Świt żywych trupów
Krótki opis
Niewyjaśniona epidemia sprawia, że w całych Stanach Zjednoczonych zmarli powracają do życia, co prowadzi do wyludnienia miast i walki rządu o opanowanie kryzysu. Gdy reporter ruchu drogowego z lokalnej stacji telewizyjnej i jego dziewczyna, wysokiej rangi menedżerka, postanawiają uciec helikopterem, dołączają do dwóch funkcjonariuszy SWAT, którzy uciekają z nieudanego szturmu na blok mieszkalny. Grupa ląduje na dachu ogromnego podmiejskiego centrum handlowego i barykaduje się w jego wnętrzu, gdzie sklepy zapewniają jedzenie, schronienie i specyficzne poczucie komfortu. Przed wejściami gromadzi się coraz więcej żywych trupów, a ocalali szybko przekonują się, że żywi mogą stanowić równie wielkie zagrożenie.
Film został napisany i wyreżyserowany przez George'a A. Romero. Był to jego trzeci pełnometrażowy obraz, kontynuujący ścieżkę obrany w filmie Szaleńcy z 1973 roku. Producentami byli Richard P. Rubinstein, Claudio Argento oraz Alfredo Cuomo, a zdjęcia kręcono we Włoszech i Stanach Zjednoczonych. W rolach czterech głównych ocalałych wystąpili David Emge, Ken Foree, Scott H. Reiniger i Gaylen Ross, a w obsadzie, liczącej łącznie 92 osoby, znaleźli się także David Crawford i David Early.
Wypuszczony w 1978 roku film zarobił w światowym box office około 5 milionów dolarów. W serwisie IMDb otrzymał ocenę 7,8 na podstawie około 136 000 głosów, a w TMDB 7,5 przy znacznie mniejszej liczbie głosujących. Z kolei ocena krytyków na poziomie 9/10 z 61 recenzji plasuje go wyżej niż obie noty przyznane przez widzów.
Co pozostało za kulisami
- Reżyser George Romero pojawił się na początku filmu w roli reżysera programu telewizyjnego, a jego przyszła żona Christine Forrest jako jego asystentka (jej rodzice również pojawili się w filmie jako zombie).
- Cenzorzy zagrożili nadaniem filmowi kategorii „X”, jeśli Romero nie wyeliminuje z niego najbardziej brutalnych scen. Romero nie chciał „tnieć” filmu. Ostatecznie, powołując się na brak pornografii w filmie, przekonał dystrybutorów i oficjalnie film trafił na ekrany bez ograniczeń wiekowych, choć w zwiastunach i plakatach reklamowych nadal wskazano, że film nie jest przeznaczony dla dzieci poniżej 17 roku życia.
- Sceny w helikopterze kręcono na ziemi, malując tło na niebiesko lub czarno.
- Budżet filmu wyniósł 1 500 000 dolarów: połowę dał Dario Argento, sam reżyser zainwestował 25 tysięcy i poprosił przyjaciela o pozwolenie na wykorzystanie ogromnego supermarketu w Pensylwanii od godziny 22:00 do 6:00. W zamian za finansowanie Argento miał prawo wykorzystać swoją wersję tego filmu, która trwa łącznie 170 minut, do dystrybucji w Europie.
- Samochód użyty w scenach jazdy po domu towarowym to Volkswagen Scirocco z 1977 roku, helikopter to Bell Jet Ranger II.
- W domu towarowym w Monroeville (Pensylwania), gdzie kręcono film, nigdy nie było działu broni. Odpowiednie sceny Romero kręcił w sklepie z bronią w Pittsburghu. Również w Pittsburghu kręcono „mieszkania”, które urządzili sobie bohaterowie filmu, oraz sceny z szybem windy.
- Pomysł na film sięga wydarzenia z 1974 roku, kiedy przyjaciel Romero i jeden z jego inwestorów postanowił pokazać mu swoje centrum handlowe w Monroeville - kilka kilometrów od Pittsburgha. Podczas oglądania centrum handlowego Romero wpadł na pomysł, że taki budynek mógłby posłużyć jako schronienie w przypadku katastrofy. Ostatecznie to centrum stało się głównym elementem filmu.
- Aktorka Gaylin Ross, grająca Fran, odmówiła krzyku w kadrze, uważając, że jej postać to silna i niezależna kobieta, i dlatego wszelkie wrzaski ją zdyskredytują. Romero nie namawiał jej.
- Koordynator efektów specjalnych Tom Savini zagrał w filmie przywódcę motocyklistów.
- Niektórzy statyści grający zombie często spotykali się w barze Brown Derby, znajdującym się w tym samym domu towarowym. Alkohol doprowadził do tego, że pewnej nocy ukradli wózek golfowy i, jeżdżąc nim po domu towarowym, rozbili jedną z marmurowych kolumn, w wyniku czego twórcy filmu musieli pokryć koszty szkód w wysokości 7000 dolarów.
- Zdjęcia w domu towarowym odbywały się zimą 1976-1977 roku z trzytygodniową przerwą na „sezon świątecznych zakupów”, podczas którego kręcono inne sceny, w szczególności sceny w studiu telewizyjnym.
- Film miał alternatywne zakończenie, w którym zarówno Peter, jak i Fran popełniają samobójstwo, ale Romero uznał, że będzie ono zbyt ponure i na radę Christine Forrest „pozwolił” głównym bohaterom przeżyć.
- Oficjalnie podano, że budżet filmu wyniósł 1,5 miliona dolarów. Później producent Richard Rubinstein stwierdził, że w rzeczywistości na film wydano trzykrotnie mniej, a kwota została zawyżona wyłącznie w celach marketingowych.
- Wiele osób grających motocyklistów w filmie byli prawdziwymi członkami lokalnego klubu motocyklowego Pagans Motorcycle Club.
- Dwójkę dzieci-zombie, atakujących Petera na lotnisku, grali siostrzeniec i siostrzeniec Toma Saviniego, Donna i Mike.
- Zadeklarowano, że każdy statysta w filmie otrzymał 20 dolarów, pudełko z szybkim jedzeniem i koszulkę „Dawn Of The Dead”. Wielu statystów (szczególnie tych, których filmowano z bliska) byli przyjaciółmi i znajomymi osób pracujących na planie filmowym. Niektórzy zombie ze skażeniami grali prawdziwi niepełnosprawni.
- Większość krwi użytej w filmie to mieszanka barwnika spożywczego, masła orzechowego i syropu cukrowego. Tom Savini nie podobał się wygląd krwi w filmie, ale sam Romero uznał, że dla filmu nakręconego w stylu komiksu wygląda ona idealnie.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
