Ralph Bellamy (Ralph Bellamy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii.

Ralph Rexford Bellamy (17 czerwca 1904 – 29 listopada 1991) był amerykańskim aktorem, którego kariera trwała 62 lata i obejmowała występy na scenie, w kinie oraz w telewizji. W ciągu swojej działalności grał zarówno role główne, jak i drugoplanowe, zdobywając uznanie i nagrody, w tym nominację do Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego za film „Straszna prawda” (1937).

Jego kariera filmowa rozpoczęła się od produkcji „Tajemna szóstka” (1931) z Wallace’em Beerym, Jean Harlow i Clarkiem Gable. Do końca 1933 roku wystąpił już w 22 filmach, z których najważniejsze to „Rebecca z Sunnybrook Farm” (1932) oraz rola drugiej postaci głównej w filmie akcji „Złodziej zdjęć” (1933) z Jamesem Cagneyem. Tylko w 1934 roku zagrał w siedmiu kolejnych filmach, w tym w „Kobiecie w ciemności”, opartej na opowiadaniu Dashiella Hammetta, gdzie Bellamy grał główną rolę, wymieniony w napisach tuż po Fay Wray. Bellamy utrzymał to tempo przez całą dekadę, otrzymując nominację do Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego za rolę w „Strasznej prawdzie” (1937) u boku Irene Dunne i Cary’ego Granta; podobną rolę – naiwnego chłopaka rywalizującego z wyrafinowaną postacią graną przez Granta – zagrał w filmie „Piątek z moją dziewczyną” (1940). W latach 40. w kilku filmach wcielił się w postać detektywa Ellery’ego Queen, jednak gdy jego kariera filmowa przestała nabierać rozpędu, powrócił na scenę, gdzie występował przez całe lata 50. W tym czasie Bellamy pojawił się w innych produkcjach, m.in. w „Tańcz, dziewczyno, tańcz” (1940) z Maureen O'Hara i Lucille Ball oraz w klasyku horroru „Wilkołak” (1941) z Lonem Chaneym Jr. i Evelyn Ankers. W 1942 roku wystąpił również w „Duchu Frankensteina” z Chaneyem i Belą Lugosi.

Bellamy pojawił się w licznych serialach telewizyjnych. W 1949 roku wystąpił w kryminalnym serialu noir o prywatnym detektywie pt. „Man Against Crime” (znanym również jako „Follow That Man”) w sieci DuMont Television Network; program, który w pierwszych sezonach był nadawany na żywo, trwał do 1956 roku, przez jeden sezon był emitowany równolegle w DuMont i NBC, a w innym roku w CBS. W 1956 roku rolę główną przejął Frank Lovejoy, który następnie wystąpił w detektywskim serialu NBC „Meet McGraw”.

Powrót do światła reflektorów przyniósł mu nominacja do nagrody Emmy za mini-serial „Wiatry wojny” (1983), w którym Bellamy ponownie wcielił się w rolę Franklina D. Roosevelta, znaną już z filmu „Świt w Campobello”.

Ciesząc się dużym szacunkiem w branży, Bellamy sprawował funkcję prezesa związku Actors' Equity przez cztery kadencje w latach 1952–1964. Powyższy opis pochodzi z artykułu Ralph Bellamy w Wikipedii, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów dostępna w Wikipedii.