Bob Simmons (Bob Simmons) - , Koordynator kaskaderów, Kaskaderzy, Dubler kaskaderski znany z pracy przy tego typu projektach: «Live and Let Die» (1973), «Żyj i pozwól umrzeć» (1973), «Dr. No» (1962), «Doktor No» (1962), «From Russia with Love» (1963),
Bob Simmons (Fulham, Londyn, Anglia, 31 marca 1923 – 21 października 1987) był angielskim aktorem i kaskaderem, który występował w wielu brytyjskich produkcjach, a w szczególności w serii filmów o Jamesie Bondzie.
Simmons był wcześniej instruktorem wychowania fizycznego w Królewskiej Akademii Wojskowej w Sandhurst. Początkowo planował zostać aktorem, jednak uznał, że kariera kaskadera będzie bardziej lukratywna i interesująca. Simmons po raz pierwszy współpracował z wytwórnią Warwick Films Alberta R. Broccoli'ego i Irvinga Allena przy filmie „Czerwony beret”, w którego obsadzie znaleźli się przyszli stali współpracownicy serii o Bondzie: reżyser Terence Young, scenarzysta Richard Maibaum oraz operator, a później szef zdjęć, Ted Moore. Później Simmons pracował przy wielu innych produkcjach Warwick Films oraz dla Allena w filmach „Długie okręty” i „Czyngis-chan”, gdzie doznał kontuzji oka po kopnięciu przez konia.
Gdy Albert R. Broccoli zaczął produkować filmy o Jamesie Bondzie, Simmons przeszedł casting na rolę Bonda jako aktor, jednak do swojej śmierci w 1987 roku pełnił funkcję koordynatora kaskaderów w każdym filmie o Bondzie z wyjątkiem „U ludzi z Rosji” (do którego dołączył w późniejszym etapie produkcji), „W służbie Jej Mości” oraz „Człowieka ze złotym pistoletem”. Wystąpił w sekwencji z lufą pistoletu zamiast Seana Connery'ego w trzech filmach: „Doktor No”, „U ludzi z Rosji” oraz „Goldfinger”. Simmons jest jedyną osobą, która oficjalnie wykonała tę scenę, nie grając głównej roli Jamesa Bonda. Był również dublerem kaskaderskim Connery'ego. Simmons pojawił się także w roli agenta SPECTRE, Jacques'a Bouvara, w sekwencji przed napisami w czwartym filmie, „Thunderball”.
Simmons opracował technikę kaskaderską z wykorzystaniem trampolin, po raz pierwszy zastosowaną w filmie „You Only Live Twice”, polegającą na tym, że kaskaderzy odbijali się od trampoliny w momencie wybuchu, aby zasymulować odrzucenie w powietrze. Metoda ta była wykorzystywana w wielu innych filmach, w tym ponownie przez Simmonsa w „Dzikich gęsiach”, gdzie pełnił on również rolę dublera Richarda Burtona.
Po przejściu na emeryturę Simmons napisał autobiografię zatytułowaną „Nobody Does It Better” (tytuł nawiązuje do piosenki przewodniej z filmu „Szpieg, który mnie kochał” z 1977 roku). Zmarł 21 października 1987 roku.