Hotel Paradiso

Pan Feydeau ma blokadę twórczą i potrzebuje nowej sztuki. Postanawia jednak wykorzystać okazję do obserwacji paryskiej wyższej klasy z roku 1900 – Pana Boniface'a z dominującą żoną oraz sąsiada, zaniedbującego swoją żonę, Henryka, którego piękna, lecz ignorowana żona, Marcelle, romansuje. Henryk tropi architektoniczne anomalie (większość dźwięków duchów to rury spustowe) i planuje noc w Hotelu Paradiso, który okazuje się miejscem spotkań Marcelle i Boniface'a. Jedna żona, dwóch mężów, siostrzeniec i wesoła pokojówka Boniface'a – wszyscy w tym hotelu "na godziny", a konsumacja romansu zostaje, delikatnie mówiąc, poważnie skomplikowana (nie w ostatniej kolejności przez najazd policji). Wszystko to odbywa się pod okiem Feydeau, a jego sztuka staje się "ogromnym sukcesem" następnego sezonu.