Uliczny Wojownik
Street Fighter (1994)
Produkcja
Budżet
$35 000 000
Opłaty
$99 423 521
Reżyser
Scenariusz
Kompozytor
Producent
Edward R. Presman
Aktorzy
Jan-Klod Van Damme
Colonel Guile
Raúl Juliá
M. Bison
Kylie Minogue
Cammy
Bajron Man
Ryu
Damian Chapa
Ken
Ming-Na Wen
Chun-Li
Andrew Bryniarski
Zangief
Grand L. Bush
Balrog
Krótki opis
Uliczny Wojownik to film akcji i przygodowy, którego fabuła skupia się na kryzysie zakładników. Warlord imieniem Bison więzi grupę pracowników Organizacji Narodów Zjednoczonych i żąda ogromnego okupu, grożąc wybuchem szerokiego konfliktu w przypadku braku zapłaty. Pułkownik Guile z sił alianckich prowadzi akcję ratunkową, współpracując z niewielkim, niejednorodnym zespołem agentów i mistrzów sztuk walki, aby zlokalizować twierdzę Bisona i uwolnić więźniów. W misję angażują się m.in. Cammy, reporterka telewizyjna Chun-Li Zang oraz wojownicy Ryu i Ken, podczas gdy po przeciwnej stronie występuje handlarz bronią Sagat. Powstaje plan infiltracji operacji Bisona, choć zaangażowanie osób z zewnątrz komplikuje sprawę.
Film wyreżyserował Steven E. de Souza, który był również autorem scenariusza, a za produkcję odpowiadali Edward R. Pressman, Kenzo Tsujimoto i Empress-Eris. Obraz powstał dzięki współpracy Universal Pictures, Pressman Film, CAPCOM i Salon Films Thailand Co. Ltd., a zdjęcia kręcono w Australii, Hongkongu, Stanach Zjednoczonych, Tajlandii i Japonii. W rolach głównych wystąpili Jean-Claude Van Damme jako pułkownik Guile, Raúl Juliá jako Bison oraz Kylie Minogue jako Cammy, a także Byron Mann, Damian Chapa i Ming-Na Wen. W napisach końcowych wymieniono 50 aktorów oraz 197 członków ekipy.
Premiera filmu odbyła się 23 grudnia 1994 roku. Produkcja trwa 102 minuty i łączy w sobie elementy kina akcji, przygodowego, komedii, fantasy oraz thrillera. Budżet filmu wyniósł 35 milionów USD, a wpływy z całego świata osiągnęły poziom 99 milionów USD. W serwisie IMDb film otrzymał ocenę 4,1/10 na podstawie 80 000 głosów, natomiast w TMDB 4,7/10 przy 1 694 głosach. Oba wyniki są niższe niż ocena krytyków, która wynosi 3,4/10 na podstawie 44 recenzji.
Co pozostało za kulisami
- Kiedy zdjęcia w Bangkoku beznadziejnie odstawały od harmonogramu, Steven E. de Souza skontaktował się z kierownictwem studia z prośbą o dodatkowy czas na ukończenie projektu. Jednak korporacja „Capcom Co., Ltd.” była zdeterminowana, aby wypuścić film do kin na Boże Narodzenie 1994 roku (co więcej, z tym terminem wiązały się pewne plany dotyczące materiałów promocyjnych i merchandisingu), więc prośba de Souzy została odrzucona. Odmowa zmusiła de Souzę do podjęcia dość kontrowersyjnej decyzji, która pozwoliłaby nadrobić zaległości. Podczas gdy sam de Souza i połowa ekipy pracowali w Australii, druga połowa zespołu twórczego pod kierownictwem Picerniego pracowała nad innymi scenami w pawilonach studyjnych. Wszystko zakończyło się skandalem między de Souzą a Picernim, gdy ten pierwszy dowiedział się, że drugi nie włączył do scen walk z bohaterem Van Damme'a wielu z jego „firmowych” uderzeń i ruchów. (Picerni uważał, że nie wyglądają one na ekranie zbyt realistycznie). Kłótnia niemal przerodziła się w bójkę, a Picerni z pełną powagą groził de Souzie, że opuści projekt.
