Wnętrza

Name: Wnętrza
Genre: Dramat
Released: 1978-08-02
Duration: 1 h 33 min
Rating: 7.2
Cast: Geraldine Page, Kristin Griffith, Mari Bet Hert, Richard Jordan, Diane Keaton

Interiors (1978)

Chronometraż: 1:33 (93 min)

—
brak ocen

6.9/10
394

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 1

Zdjęcie 18

Aktorzy i postacie

Wideo do filmu Wnętrza — Official Trailer

2:48

Zdjęcie 18

Data premiery

Kraj

Produkcja

Genre

Budżet

$3 100 000

Opłaty

$10 432 366

Witryna internetowa

Reżyser

Woody Allen

Aktorzy

Geraldine Page, Kristin Griffith, Mari Bet Hert, Richard Jordan, Diane Keaton, E.G. Marshall, Maureen Stapleton, Sam Waterston, Missy Hope, Kerry Duffy
Wszyscy aktorzy i role (10)

Scenariusz

Woody Allen

Producent

Charles H. Joffe, Jack Rollins, Robert Greenhut

Operator

Gordon Willis

Kompozytor

Tommy Dorsey

Artysta

Mel Bourne

Casting

Juliet Taylor

Instalacja

Ralph Rosenblum, John Nicolella
Cały zespół (41)

Krótki opis

Film inspirowany życiem wielkiego szwedzkiego reżysera Ingmara Bergmana, opowiada historię pewnej rodziny i stosunków panujących wśród jej członków. Są wśród niej trzy siostry, Joey (Mary Beth Hurt), Renata (Diane Keaton), Flyn (Kristin Griffith) oraz zamożny ojciec Arthur i jego żona Eve. Film pokazuje skomplikowane stosunki, jakie panują między skrajnie różnymi córkami, ich relacje z dominującą matką i ojcem szukającym innego życia poza domem. Arthur porzuca żonę na rzecz Pearl. Eve jest zawsze surowa i chłodna, a Pearl spontaniczna i bardzo kokieteryjna. Rozstanie Eve z Arthurem jest okazją dla córek do stworzenia nowych stosunków z osamotnioną matką.

Co pozostało za kulisami

Pierwszy poważny film dramatyczny Woody'ego Allena, który zawsze był znany ze swoich komedii i po prostu chciał przełamać utarte schematy, kręcąc film bez grama humoru. W filmie jest tylko jedna scena, w której rodzina siedzi przy stole, śmiejąc się z żartu, który właśnie opowiedział Arthur, ale ujęć, w których on ten żart opowiada, w filmie nie ma.
To pierwszy film Woody'ego Allena, w którym nie wystąpił jako aktor.
Postać Eve (matki) została wymyślona przez Woody'ego Allena specjalnie dla Ingrid Bergman. Zaproponował jej rolę, ale ona z żalem odmówiła, ponieważ już podpisała kontrakt na zdjęcia do filmu Ingmara Bergmana „Sonata jesienna” (1978), które odbywały się w Norwegii. Rola ostatecznie przypadła Geraldine Page, a obie zostały nominowane za swoje role w tych filmach do nagrody „Oscar” i „Złotego Globu”. Obie przegrały z Jane Fondą (która otrzymała tę nagrodę za rolę w filmie „Powrót do domu”, 1978).
Diane Keaton zaproponowała Woody'emu Allenowi tytuł filmu, którego ostatecznie użył.
Ten film był inspirowany twórczością szwedzkiego reżysera Ingmara Bergmana.
Ten film był ostatnim dla Joela Schumachera jako kostiumografa.
W kościele, kiedy Iv przewraca stół ze świecami, słychać dźwięk tłuczonego szkła, gdy spadają na podłogę. Ale kiedy ona wychodzi, na podłodze nie ma ani jednej świecy.
Renata dwukrotnie bierze białą książkę z tej samej półki.
Kiedy Renata wstaje na plaży, ma na sobie czarne spodnie, a nie khaki, jak w późniejszej scenie.