematografii używanie prawdziwej broni jest zakazane. Nie uspokajał go nawet fakt, że wszystkie walki były wyreżyserowane, a broń znajdowała się w rękach profesjonalistów.
- Roninowie w filmie twierdzą, że służyli Masanori Fukushimie aż do momentu jego wygnania, po czym zostali bez pana. Fukushimę zesłano za to, że samowolnie przystąpił do remontu zamku w Hiroszimie, co było sprzeczne z prawem. Fukushimę wraz z synem pozbawiono całego majątku i wygnano do innej prefektury.
- Tatsuya Nakadai i jego partner z planu, Rentaro Mikuni, pokłócili się podczas zdjęć o sposób prowadzenia dialogów. Pierwszy wypowiadał kwestie głośno i wyraźnie, podczas gdy drugi mówił znacznie ciszej – obaj bronili swojego zdania, przywołując przykłady z własnego doświadczenia. Sytuacja zakończyła się tym, że reżyser Masaki Kobayashi przerwał zdjęcia i oznajmił aktorom, że nie wznowi pracy, dopóki nie dojdą do porozumienia. Przerwa w zdjęciach trwała trzy dni.
- Film jest jaskrawym przykładem tego, jak Masaki Kobayashi przeciwstawiał się praktyce idealizowania systemu feudalnego, który niegdyś istniał w Japonii. W filmie wielokrotnie podważany jest samurajski kodeks honorowy. Taki opór był charakterystyczny dla powojennego ruchu w Japonii, związanego z protestami przeciwko obecności amerykańskich baz wojskowych w kraju.
- Po tym, jak bohaterka grana przez Shimę Iwasitę wyszła za mąż, zaczęto ją pokazywać na ekranie wyłącznie z czarnymi zębami. W feudalnej Japonii czarne zęby były oznaką tego, że kobieta jest mężatką. Tradycja czernienia zębów nazywała się „ohaguro”.
- Bambusowe miecze pokazane w filmie nazywały się „takemitsu”, a kompozytorem filmu był Toru Takemitsu. W ekipie filmowej krążył żart: „Harakiri za pomocą takemitsu, muzyka Takemitsu”.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
