Sergej Filippow (Sergei Filippov)

Sergej Filippow (Sergei Filippov) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Ivan Vasilyevich Changes His Profession» (1973), «Iwan Wasilijewicz zmienia zawód» (1973), «Iwan Wasilijewicz zmienia zawód» (1973), «Iwan Wasilijewicz zmienia zawód» (1973), «Iwan Wasilijewicz zmienia zawód» (1973),

Sergi Filippow urodził się w Saratowie w rodzinie robotniczej. Ojciec był ślusarzem, a matka krawcową. W szkole Sergi Filippow nie uczył się dobrze, a w starszych klasach zyskał opinię łobuza. Podczas lekcji chemii, pod nieobecność nauczyciela, zmieszał kwas solny z opiłkami żelaza i dodał kilka odczynników. W wyniku tego eksperymentu w całej szkole rozprzestrzenił się potworny, gryzący zapach. Zajęcia zostały przerwane, a Filippowa wydalono ze szkoły. Po wyrzuceniu ze szkoły zatrudnił się jako uczeń piekarza w prywatnej piekarni. Praca ta nie interesowała go jednak zbytnio i w ciągu kolejnych miesięcy próbował kilku profesji, aż przypadek zaprowadził go do studia baletowego. Zajęcia tak go zafascynowały, że w ciągu kilku tygodni uznano go za najlepszego ucznia, a przed nim otworzyła się świetlana przyszłość w balecie. W 1929 roku, za radą nauczycieli, Filippow udał się do Moskwy, aby dostać się do szkoły baletowej przy Teatrze Bolszoj. Po przyjeździe do stolicy dowiedział się, że egzaminy wstępne już się zakończyły, i za radą znających się na rzeczy osób udał się do Leningradu, do szkoły choreograficznej. Jednak na te egzaminy również było już za późno, więc złożył dokumenty do nowo otwartego kolegium urozmaiceń cyrkowych, gdzie został przyjęty. Nauczyciele wróżyli utalentowanemu uczniowi błyskotliwą przyszłość i po ukończeniu technikum, w 1933 roku, Sergi Filippow został przyjęty do zespołu Teatru Opery i Baletu. Kariera tancerza baletowego okazała się zbyt krótka – podczas jednego z występów Filippow zachorował. Przybyli lekarze stwierdzili zawał serca i zalecili porzucenie baletu. Filippow zapisał się do studia teatru estradowego. Występował na wielu scenach Leningradu, a podczas jednego z koncertów zauważył go Nikołaj Pawłowicz Akimow, który zaproponował młodemu aktorowi przejście do Teatru Komedii. W latach 1935–1965 był aktorem Leningradzkiego Teatru Komedii, a od 1965 roku związany ze studiem filmowym „Lenfilm”. Zyskał popularność w rolach filmowych w takich produkcjach jak „Treser tygrysów” (1954), „Karnawałowa noc” (1956), „Dziewczyna bez adresu” (1957), „12 krzeseł” (1971) oraz „Iwan Wasiljewicz zmienia zawód” (1973). Filippow był mistrzem zarówno dużych i złożonych ról, jak i epizodów. W latach 40., 50. i 60. był bardzo popularny w Leningradzie i największych miastach kraju. W 1965 roku wykryto u niego guza mózgu. W 1971 roku, przed zdjęciami do „12 krzeseł”, z powodu odkrytego nowotworu mózgu aktor zaczął cierpieć na silne bóle głowy, dlatego Gaidai zaprosił Rostisława Pljatta, zatwierdzając go do roli Kisy. Filippow stwierdził jednak, że i tak zostanie zdjęty z planu. Sytuacja rozwiązała się, gdy do Pljatta dotarły plotki o uporczywym pragnieniu Filippowa, i sam zrzekł się roli Kisy na jego rzecz. Mimo niewielkich szans na poprawę, Sergi Filippow po zakończeniu zdjęć pomyślnie przeszedł leczenie i dożył kolejnych 20 lat, grając swoją ostatnią rolę również u Leonida Gaidaja. Sergi Filippow został pochowany na Cmentarzu Północnym, obok Antoniny Golubiewej. Petersburska gildia aktorów filmowych ustawiła na grobie popiersie. Na kilka dni przed śmiercią aktor wyznał Ljubowi Tiszczenko o swoim marzeniu: „Wiesz, przez całe życie chciałem zagrać pozytywną rolę tragiczną, ale dostawałem tylko typy odpychające” – westchnął Filippow. „Nawet płakałem, gdy dowiedziałem się, że główna rola w filmie »Kiedy drzewa były duże« przypadła Jurijowi Nikulinowi”.

Najważniejsze dzieła Sergej Filippow (Sergei Filippov)

Cała filmografia Sergej Filippow (Sergei Filippov)