Książę w Nowym Jorku
Krótki opis
Książę Akeem z afrykańskiego królestwa Zamunda kończy 21 lat, a jego rodzice wybrali dla niego już narzeczoną. Niezadowolony z aranżowanego małżeństwa z kobietą wychowaną wyłącznie po to, by mu służyć, postanawia udać się do Stanów Zjednoczonych, aby samodzielnie wybrać żonę. Razem ze swoim zaufanym towarzyszem Semmi przybywa do dzielnicy Queens w Nowym Jorku, gdzie obaj udają ubogich studentów z beskidnych warstw społecznych. Akeem podejmuje pracę w restauracji szybkiej obsługi należącej do Cleo McDowella, czując silne przyciąganie do córki właściciela, Lisy, która nie ma pojęcia, kim naprawdę jest jej zalotnik. W tym czasie rodzice księcia zaczynają nabierać podejrzeń co do jego wydatków i postanawiają dowiedzieć się, czym zajmuje się ich syn.
Film wyreżyserował John Landis – jest to dwunasta z osiemnastu jego produkcji w chronologicznym porządku, zrealizowana pomiędzy filmami Amazonki z Księżyca a Oskar. W rolę księcia Akeema wcielił się Eddie Murphy, który wystąpił również w kilku innych rolach; jako Semmi oraz w dodatkowych epizodach pojawił się Arsenio Hall. Shari Headley zagrała Lisę McDowell, John Amos wcielił się w jej ojca Cleo, a James Earl Jones i Madge Sinclair odegrali króla Jaffe Joffera oraz królową Aoleon. Scenariusz napisali David Sheffield i Barry W. Blaustein.
Przy budżecie wynoszącym około 39 milionów dolarów, film zarobił na całym świecie w przybliżeniu 289 milionów dolarów, co stanowiło wysoki zwrot z inwestycji. W serwisie IMDb obraz posiada ocenę 7,1 na podstawie około 239 000 głosów, natomiast w TMDB nota wynosi 6,9 przy około 4 900 głosach. Ocena krytyków na poziomie 6,6 z 55 recenzji jest w dużym stopniu zbieżna z opiniami widzów.
Co pozostało za kulisami
- Po nałożeniu na Eddie’ego Murphy’ego makijażu i przebraniu go za Żyda Saula, aktor postanowił sprawdzić makijaż i kostium, wsiadł do wózka golfowego i przejechał nim od jednego działu studia „Paramount” do drugiego, gdzie wysiadł z wózka golfowego i normalnym głosem powiedział: „Cześć. To ja, Eddie Murphy”. Nikt mu nie uwierzył.
- Większość tańca wykonywanego przez królewskich tancerzy w scenie z przyszłą królową to przyspieszona wersja tańca z teledysku do „Thrilleru” (1983) Michaela Jacksona (1958-2009).
- Według reżysera Johna Landisa to jemu wpadł do głowy pomysł, aby Eddie Murphy grał Żyda. To była swego rodzaju zemsta za to, że na początku XX wieku żydowscy aktorzy często grali czarnych. Autor scenariusza Barry W. Blaustein konsultował się z własnym ojcem podczas pisania kwestii Murphy’ego w roli Żyda.
- Afrykański taniec w filmie choreografowała piosenkarka Paula Abdul. Kręcenie go wymagało użycia wyłącznie bębnów, ponieważ kompozytor Nile Rodgers nie skończył jeszcze pisać muzyki do filmu. Tancerze cały czas się poślizgiwali, więc na podłogę trzeba było rozpylić środek wiążący, a samo kręcenie tańca zajęło cały dzień.
- Eddie Murphy i Arsenio Hall grali różne postacie, więc aby zmienić wygląd, musieli spędzić po 3-4 godziny na fotelu wizażysty. Kostiumografka Deborah Nadoolman stworzyła ponad 500 kostiumów, czerpiąc inspirację z prac Christiana Diora (1905-1957) z początku lat 50., a także z codziennych ubiorów przyjętych w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej, Gambii i Senegalu. Biżuterię stworzyła Catherine Post z Tajlandii. Pracując nad projektem pałacu królewskiego, John Landis inspirował się Pałacem Królewskim (dawna nadmorska rezydencja brytyjskich monarchów) i pracami Henriego Rousseau (1844-1910) z końca XIX wieku.
- Prace nad filmem były naznaczone skandalami. W pewnym momencie doszło do bójki między reżyserem Johnem Landisem a Eddiem Murphym. Następnie na planie zdjęciowym pojawił się właściciel lokalnego restauracji „McDonald’s” w towarzystwie swojego prawnika i zaczął grozić, że pozwie twórców filmu (choć mieli oni oficjalne pozwolenie na kręcenie zdjęć od kierownictwa sieci restauracji fast food). Studio „Paramount Pictures” było wściekłe na Eddie’ego Murphy’ego, który rzekomo próbował przeforsować na różne, wymyślone przez siebie stanowiska w ekipie filmowej, swoich przyjaciół i krewnych. Murphy z kolei twierdził później, że „Paramount Pictures” nie dopłaciło mu należnej kwoty zgodnie z umową.
- Podstawę scenariusza filmu napisał satyryk Art Buchwald. Jednak studio Paramount Pictures odrzuciło jego pomysł, twierdząc, że jest on mało interesujący. W rezultacie film nakręcono bez wiedzy autora. Zaskoczony satyryk zobaczył realizację swojego pomysłu dopiero w kinie. Z tego powodu Buchwald w 1990 roku pozwał Paramount Pictures. Proces wygrał: studio zostało zobowiązane do wypłaty mu 900 tysięcy dolarów. Od tego czasu studia filmowe przyjęły zasadę włączania do swoich umów klauzuli, że oryginalne pomysły autorów zewnętrznych nie podlegają opłacie. To odniesienie przeszło do historii prawa autorskiego w Ameryce jako „prawo Buchwalda”.
- Zdjęcia w Nowym Jorku zakończyły się w lutym 1988 roku, po czym prace nad filmem kontynuowano w Los Angeles. W pawilonach studia „Paramount Pictures” wzniesiono pałac księcia Akima, łaźnie i garderoby. Twierdzi się jednak, że Eddie Murphy odmówił wyjazdu na zdjęcia przyjęcia w Kalifornii, oświadczając w filmie dokumentalnym, nakręconym przez Orsona Wellesa (1915-1985), że zgodnie z przepowiednią Nostradamusa (1503-1566) w tym tygodniu w Kalifornii należy spodziewać się trzęsienia ziemi. Reżyser John Landis znalazł rozwiązanie. Polecił Murphy’emu przyjechać wcześniej, nakręcił z nim wiele zbliżeń, a resztę zrealizował, gdy aktor już wyjechał. Prace nad filmem nie zostały zakłócone. Trzęsienie ziemi nie miało miejsca.
- W filmie występuje scena, w której główni bohaterowie przechodzą obok dwóch żebraków. Książę oddaje im swoje ostatnie pieniądze, którymi okazują się być bracia Randolph i Mortimer Duke’owie, których bohater grany przez Eddie’ego Murphy’ego zrujnował w filmie „Zamiana ciałami”.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