- Z powodu najróżniejszych problemów i opóźnień, w dziesiątym dniu zdjęć w Tajlandii prace nad filmem spóźniały się względem wcześniej zatwierdzonego harmonogramu już o 6 dni. Za każdym razem, gdy producenci przychodzili do niego z pretensjami dotyczącymi opóźnień, Steven E. de Souza stosował tzw. „trik Johna Forda” i, aby nadrobić zaległości, po prostu wyrywał stronę ze scenariusza. Dopiero podczas montażu zauważył nagle, że przez ten „sztuczkę” nie nakręcił kilku naprawdę ważnych scen, a choreografia scen walki wyraźnie kuleje, przez co niektóre ujęcia trzeba było dojąć lub przekręcić, w związku z czym w Vancouver zbudowano odpowiednią scenografię.
- Zdjęcia w Tajlandii bywały momentami trudne. Dni były upalne i wilgotne, przez co wielu uczestników procesu filmowego wyraźnie schudło. Wszystko to ostro kontrastowało ze zdjęciami w Australii, gdzie pogoda była dobra, a utracona waga została dość szybko odzyskana. Z powodu groźby zamachu stanu jednostki wojskowe zablokowały wszystkie drogi, więc aktorów i ekipę filmową dowożono na miejsce zdjęć szybkimi łodziami motorowymi, a po przybyciu na miejsce często okazywało się, że wszyscy są przemoczeni do suchej nitki. Budynek, który udawał kwaterę główną Organizacji Narodów Zjednoczonych, miał dach pokryty blachą z licznymi dziurami. Gdy padał deszcz, stukot kropel o dach był wręcz ogłuszający, a gdy pogoda była słoneczna, słońce świeciło przez dziury w dachu, co również utrudniało zdjęcia.
- Krótko przed rozpoczęciem zdjęć Raul Julia przeszedł operację (u aktora wykryto raka żołądka), w przeciwnym razie nie przeżyłby nawet roku. Pozostali uczestnicy projektu nie mieli o tym pojęcia, a harmonogram zdjęć został ułożony całkowicie bez uwzględnienia stanu fizycznego aktora. W normalnych okolicznościach okres zdjęciowy rozpocząłby się od scen z Julią, jego dialogów i kwestii, co dałoby kaskaderom i choreografom walk czas na przeszkolenie pozostałych aktorów przed scenami akcji, których kręcenie planowano na drugą połowę okresu zdjęciowego. Widząc, w jakim stanie jest Julia, Steven E. de Souza zrozumiał, że nie należy filmować go w zbliżeniach i że aktor potrzebuje czasu na regenerację, dlatego zmieniono harmonogram i wszystkie sceny walk – a przynajmniej te, w których nie brała udziału postać Julii – przeniesiono na pierwszą połowę okresu zdjęciowego.
- W apartamencie Bisona znajduje się obraz przedstawiający naburmuszonego klauna, który trzyma w ręku pęk balonów, a na głowie ma czapkę Bisona. Jest to nawiązanie do słynnego obrazu olejnego zatytułowanego „Pogo the Clown”, namalowanego przez seryjnego gwałciciela i mordercę Johna Wayne'a Gacy'ego.
- Jednym ze sponsorów filmu była japońska korporacja „Capcom Co., Ltd.” (jeden z największych na świecie producentów i wydawców gier komputerowych), i wszystkie aspekty pracy nad filmem trzeba było konsultować z jej kierownictwem. To właśnie Japończycy nalegali, aby film wszedł do kin w grudniu 1994 roku, dlatego harmonogram zdjęć był niezwykle napięty. Ponadto przedstawiciele tej firmy zażądali, aby rolę głównego bohatera zagrał Jean-Claude Van Damme, a jego honorarium wyniosło 8 milionów dolarów z 35 milionów dolarów przeznaczonych na film. Kiedy do roli Bisona wybrano Raula Julię, prawie cały budżet przeznaczony na aktorów został wyczerpany. Do praktycznie wszystkich pozostałych ról trzeba było zaangażować aktorów mało znanych lub całkowicie anonimowych.
- Przygotowując się do roli szalonego dyktatora Bisona, Raul Julia studiował życie różnych dyktatorów i liderów świata przestępczego, przenosząc wiele z ich cech do wizerunku swojej postaci (na przykład gestykulację Benito Mussoliniego, manieryzmy Józefa Stalina, przebiegłość Pablo Escobara i zamiłowanie do sztuki Adolfa Hitlera).
- Atak na bazę dyktatora od strony wody kręcono w Tajlandii, choć pierwotnie scenariusz zakładał atak z powietrza. Rząd Tajlandii nie wyraził zgody na wykorzystanie narodowej przestrzeni powietrznej przez tak dużą liczbę statków powietrznych, jaka byłaby potrzebna do zdjęć, więc do scenariusza wprowadzono odpowiednie zmiany. O tym wspomina postać grana przez Van Damme'a: „Atak z powietrza nie jest możliwy”.
