Tulitikkuja lainaamassa

Name: Tulitikkuja lainaamassa
Genre: Komedia, Przygoda, Historia
Released: 1980-01-18
Duration: 1 h 40 min
Rating: 7.9
Cast: Evgeni Leonov, Wiaczesław Newinnyj, Rita Polster, Ritva Valkama, Georgij Wicin

Tulitikkuja lainaamassa (1980)

Chronometraż: 1:40 (100 min)

—
brak ocen

6.3/10
40

7.9/10
73234

6.7/10
1400

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 1

Zdjęcie 1

Aktorzy i postacie

Wideo do filmu Tulitikkuja lainaamassa — "За спичками" - комедия, режиссёр Леонид Гайдай, 1980 г

Data premiery

Kraj

Produkcja

Genre

Komedia, Przygoda, Historia

Budżet

$2 987 770

Opłaty

Witryna internetowa

Reżyser

Risto Orko, Leonid Gaidai

Aktorzy

Evgeni Leonov, Wiaczesław Newinnyj, Rita Polster, Ritva Valkama, Georgij Wicin, Galina Polskikh, Kauko Helovirta, Leo Lastumäki, Pekka Autiovuori, Olavi Ahonen
Wszyscy aktorzy i role (10)

Scenariusz

Producent

Operator

Sergei Poluyanov

Kompozytor

Aleksandr Zatsepin

Artysta

Feliks Yasyukevich, Tapio Vilpponen

Casting

Instalacja

Klavdiya Aleyeva
Cały zespół (41)

Krótki opis

We wschodniej Finlandii, a dokładniej w Liperi, Anna-Liisa Ihalainen prosi męża, Anttiego, o zapałki z domu Ihalainenów. Niestety, ta wyprawa zajmuje nieco więcej czasu, niż się spodziewano...

Co pozostało za kulisami

Latem 1978 roku postanowiono nakręcić wspólnie film z Finami. Nadchodziła 25. rocznica ustanowienia szczególnych relacji między ZSRR a Finlandią i należało ją uczcić premierą nowego filmu. Zdjęcia postanowiono realizować w Mosfilmie. Proponowano reżyserię Georgijowi Danelii, ale on przygotowywał się do zdjęć „Jesiennego maratonu”, więc odmówił udziału w projekcie. Wtedy zwrócono się do Leonida Gajdaja.
Z pomysłu nakręcenia filmu z siedmioma radzieckimi i siedmioma fińskimi aktorami trzeba było zrezygnować. Na główną rolę od razu wybrano Jewgienija Leonowa, po czym rozpoczęto poszukiwania partnera na planie zdjęciowym. Zorganizowano przesłuchania z udziałem Donatasa Banionisa, Leonida Kurawlowa i Wiaczesława Niewinnogo.
Leonid Gajdaj swobodnie odbiegał od scenariusza, uznając w nim dialogi za zbyt rozwleczone. Dla fińskiej widowni mogłyby być normalne, ale w ZSRR uznano by je za nudę. Gajdaj skrócił dialogi – ku rozczarowaniu fińskiej publiczności.