Laleczka Chucky
Przerażający horror!
Kraj
Produkcja
Genre
Budżet
$9 000 000
Opłaty
$44 196 684
Reżyser
Aktorzy
Catherine Hicks, Chris Sarandon, Alex Vincent, Brad Dourif, Dinah Manoff, Tommy Swerdlow, Jack Colvin, Neil Giuntoli, Juan Ramírez, Alan Wilder
Wszyscy aktorzy i role (10)
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Producent
David Kirschner, Barrie M. Osborne
Operator
Kompozytor
Artysta
Daniel A. Lomino, Bernard P. Cutler
Casting
Richard Pagano, Sharon Bialy
Instalacja
Edward Warschilka, Roy E. Peterson
Cały zespół (84)
Cały zespół (84)
Krótki opis
Niebezpieczeństwo grozi z najbardziej niespodziewanej strony, uderza cicho i błyskawicznie. Magia voodoo jest potężna! Umierający seryjny morderca przekazuje swą duszę niewinnie wyglądającej zabawce - laleczce Chucky. Na swoje 6 urodziny Andy Barclay (Alex Vincent) dostaje wspaniałą zabawkę - lalkę, która ma być jego przyjacielem. Wkrótce okazuje się, że Chucky żyje i pała żądzą mordu. Nikt nie wierzy małemu Andy'emu, że za brutalne zabójstwa odpowiedzialna jest jego lalka. Zamieszkujący lalkę duch chce zawładnąć duszą człowieka - niewinnego, małego Andy'ego. [opis dystrybutora dvd]
Co pozostało za kulisami
- Film grozy inspirowany jest prawdziwymi wydarzeniami z połowy lat 80. Mężczyzna stojącego w kolejce po lalkę Cabbage Patch dla swojego dziecka zabił oszalały chuligan, który został natychmiast zastrzelony przez policję.
- Imię Charles Lee Ray jest pochodną nazwisk słynnych morderców: Charlesa Mansona, Lee Harvey’ego Oswalda i Jamesa Earla Raya.
- Proces filmowania: 7 stycznia 1988 – 5 marca 1988
- Budynek, w którym mieszka rodzina Barkley, to „Brewster Apartments” przy 2800 North Pine Grove Avenue. Niektóre źródła podają, że w jego penthouse’u zatrzymywał się Charlie Chaplin, kiedy mieszkał w Chicago.
- Według Dona Manciniego oryginalny pomysł był zupełnie inny. Tożsamość zabójcy nie miała zostać ujawniona aż do ostatnich minut, a do tego czasu widzowie mieli mieć wrażenie, że wszystkich morderstw dokonał Andy Barkley. Z tego pomysłu pozostał jedynie ostatni kadr.
- Poza scenami z żywym Charlesem Lee Rayem, Brad Dourif prawie wcale nie pojawiał się na planie filmowym. Cały głos Chucky’ego został nagrany wcześniej, co pozwoliło operatorom mechaników nadać Chucky’emu bardziej naturalną mimikę ust i twarzy. Głos aktora był również wykorzystywany jako wskazówka dla Alexa Vincenta, ponieważ chłopiec zachowywał się bardziej naturalnie w kadrze, gdy myślał, że głos pochodzi właśnie od lalki, a nie od ukrywającej się w pobliżu osoby.
- Zgodnie z pierwotnym zamysłem, jednym ze znaków humanizacji Chucky’ego miało być to, że na jego twarzy zaczynał rosnąć zarost, tak jak u Charlesa Lee Raya za życia.
- Pojawiają się przypuszczenia, że lalka "Good Guy", wokół której toczy się akcja, została stworzona na wzorze innej, istniejącej lalki "My Buddy", produkowanej przez firmę "Hasbro". Również przedstawiała chłopca w kombinezonie z szelkami i występowała w kilku wariantach: strażaka, stolarza i tak dalej. Lalka była przeznaczona dla chłopców (firma "Hasbro" wydawała również lalkę "Kid Sister", która przedstawiała dziewczynkę i była przeznaczona odpowiednio dla dziewczynek). Jednak istnieje teoria, że podstawą dla "Good Guy" posłużyła lalka "That Kid".
- Inspiracją dla historii o lalce-mordercy stała się również legenda o lalce Robert, należącej do malarza z Key West, Roberta Eugene Otto. Lalka przedstawiała amerykańskiego marynarza z początku XX wieku. Kiedy Eugene był mały, w 1904 roku otrzymał ją od służącego, który interesował się czarną magią i był urażony rodziną Otto. Według legendy, jego rodzice słyszeli, jak ich syn rozmawiał z lalką, a lalka, jak im się wydawało, odpowiadała mu, choć uważali, że to chłopiec mówi za nią zmienionym głosem. Dziś lalka znajduje się w Muzeum Fortu Wschodniego Martello i krąży legenda, że osoba, która chce zrobić jej zdjęcie, musi najpierw grzecznie o to poprosić, a jeśli lalka się nie zgodzi (jej głowa przechyli się na bok), a osoba i tak ją sfotografuje, Robert przeklnie ją i całą jej rodzinę.
- Kathryn Hicks (Karen Barclay) rok po zdjęciach poślubiła Kevina Yagera (projektanta i konstruktora Chucky'ego).
- Początkowo niania Maggie miała zginąć porażeniem prądem w wannie. Później Don Mancini wykorzystał ten pomysł w czwartej części – "Narzeczona Chucky'ego".
- Aby dobrze oddać szaleństwo Chucky'ego, Brad Dourif przed każdą sesją nagraniową biegał po studiu nagraniowym, próbując wprowadzić się w odpowiedni stan psychiczny. Był z tego powodu bardzo zmęczony, a podczas nagrywania krzyku Chucky'ego do sceny, w której Andy pali go w kominku, Dourif był bliski omdlenia.
Podobne filmy
8.3/10
7.9/10
7.7/10
7.7/10
7.5/10
7.5/10
7.3/10
7.3/10
7.2/10
7.2/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
