Inwazja łowców ciał
Krótki opis
W San Francisco lat 70. biolog Elizabeth Driscoll zauważa, że jej partner zaczął zachowywać się jak obca osoba. Kiedy dzieli się swoimi obawami z przyjacielem z Departamentu Zdrowia, Matthewem Bennellem, dowiaduje się, że inni mieszkańcy miasta zgłaszają podobne zmiany u swoich bliskich. Po ulewnych deszczach w całym San Francisco pojawiły się dziwne rośliny; ludzie, którzy zasną w ich pobliżu, budzą się odmienieni – pozbawieni uczuć i całkowicie niepodobni do siebie. Matthew i Elizabeth, wspierani przez pisarza i jego żonę, stopniowo odkrywają prawdę o tym, co się dzieje, i próbują przetrwać, podczas gdy zjawisko rozprzestrzenia się po całym mieście.
Film wyreżyserował Philip Kaufman – był to drugi pełnometrażowy obraz w jego karierze po „The Great Northfield Minnesota Raid”. Scenariusz napisał W.D. Richter, a producentem został Robert H. Solo. W rolach głównych wystąpili Donald Sutherland i Brooke Adams jako Matthew i Elizabeth, a w trzydziestu pięciu osobom wymienionych w napisach towarzyszą m.in. Leonard Nimoy, Jeff Goldblum, Veronica Cartwright i Art Hindle. Produkcja kosztowała 4 miliony dolarów, a w światowym box office zarobiła około 25 milionów dolarów.
Odbiór filmu sytuuje go znacznie powyżej średniej dla gatunku. Na IMDb uzyskał ocenę 7,4/10 przy około 81 000 głosów, natomiast na TMDB 7,2/10 przy znacznie mniejszej liczbie 1 396 głosów. Ocena krytyków wynosząca 8,4/10 na podstawie 76 recenzji jest wyraźnie wyższa niż obie noty przyznane przez widzów.
Co pozostało za kulisami
- Podczas kręcenia sceny, w której Matthew i Elizabeth uciekają, Donalda Sutherlanda potrącił samochód Volkswagen. Upadł na szybę i zdążył odczytać z ruchu warg przestraszonego kierowcy coś w rodzaju: „O kurde, na kogo ja wjechałem!”
- Leonard Nimoy nosił na ręce skórzaną półrękawicę, aby jego bohater był bardziej rozpoznawalny. Ten pomysł Nimoy podsunął mu przyjaciel, który nosił półrękawicę, aby ukryć oparzenie na ręce.
- Podczas kręcenia sceny w taksówce Donald Sutherland i Brooke Adams naprawdę się denerwowali i siedzieli jak na igłach. Za kierownicą siedział Don Siegel, który miał bardzo słaby wzrok i prowadził samochód bez okularów po nocnym mieście.
- Wśród dźwięków, które wykorzystał dźwiękowiec Ben Burtt w scenie gwałtownego wzrostu pęcherzyka, były dźwięki nagrane podczas badania ultrasonograficznego jego żony w czasie ciąży.
- W nocy po premierze filmu nieznani sprawcy porozrzucali na ulicach Los Angeles pęcherzyki przypominające te, które występowały w filmie. Rano wiele osób się przestraszyło i wezwało policję.
- Tylko reżyser Philip Kaufman, scenarzysta W.D. Richter i Donald Sutherland wiedzieli, jak zakończy się film. Veronice Cartwright nikt nie powiedział, że bohatera Sutherlanda również pojmą i zamienią w kosmitę. Strach aktorki był szczery podczas kręcenia finału, kiedy Sutherland wskazał na nią.
- W kulminacyjnych scenach filmu Donald Sutherland wykonywał kaskaderkę samodzielnie, ponieważ sam na tym nalegał. Jego sceny w fabryce kręcono bez zabezpieczeń, siatek ani pasów bezpieczeństwa. Podczas kręcenia sceny, w której z budynku fabryki wydobywa się kula ognia, Sutherland ledwo jej uniknął, podczas gdy jeden z aktorów epizodycznych z powodu własnej nieuwagi został ranny w wyniku wybuchu.
- Robert Duvall wcześniej wystąpił u reżysera Philippa Kaufmana w westernie „Wielki napad na Northfield”. Podczas kręcenia tego filmu przypadkowo znalazł się w San Francisco i bezpłatnie zagrał epizodyczną rolę szalonego księdza.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
