Pretty Woman
Krótki opis
Edward Lewis jest zamożnym rekinem biznesu, który przyjeżdża do Los Angeles w sprawach służbowych, natomiast Vivian Ward zarabia na życie na ulicach Hollywood Boulevard. Po przypadkowym spotkaniu Edward wynajmuje ją na tydzień, aby towarzyszyła mu podczas spotkań towarzyskich i biznesowych. Umowa ta wymaga od Vivian nowej garderoby oraz przyspieszonego kursu dobrych manier. Poruszając się w świecie luksusu i pozorów, bohaterowie odkrywają, że mają ze sobą więcej wspólnego, niż przypuszczali, a granica między klientem a towarzyszką zaczyna się zacierać.
Film wyreżyserował Garry Marshall; była to szósta z osiemnastu jego produkcji, nakręcona po obrazie Wariatki i przed filmem Frankie i Johnny. W rolach głównych wystąpili Julia Roberts jako Vivian oraz Richard Gere jako Edward, a w rolach drugoplanowych Ralph Bellamy, Jason Alexander, Laura San Giacomo i Héctor Elizondo. Scenariusz napisał J.F. Lawton, a producentami byli Arnon Milchan i Steven Reuther.
Pretty Woman zadebiutowała 23 marca 1990 roku i trwa 120 minut. Przy budżecie wynoszącym 14 milionów dolarów, film zarobił na całym świecie 463 milionów dolarów, co sprawiło, że był to jeden z największych sukcesów komercyjnych tamtego roku. W serwisie IMDb otrzymał ocenę 7,1/10 na podstawie ponad 400 000 głosów, a w TMDB 7,4/10 z ponad 9 000 głosów. Ocena krytyków na poziomie 6/10 przy 79 recenzjach jest nieco niższa od not wystawionych przez widzów.
Co pozostało za kulisami
- Na plakacie do filmu przedstawiona jest tylko część Julii Roberts. Powodem tego jest, że głowę Julii nałożono na ciało Shelly Michelle. Na tym samym plakacie włosy Richarda Gere'a są kasztanowe, a w samym filmie siwe.
- Richard Gere w rzeczywistości gra na fortepianie. Co więcej, utwór muzyczny, który wykonał, został skomponowany przez samego Gera.
- Sportowy samochód, którym Edward jeździ na początku filmu, to Lotus Esprit.
- We wczesnej wersji scenariusza Vivian zażywała kokainę; warunkiem było, że musi z tego zrezygnować na tydzień. Potrzebowała pieniędzy na wyjazd do Disneylandu. Ostatecznie Edward wyrzuca ją z samochodu i odjeżdża. Zgodnie ze scenariuszem film miał zakończyć się tym, że Vivian i jej przyjaciółka, prostytutka, jadą autobusem do Disneylandu.
- Czerwona kurtka, którą nosi Vivian, została kupiona za 30 dolarów na ulicy od sprzedawcy biletów filmowych tuż przed rozpoczęciem zdjęć.
- Samochód, w którym Edward podwozi Vivian, należał do producentki Nancy Gross.
- Roboczy tytuł filmu brzmiał „3000$”.
- Na początku filmu można zauważyć, że niektóre neonowe litery w hotelu, w którym mieszka Vivian, są wypalone. Jedynymi pozostałymi świecącymi literami są „HO” (od „hotel”/hotel, „ho” w języku angielskim brzmi podobnie do „whore”/prostytutka).
- Naszyjnik, który Vivian zakłada na operę, w rzeczywistości kosztuje 250 000 dolarów. Podczas zdjęć uzbrojony ochroniarz ze sklepu jubilerskiego cały czas stał za reżyserem.
- Daryl Hannah zrezygnowała z roli Vivian, obawiając się, że po tej roli poczuje się splamiona.
- Słuchacze londyńskiej stacji radiowej „Capital FM” umieścili ten film na 4. miejscu na liście filmów gorąco polecanych do obejrzenia.
- Reżyserska wersja filmu ma długość 125 minut.
- Scena, w której Edward zamyka Vivian naszyjnik etui, została zaimprowizowana przez Gera, a reakcja Roberts (śmiech) była całkowicie naturalna. Twórcom spodobało się to tak bardzo, że postanowili ją zostawić.
- Zdjęcia do filmu odbywały się od 24 lipca do 18 października 1989 roku.
- Opera, którą Edward zachwyca Vivian, nazywa się La Traviata (wł. «Zgubiona»). Opowiada o kurtce, uwodzącej bogaczy, która zakochuje się w mniej zamożnym mężczyźnie.
- Na samym początku zdjęć Richard Gere z zapałem zabrał się za odgrywanie swojej roli, ale Garry Marshall odsunął go na bok i powiedział: „Nie, nie, nie. Richardzie. W tym filmie działa jeden z was. A drugi z was nie. Zgadnij, który to ty?”
- W finałowej scenie Edward śpiewa serenadę dla Vivian wraz z nagraniem arii z La Traviata (wł. «Zgubiona»). W arii występuje partia solowa wokalna, która towarzyszy tematowi na instrumenty smyczkowe i trąbkę. Ta aranżacja nie była oryginalna dla opery, ale została zaadaptowana dla filmu.
- Film, który ogląda Vivien, zanim zejdzie na dół do Edwarda, to „Charada” (1963).
- Podczas kręcenia sceny, w której Vivien leży na podłodze w penthouse’u Edwarda i ogląda powtórki starego serialu „Kocham Lucy” (1951), aby uzyskać autentyczny śmiech, reżyserowi Garry’emu Marshallowi trzeba było łaskotać stopy Roberts (oczywiście, pozostało to poza kadrem), aby zmusić ją do tak histerycznego śmiechu.
- W okresie przygotowań do zdjęć „Pretty Woman” Julia Roberts stale przebywała z żoną Garry’ego Marshalla, która kierowała bezpłatną kliniką znajdującą się na Hollywood Boulevard w Los Angeles.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
