Szpieg, który mnie kochał
Krótki opis
Dwie łodzie podwodne o napędzie jądrowym, jedna brytyjska i jedna radziecka, znikają bez śladu, co prowadzi do wzajemnych oskarżeń obu mocarstw. James Bond zostaje wysłany, aby wyjaśnić tę zagadkę, podczas gdy Związek Radziecki deleguje do tego samego zadania swoją agentkę, major Anya Amasova. Ich poszukiwania wciągają ich w intrygę Karla Stromberga, magnata żeglugowego, którego plany wiążą się z zaginionymi jednostkami. Bond i Amasova muszą zmierzyć się z jego prawą ręką – potężnym Jawsem, którego stalowe zęby czynią go niezwykle niebezpiecznym przeciwnikiem. Akcja filmu rozgrywa się w dużej mierze na morzu, prowadząc widzów od egipskiej pustyni, przez supertankowiec, aż po podwodną bazę.
Roger Moore wciela się w rolę Bonda po raz trzeci, partnerując Barbarze Bach jako Amasova. W filmie wystąpili również Curd Jürgens jako Stromberg, Richard Kiel jako Jaws, Caroline Munro jako Naomi oraz Walter Gotell jako generał Gogol. Reżyserem obrazu jest Lewis Gilbert, który oparł się na scenariuszu Richarda Maibauma i Christophera Wooda, a producentem został Albert R. Broccoli. Był to drugi film o Bondzie w reżyserii Gilberta, po „Żyje się tylko dwa razy” z poprzedniej dekady; później twórca ten wyreżyserował „Moonrakera”. W napisach końcowych wymieniono 74 osoby z obsady.
Film, którego budżet wyniósł około 14 milionów dolarów, zarobił na całym świecie w przybliżeniu 185 milionów dolarów, co jak na tamte czasy było bardzo dobrym wynikiem. W serwisie IMDb obraz otrzymał ocenę 7/10 przy około 124 000 głosów, natomiast w TMDB nota ta wynosi 6,8/10 przy około 2300 głosach. Ocena krytyków na poziomie 7,3/10 przy 61 recenzjach stawia film nieco wyżej niż oceny widzów.
Co pozostało za kulisami
- W tym filmie pojawia się imię tajemniczego M (Miles).
- Pościg na nartach i następujący po nim skok z wysokości kręcono z Rickiem Silvestrem (amerykańskim alpinistą i kaskaderem) na górze Asgard w Kanadzie. Do jej szczytu można było dostać się tylko helikopterem. Niewielka ekipa filmowa z Silvestrem udała się tam w lipcu 1976 roku, na miesiąc przed rozpoczęciem zdjęć i przez dziesięć dni mieszkała w tamtejszej wiosce, oczekując na odpowiednie warunki pogodowe. Scenę nakręcono w całości, bez żadnego montażu. Za jej realizację Silvestrowi obiecano wypłacić 30 000 dolarów, ale uważa się, że otrzymał również pewną premię.
- W 1976 roku Stanley Kubrick, na prośbę projektanta Kena Adamsa, odwiedził plan zdjęciowy filmu o agencie 007 „Człowiek z Złotą Pistoletą”. Po przybyciu do studia Pinewood udzielił Adamsowi kilku rad i ten poprosił go o pomoc w realizacji filmu. Kubrick zgodził się, ale pod warunkiem, że nikt nie dowie się o jego udziale. Po śmierci reżysera, w 1999 roku, w 2000 roku wydano film dokumentalny o tworzeniu filmu „Człowiek z Złotą Pistoletą”.
- Jedyny film z serii o Jamesie Bondzie, w którym M pozwala sobie zwrócić się do Bonda po imieniu – James.
- Richard Kiel (1939-2014), który zagrał zabójcę zwanego „Szczękami”, mógł trzymać w ustach żelazne zęby nie dłużej niż przez pół minuty – były one bolesne i niewygodne.
- Podczas kręcenia scen w Kairze i Gizie na planie zdjęciowym stale obecny był przedstawiciel rządu Egiptu – pilnował, aby jego kraj w filmie pokazywany był tylko w dobrym świetle. Właśnie dlatego w scenie, gdy na najemnego zabójcę zwanego „Szczękami” spada rusztowanie, a James Bond wypowiada frazę „Och, te egipskie budowlańce!”, Roger Moore (1927-2017) wymówił te słowa tylko wargami, a wypowiedział je później, gdy Egipcjanina nie było w pobliżu i wmontowano je w kadr. Ironią losu jest to, że ta fraza nieustannie wywoływała śmiech wśród egipskich widzów.
- Słynny miliarder Elon Musk, właściciel firmy Tesla Motors, w 2013 roku nabył legendarny samochód-amfibię Jamesa Bonda, Lotusa Esprit S1, za 997 000 dolarów.
- Pierwszy film z serii o Jamesie Bondzie wydany w formacie Dolby Stereo.
- Do czasu powstania tego filmu seria o Bondzie była już dobrze znaną i niezwykle popularną franczyzą, więc wielu producentów chętnie widziałoby w niej swoje produkty. O prawo do dostarczenia samochodu Jamesa Bonda rozgorzała prawdziwa wojna. Don McLaughlin, menedżer ds. PR firmy Lotus Cars, doszedł do wniosku, że najłatwiej będzie sprawić, by to sami producenci gonili za nim, zamiast namawiać ich na zwrócenie uwagi na samochody jego firmy. Pewnego dnia przyjechał do studia Pinewood Studios na samochodzie Lotus Esprit, jeszcze nie wypuszczonym na rynek, z zakrytymi oznaczeniami marki i modelu, i zaparkował go obok planu filmowego „Szpieg, który mnie kochał”, wiedząc, że wkrótce będzie przerwa na lunch i samochód na pewno zostanie zauważony. I rzeczywiście, wokół samochodu natychmiast zebrał się tłum. McLaughlin załatwił swoje sprawy, po czym wsiadł do samochodu i odjechał, nie odpowiadając na pytania o pojazd. Jak się spodziewał, twórcy filmu wkrótce skontaktowali się z nim bezpośrednio z pytaniami, a samochód został wybrany do zdjęć.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