- Przygotowaniem fizycznym aktorów zajmował się Benny Urquidez (mistrz świata w karate i choreograf walk w Hollywood). Koordynatorem kaskaderskim został Charlie Picerni, który zgodził się wziąć udział w projekcie tylko pod warunkiem, że otrzyma wystarczająco dużo czasu na wytrenowanie występujących w filmie aktorów. Steven E. de Souza zgodził się, jednak wkrótce pojawiły się problemy, gdyż okazało się, że Urquidez zupełnie nie zna gier komputerowych z tego gatunku, i dopiero w połowie okresu zdjęciowego dowiedziano się, że poszczególne postacie w filmie powinny stosować w walkach różne style walki. Następnie wyszło na jaw, że Raul Julia cierpi na chorobę nowotworową. Początkowo planowano kręcić mniej wyczerpujące fizycznie sceny z postacią Julii, aby dać pozostałym aktorom czas na treningi pod kierunkiem Picerniego, a sceny z nimi kręcić po scenach z Bisonem, ale ze względu na złe samopoczucie Julii de Souza musiał zmienić harmonogram zdjęć. Właśnie dlatego w niektórych przypadkach aktorów udawało się przeszkolić do scen walk z udziałem ich bohaterów dopiero bezpośrednio przed rozpoczęciem zdjęć do danego epizodu. Dlatego, na przykład, nawet na kilka godzin przed rozpoczęciem zdjęć Byron Mann nie miał pojęcia o tym, co go czeka (chodzi o pojedynek na broń białą przeciwko postaci granej przez Jaya Tavare), więc musiał zostać przeszkolony w trybie pilnym, co zrobił tajski kaskader. Pojedynek toczono z prawdziwą, a nie rekwizytową bronią i gdyby Mann nie nauczył się swoich ruchów, mogłoby to skończyć się bardzo tragicznie.
- Reżyser i scenarzysta Steven E. de Souza podzielił swoje honorarium za film pomiędzy występujących w nim aktorów.
- Później Jean-Claude Van Damme opowiadał, że podczas zdjęć de Souza zmagał się z uzależnieniem od narkotyków i wydawał na kokainę 10 000 dolarów tygodniowo. W 2018 roku de Souza potwierdził, że nałóg odtwórcy głównej roli prowadził do licznych problemów i opóźnień. Kierownictwo studia zatrudniło specjalną osobę, która miała opiekować się Van Damme'em, ale ta osoba okazała się niewiele lepsza od swojego podopiecznego. Często zdarzało się, że Van Damme zgłaszał chorobę, opuszczał plan zdjęciowy, spóźniał się lub w ogóle nie przychodził, a jego nieodpowiedzialność zmuszała de Souzę do zmiany planów i kręcenia scen, w których bohater Van Damme'a nie brał udziału.
- Film jest adaptacją gry komputerowej «Street Fighter II» (1991, Capcom).
- Jean-Claude Van Damme zrezygnował z roli Johnny'ego Cage'a w filmie «Mortal Kombat» na rzecz tego filmu.
- W przeciwieństwie do filmu, w grze Bison posiada jedynie stopień majora.
- W filmie generał Bison sterował minami podwodnymi za pomocą panelu przypominającego ten z gry «Street Fighter» na automatach.
- W filmie Organizacja Narodów Zjednoczonych nazywa się „Allied Nations” lub „Nations Allie” (a nie „United Nations”), a na hełmach pokojowych widnieje skrót „AN”.
- W filmie pomocnik Bisona wspomina o swojej pracy w «Microsoft».
- W odcinku z iluzjonistycznym występem dziennikarzy, Chun-Li wchodzi do beczki z pokrywką "CAPCOM" (wydawcy serii gier "Street Fighter").
- Jean-Claude Van Damme nalegał, aby rolę Generała Bisona zaproponowano Ralfowi Möllerowi, aby postać wyglądała w filmie bardziej wyrazistości. Jednak Möller, ku zaskoczeniu wielu, odmówił korzystnej oferty.
- Podczas konfliktu z Bisonem bandyci Sagata dobywają broń, choć wcześniej zostali aresztowani przez marines Guyla i powinna im zostać skonfiskowana. W zasadzie broń mogli zdobyć na czarnym rynku, gdzie się znajdowali, ale Vega ma tam kastet, który posiadał przed aresztowaniem i który również powinien zostać mu odebrany. Pod koniec filmu używa go w walce z Ryu.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
