Bierz forsę i w nogi
Kraj
Produkcja
Genre
Budżet
$1 530 000
Opłaty
$6 080 000
Reżyser
Aktorzy
Woody Allen, Janet Margolin, Marcel Hillaire, Jacquelyn Hyde, Lonny Chapman, Jan Merlin, James Anderson, Howard Storm, Mark Gordon, Micil Murphy
Wszyscy aktorzy i role (10)
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Producent
Charles H. Joffe, Jack Rollins, Edgar J. Scherick, Sidney Glazier
Operator
Lester Shorr
Kompozytor
Artysta
Casting
Marvin Paige
Instalacja
Ralph Rosenblum, Ron Kalish, Paul Jordan
Cały zespół (33)
Cały zespół (33)
Krótki opis
Virgil Starkwell zamierza zostać notorycznym napastnikiem banków. Niestety dla Virgila i jego kariery, która nie bardzo się rozwija, jest całkowicie niekompetentny.
Co pozostało za kulisami
- Sto prawdziwych więźniów z więzienia San Quentin za niewielką opłatą zagrało w filmie w scenach więziennych. Podczas tych zdjęć aktorom i ekipie filmowej codziennie nanoszono specjalnymi tuszami znaki, które świeciły pod światłem ultrafioletowym, aby strażnicy mogli ustalić, kogo można wypuścić z terenu więzienia pod koniec dnia.
- Do reżyserii filmu, w którym sam grał główną rolę, Woody'ego Allena pchnęły chaotyczne i praktycznie niekontrolowane zdjęcia filmu „Casino Royale” (1967), w którym występował dwa lata wcześniej.
- Pierwszy pseudodokumentalny film, który zyskał tak dużą popularność.
- Po raz pierwszy Woody Allen pracował jednocześnie jako scenarzysta, reżyser i aktor.
- Film został nakręcony w 10 tygodni w rejonie San Francisco. Woody Allen żartował, że lepiej spędzić tamto lato niż w Cleveland, ale w rzeczywistości wiedział, że niewielkie rozmiary miasta pozwoliły jemu i jego ekipie filmowej na 87 przeprowadzki w ciągu 50 dni. Ekipa filmowa wiedziała, że tak szalerniczy harmonogram zdjęć jest bardziej charakterystyczny dla branży telewizyjnej, gdzie praca do 10–11 wieczorem jest całkowicie normalna. Ale Allen nakręcił film, ani razu nie pracując do późna, a kilka razy dzień pracy na jego planie zdjęciowym kończył się o 16:00.
- Misil Murphy wcześniej już był w więzieniu San Quentin. Został aktorem po zwolnieniu warunkowym w 1966 roku, odbywszy pięć i pół roku za uzbrojony napad.
- Ten film był debiutem Woody'ego Allena jako reżysera. Początkowo, z powodu braku pewności siebie i doświadczenia w tego typu pracy, poprosił Jerry'ego Lewisa, aby wyreżyserował ten film, ale Lewis był zajęty własnym projektem.
- W filmie, który Virgil pokazuje swojej ekipie („Łowienie pstrągów w Quebecu”), podano, że produkcją zajęła się firma Rollins and Joffe. Jest to prawdziwa, istniejąca firma producencka Woody'ego Allena.
- Data urodzin Virgila podana w filmie – 1 grudnia 1935 roku – to prawdziwa data urodzin Woody'ego Allena.
- Imię psychiatry w filmie (doktor Julius Epstein) to hołd dla scenarzysty Juliusa J. Epsteina, powszechnie znanego z otrzymanej nagrody „Oscar” za scenariusz do filmu „Casablanca” (1942).
- Zespół Spring Street Settlement House Marching Band, z którym Woody Allen próbuje grać na wiolonczeli na początku filmu, był prawdziwym zespołem z Tamalpais High School w Mill Valley w Kalifornii. Zespół otrzymał zaproszenie do wystąpienia na festiwalu w Disneylandzie, a środki zarobione na zdjęciach w tym filmie pomogły im sfinansować podróż na festiwal.
- Niezgrabne próby Virgila ucieczki z więzienia, poprzez wyrzeźbienie pistoletu z mydła i pomalowanie go czarnym gułajem, są częściowo oparte na dość znanym przypadku ucieczki z więzienia Crown Point (Indiana) prawdziwego rabusia banków Johna Dillindgera, który użył drewnianego pistoletu pomalowanego gułajem na czarno. Ciekawostka: w filmie Johna Miliusa „Dillinger” (1973) Warren Oates, grający rolę Dillindgera, również używa kawałka mydła, a nie kawałka drewna.
- Podczas sceny, w której Virgil przygotowuje się do napadu na bank, ukrywa kamerę w chałce – plecionym chlebie jajecznym, który Żydzi jedzą podczas szabatu.
- Pierwszą wersję filmu Woody'ego Allena uznano za zupełnie nieśmieszną, włącznie ze sceną jego śmierci w gradzie kul, zrealizowaną w zwolnionym tempie, jak w filmie „Bonnie i Clyde” (1967). Producenci Jack Rollins i Charles H. Joffe przekonali reżysera do rozmowy z montażystą Ralphem Rosenblumem, aby zrozumieć, jak uratować film. Pierwszą rzeczą, jaką zrobił Rosenblum, było wycięcie brutalnego finału, a następnie całkowicie zmienił strukturę filmu i wzmocnił niejasną narrację Allena. Dzięki jego działaniom film przekształcił się w klasyczną komedię. Rosenblum brał później udział praktycznie we wszystkich filmach Allena, w tym w takich obrazach jak „Banany” (1971), „Śpiący” (1973), „Miłość i śmierć” (1975) i „Annie Hall” (1977).
- Virgil urodził się w grudniu 1935 roku. Kiedy był nastolatkiem i grał na wiolonczeli w orkiestrze, panowały mniej więcej lata 50. XX wieku. Jednak w tle widać samochody charakterystyczne dla czasu, w którym kręcono film (koniec lat 60. XX wieku), jak również popularne wtedy długie włosy u chłopców. Co więcej, większość postaci nosi ubrania z końca lat 60. XX wieku przez prawie cały film.
- Kiedy gang ucieka, wspina się dwukrotnie po tym samym nasypie.
- Podczas sceny z rowerem Woody Allen jest skuty między więźniami, ale kiedy wchodzą do domu staruszki, idzie pierwszy w łańcuchu.
- Kiedy Louisa odwiedza Virgila w więzieniu, pozycja jej rąk zmienia się po zmianie ujęcia.
- Po ucieczce z gangiem i rozmowie z Luisą pozycja rąk mężczyzny idącego na czele gwałtownie się zmienia.
- Kiedy Virgil wycina otwór w oknie, widać w nim kamerę i ekipę filmową.
- Kiedy Virgil idzie na plażę, po zjedzeniu jednego kawałka pepperoni, cień kamery i mikrofonu jest widoczny na jego kurtce przemoczonej potem.
- Kiedy Virgil wychodzi z łazienki do kuchni rano w dzień napadu, widać na nim cień kamery.
- Kiedy dwa gangi, po napadzie na bank, wychodzą z budynku, arkusze filtrów korekcyjnych są widoczne na szklanych drzwiach.
Podobne filmy
8/10
7.9/10
7.9/10
7.6/10
7.6/10
7.3/10
7.2/10
7.2/10
7.2/10
7.2/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
