Barry Norton (Barry Norton)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Barry Norton (urodzony jako Alfredo Carlos Birabén; 16 czerwca 1905 – 24 sierpnia 1956) był argentyńsko-amerykańskim aktorem. Wystąpił w ponad 90 filmach, zaczynając od kina niemego w 1925 roku aż do swojej śmierci w 1956 roku. Jest prawdopodobnie najbardziej znany z roli Juana Harkera w hiszpańskojęzycznej wersji filmu „Dracula” studia Universal Pictures z 1931 roku – była to rola Jonathana Harkera, którą w wersji angielskiej stworzył David Manners. Po przybyciu do Hollywood w latach 20. XX wieku Norton pojawił się najpierw jako statysta w filmie „Czarny pirat” (1926), lecz w tym samym roku otrzymał już rolę w produkcji Fox Films pt. „The Lily”. Przełom w jego karierze nastąpił, gdy otrzymał rolę szeregowca „Mother's Boy” Lewisohna w filmie „What Price Glory?”, który okazał się ogromnym sukcesem komercyjnym. Otrzymał znaczące role w filmach „Legion of the Condemned” oraz „4 Devils” (oba z 1928 roku), które również odniosły sukces. Jego gra była dobrze odbierana przez ówczesną publiczność i krytyków, a w erze kina niemego udało mu się uniknąć zaszufladkowania jako „łaciński kochanek”. Jeden z właścicieli kina w Golden City w Montanie stwierdził: „[Norton] jeszcze nie zaprezentował mi żadnej słabej roli. Ten chłopak to naturalny talent”.

Na początku lat 30. Norton wciąż otrzymywał główne role w dużych produkcjach. Główne studia hollywoodzkie zaczęły tworzyć wersje w innych językach swoich prestiżowych dzieł, a on stał się jednym z dziesiątek potrzebnych wówczas aktorów pochodzenia latynoskiego. „Dracula” był jednym z takich filmów, ale Norton wystąpił również w hiszpańskojęzycznych wersjach „Paramount on Parade” (1930), „The Benson Murder Case” (1930) oraz „The Criminal Code” (1931). W kilku przypadkach pojawił się w obu wersjach językowych tego samego filmu. Przykładami są „Storm Over the Andes” (wersja hiszpańska: „Alas sobre El Chaco”), „The Sea Fiend” („El diablo del Mar”) oraz „Captain Calamity” („El capitan Tormenta”) – ten ostatni film ponownie połączył go z Lupitą Tovar, jego partnerką romantyczną z „Draculi”.

Oprócz ról w filmach przeznaczonych na rynki hiszpańskojęzyczne, grał w licznych dużych produkcjach, zazwyczaj wcielając się w postacie wyrafinowanych Europejczyków. Wraz ze spadkiem produkcji filmów w języku hiszpańskim w Los Angeles, szanse Nortona na główne role stawały się coraz mniejsze. Choć posiadał przyjemny głos, jego argentyński akcent wydawał się nie pasować do wyglądu. Według niektórych źródeł nigdy nie opanował w pełni języka angielskiego. W 1933 roku zdobył swoją ostatnią ważną rolę, grając hiszpańskiego narzeczonego bohaterki granej przez Jean Parker w filmie Franka Capry „Lady for a Day” (1933). Mimo że pracował jeszcze przez kolejne 15 lat, jego ostatnią wymienioną w napisach rolą ekranową była rola w „Should Husbands Work?” (1939). Do końca swojej kariery Norton mieszkał w Los Angeles i grał w filmach małe role. Wiele produkcji, w których wystąpił, jest obecnie uznawanych za klasyki.