Życzenie śmierci
Krótki opis
Życzenie śmierci opowiada historię Paula Kerseya, architekta z Nowego Jorku i człowieka z natury spokojnego. Gdy podczas włamania do jego domu ginie żona, a córka zostaje zaatakowana, mężczyzna zaczyna odczuwać frustrację z powodu bezkarności przestępców w mieście. Uzbrojony zaczyna nocami spacerować po ulicach, celowo wystawiając się na niebezpieczeństwo i zabijając napastników oraz rabusiów, którzy próbują go zastraszyć. Jego działania przyciągają uwagę opinii publicznej i prasy, podczas gdy policja stara się ustalić tożsamość mordercy.
Film wyreżyserował Michael Winner; była to siódma z trzynastu jego pełnometrażowych produkcji, zrealizowana po filmie Skorpion, a przed Strażnikiem. Scenariusz napisali Wendell Mayes, Michael Winner i Gerald Wilson. W rolę Kerseya wcielił się Charles Bronson, Hope Lange zagrała jego żonę Joannę, a Vincent Gardenia wcielił się w detektywa prowadzącego sprawę, Franka Ochoa. Wśród 49 osób w obsadzie znaleźli się również Steven Keats, William Redfield i Stuart Margolin. Produkcja, wspierana przez Paramount oraz firmę Dino De Laurentiisa, kosztowała około 3 milionów dolarów i przyniosła blisko 22 miliony dolarów zysku na całym świecie, co było świetnym wynikiem jak na kryminalny dramat tej skali. W serwisie IMDb film uzyskał ocenę 6,9/10 na podstawie około 48 000 głosów, a w TMDB 6,9/10 z nieco mniej niż tysiąca ocen. Ocena krytyków wynosi 6,6/10 na podstawie 32 recenzji, co jest wynikiem zbliżonym do ocen widzów.
Co pozostało za kulisami
- Rola Paula Kersiego została pierwotnie zaproponowana Steve’owi McQueenowi i Frankowi Sinatrze, ale obaj odmówili.
- Dino De Laurentiis chciał również nazwać film „The Sidewalk Vigilante” (co prawdopodobnie zmusiłoby tłumaczy do głowy, ponieważ „Vigilante” to mało znane poza USA słowo, synonimiczne dla słowa „samowolnik”, co nie do końca pasowałoby do tego filmu). Uważał, że słowo „śmierć” w tytule odstraszy widzów. Ale potem zmienił zdanie.
- Rola Paula Kersiego została zaproponowana również Clintowi Eastwoodowi, ale ten odpowiedział, że lepiej obsadzić w tej roli Gregory’ego Pecka.
- W 1984 roku, po głośnej sprawie Bernarda Getza, który zastrzelił w pociągu podmiejskim czterech napastujących go czarnoskórych nastolatków, Charles Bronson wydał oficjalne oświadczenie potępiające samosąd i działania swojej postaci.
- Bohater książki nazywał się „Paul Benjamin”. Imię „Paul Kersie” należało do jednego ze statystów w filmie, który zgodził się, aby tak samo nazwano głównego bohatera. Dlaczego zdecydowano się zmienić imię bohatera książki – to tajemnica owiana siedmioma pieczęciami.
- Imię Paul Kersey było prawdziwym imieniem jednego ze statystów zatrudnionych do filmu. Zgodził się na użycie swojego imienia w zamian za udział we wszystkich scenach wymagających masowych scen.
- Po zakończeniu pracy nad kryminalnym thrillerem „Zimnokrwisty zabójca” (1973) jego reżyser Michael Winner i odtwórca roli głównej Charles Bronson zaczęli wybierać kolejny wspólny projekt, a Winner opowiedział, że najlepszy scenariusz, jaki mu się trafił, nazywał się „Żądza śmierci”. Według reżysera, była to opowieść o człowieku, którego żona i córka padły ofiarą rabusiów, po czym on ich zastrzelił. Bronson powiedział, że sam by tego chciał, mając na myśli nie to, że chciałby zagrać w tym filmie, ale że z przyjemnością zastrzeliłby rabusiów.
- Podczas wyboru miejsca, w którym ma rozgrywać się akcja filmu, doszło do sporu między Charlesem Bronsonem z jednej strony (który proponował kręcenie gdzieś w Kalifornii, aby mógł widywać się z rodziną mieszkającą w Los Angeles) a reżyserem Michaelem Winnerem, który nalegał na kręcenie w Nowym Jorku. Winnera poparł producent Dino De Laurentiis, a Bronson został zmuszony do ustępstw.
- Brian Garfield, autor powieści, powiedział, że film początkowo miał reżyserować Sydney Lumet, a główne role w nim mieli zagrać Jack Lemmon (Paul Kercy) i Henry Fonda (szef policji), ale po tym, jak Lumet wybrał projekt „Serpico”, Lemmon i Fonda wycofali się.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
