Zbrodnie i wykroczenia
Krótki opis
Zbrodnie i wykroczenia śledzą losy dwojga mieszkańców Nowego Jorku, których życie toczy się oddzielnymi torami, aż w końcu dochodzi do ich przecięcia. Judah Rosenthal, odnoszący sukcesy okulista, pragnie zakończyć romans z Dolores – kobietą, która nie chce go puścić i grozi, że wyjawi prawdę jego żonie oraz rodzinie. Czując się zapędzony w kozi róg, zwraca się do brata powiązanego z przestępczością zorganizowaną, stając przed moralnym dylematem dotyczącym tego, jak daleko jest gotów się posunąć. W równoległej historii Cliff Stern, dokumentalista nie odnoszący większych sukcesów, przyjmuje płatne zlecenie przygotowania profilu Lestera, bogatego i pewnego siebie producenta telewizyjnego. Podczas pracy nad projektem Cliff zakochuje się w Halley, producentce, którą poznaje dzięki tej pracy.
Reżyserem filmu jest Woody Allen, który napisał również scenariusz. Jest to szesnasta z czterdziestu ośmiu pełnometrażowych produkcji w jego chronologii, umieszczająca się między filmami Inna kobieta i Nowojorskie opowieści. W rolach głównych wystąpili: Woody Allen jako Cliff, Martin Landau jako Judah, Mia Farrow jako Halley, Alan Alda jako Lester, Anjelica Huston jako Dolores oraz Joanna Gleason jako Wendy. Producentem filmu dla Orion Pictures był Robert Greenhut.
Przy budżecie wynoszącym 19 milionów dolarów, obraz zarobił w światowym box office około 18 milionów dolarów. W serwisie IMDb film posiada ocenę 7,8 na podstawie około 63 000 głosów, a w TMDB 7,4 z niecałego tysiąca. Z kolei ocena krytyków na poziomie 8,3 z pięćdziesięciu recenzji plasuje go powyżej not widowni.
Co pozostało za kulisami
- Jedną trzecią filmu bohater Woody'ego Allena kręci film dokumentalny pod kierownictwem Mii Farrow. W ostatecznej wersji filmu Allen nie był zadowolony z tych scen. Podczas postprodukcji wyciął całą trzecią część filmu, a następnie przepisał i ponownie nakręcił te sceny od zera. W rezultacie sceny Shona Yanga zostały całkowicie wycięte, a rola Daryl Hannah stała się epizodem.
- Rolę profesora Louisa Leviego zagrał nie aktor, ale znajomy terapeuta Woody'ego Allena, światowej sławy Martin S. Bergman – kliniczny profesor psychologii, prowadzący programy poddoktorskie na Uniwersytecie Nowojorskim.
- Początkowo zakładano jedynie pojawienie się Alana Aldy w scenie otwierającej z Daryl Hannah. Woody Allen poprosił Alana o improwizację w tej scenie. Podobało mu się, co z tego wyszło i ostatecznie postanowił zostawić to w ostatecznej wersji filmu.
- Martin Landau początkowo przesłuchiwano do roli Jacka Rosenthala.
- Podczas kłótni z Cliffem, Lester mówi, że ma pełną szafę nagród Emmy. W rzeczywistości Alan Alda wygrał cztery nagrody Emmy przed wystąpieniem w tym filmie.
- Podczas świętowania ślubu orkiestra jazzowa gra Crazy Rhythm, słychać stłumione dźwięki trąbki, ale trębacz w tym momencie nie gra.
- Kiedy Judah postanawia zabić Dolores, wpisuje tylko 7 cyfr, dzwoniąc do swojego brata, Jacka. Judah mieszka w Connecticut, a Jack w Nowym Jorku, więc powinien wpisać co najmniej 10 cyfr, aby do niego zadzwonić.
- Woody Allen uważał, że był zbyt „łagodny” w stosunku do pozostałych postaci pod koniec filmu „Hannah i jej siostry” (1986) i nakręcił ten film jako odpowiedź na te uczucia.
- Lester (Alan Alda) został wzorowany na Larrym Gelbarcie, z którym pracowali zarówno Woody Allen, jak i Alan Alda. Obaj państwo czuli do niego niechęć z powodu jego despotycznych metod. Różne komentarze Lestera, takie jak: „Komedia to tragedia plus czas” i „Jeśli się wygina – to śmieszne, jeśli łamie – to nie śmieszne” – to cytaty Larry’ego Gelbarta. Pomimo znanej niechęci do Gelbarta, Allen nazwał go „najlepszym scenarzystą komediowym spośród wszystkich, których znałem i po prostu wspaniałym człowiekiem” w swoim oświadczeniu wkrótce po śmierci Gelbarta. A Alda powiedział: „Geniusz Larry’ego jako scenarzysty zmienił moje życie, ponieważ musiałem wypowiadać jego słowa, które są tak dobre, że pozostaną z nami na długo. Ale jego inny geniusz to jego ogromny talent, umiejętność towarzyszenia i ten „światło” odeszło wraz z nim, a my zostaliśmy sami w ciemności” (z nekrologu Los Angeles Times).
- Dama, która na 10 minucie i 10 sekundzie filmu mówi: „Witaj Lesterze… Ogromne podziękowania za zaproszenie… To wspaniała impreza” – to Wanda Toscanini-Horowitz, żona najwybitniejszego pianisty Władimira Horowitza.
- Sarkastyczna uwaga Clifforda, skierowana do Hayley Reed (Mii Farrow), że kocha Lestera jak brata, to nawiązanie do Davida Greenglassa, który był bratem skazanej „szpiegki atomowej” Ethel Rosenberg, a jego zeznania w sądzie pomogły skazać ją i jej męża Juliusa Rosenberga za szpiegostwo.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
