Życie Pi
Krótki opis
„Życie Pi” opowiada historię Piscine’a Molitora Patela, indyjskiego chłopca zwanego Pi, którego ojciec prowadzi zoo w Pondicherry. Gdy naciski polityczne i finansowe zmuszają rodzinę do wyjazdu do Kanady, większość zwierząt zostaje sprzedana, a pozostałe zabrano na pokład frachtowca. Statek tonie podczas sztormu, a Pi trafia do szalupy ratunkowej wraz z ranną zebrą, hieną, orangutanem i tygrysem bengalskim o imieniu Richard Parker. Dryfując po otwartym Pacyfiku, chłopiec musi wykazać się niezwykłą pomysłowością, aby zachować bezpieczny dystans od tygrysa i przetrwać.
Reżyserią i produkcją filmu zajął się Ang Lee, opierając się na scenariuszu Davida Magee. Był to dwunasty z czternastu pełnometrażowych filmów w dorobku Lee, poprzedzony obrazem „Zdobyć Woodstock” i poprzedzający „Najdłuższy marsz Billy'ego Lynna”. W rolę młodego Pi wcielił się Suraj Sharma, natomiast dorosłego bohatera zagrał Irrfan Khan; w młodsze wersje chłopca wcielili się Ayush Tandon oraz Gautam Belur, a w rolach rodziców wystąpili Adil Hussain i Tabu. Produkcja kosztowała około 120 milionów dolarów, a wpływy z kin na całym świecie wyniosły w przybliżeniu 609 milionów dolarów.
Reakcje widzów były entuzjastyczne, choć nie jednomyślne: w serwisie IMDb film otrzymał ocenę 7,9/10 na podstawie około 698 000 głosów, natomiast w TMDB nota ta wynosi 7,4 przy około 14 000 głosów. Ocena krytyków na poziomie 7,9/10 z 253 recenzji jest zbieżna z wynikiem w IMDb i nieco wyższa niż w przypadku TMDB.
Co pozostało za kulisami
- W pewnym momencie M. Night Shyamalan został przypisany do projektu jako scenarzysta i reżyser. Reżyserami filmu mogli również zostać Alfonso Cuarón i Jean-Pierre Jeunet.
- Andrew Garfield był brany pod uwagę do roli, którą ostatecznie dostał Tobey Maguire. Chociaż wszystkie sceny z jego udziałem zostały nakręcone, Maguire'a zastąpił Ralph Fiennes, ponieważ reżyser uznał, że Maguire jest zbyt znany do tak małej roli.
- Postać Pi, którą grał aktor Suraj Sharma, nigdy nie była w łodzi z żywym tygrysem. W większości scen tygrys został stworzony za pomocą technologii komputerowej, a tylko niektóre sceny, takie jak te, w których tygrys pływa w wodzie, zostały nakręcone w rzeczywistości.
- Początkowo Suraj Sharma w ogóle nie miał brać udziału w castingu, po prostu pomagał bratu podczas przesłuchań. Ostatecznie ekipa Anga Lee wybrała go spośród ponad 3000 kandydatów do głównej roli.
- Pi nazwał swojego syna na cześć swojego brata, Raviego.
- Kiedy kamera się oddala po tym, jak odleciała ryba latająca, tratwy nigdzie nie widać. Jednak w następnej scenie jest ona nadal przymocowana do łodzi.
- W zwiastunie w scenie burzy widać nowoczesny oceaniczny frachtowiec o ładowności 30 000 ton. Cztery żurawie na statku są ustawione w pozycji roboczej. Żaden statek nigdy nie wypływa w morze z żurawiami podniesionymi, ponieważ byłoby to niezwykle niebezpieczne. Żurawie mogą ulec awarii, zagrażając pływalności statku, a nawet prowadząc do śmierci całej załogi.
- Kiedy tygrys skacze z powrotem do szalupy ratunkowej, opuszczając wyspę, żagiel w żaden sposób nie zmienia pozycji pod wpływem ciężaru. Chwilę później chłopiec staje w tym samym miejscu i żagiel się ugięcie.
- Kiedy szalupa przybija do brzegu w Meksyku, tygrys skacze do najbliższego gąszczu, ale piasek, na który skacze, nie wzbija się od jego łap.
- Kiedy łódź przybija do brzegu w Meksyku i Pi leży nieprzytomny, łódź spokojnie kołysze się na falach, nawet gdy tygrys zaczyna po niej chodzić, wspina się na krawędź łodzi i skacze, odpychając się łapami, łódź nadal tak samo spokojnie kołysze się na falach, nie reagując na jego ciężar.
- Film jest adaptacją powieści Yanna Martela „Życie Pi” (Life of Pi, 2001).
- Tak jak w oryginalnej powieści, nazwa japońskiego statku to „Tsimtsum”. Jest to w rzeczywistości hebrajskie słowo, które w XVI wieku użył kabalista Icchak Lurja do określenia procesu skurczu nieskończonego Boga, w wyniku którego powstaje pusta przestrzeń. W powieści dorosły Pi wspomina rozprawę o ideach Lurji dotyczących stworzenia. W filmie po prostu wspomina prowadzenie kursu z kabały, nie odnosząc się konkretnie do Lurji.
- Postać Piśna Molitora Patela (Pi) została nazwana na cześć basenu (Piscine Molitor) we Francji. Znajduje się on w pobliżu parku „Las Boloński”, pomiędzy stadionami „Roland Garros” i „Park de Princes”. Basen ten został sklasyfikowany jako francuski zabytek historyczny 27 marca 1990 roku, po zamknięciu w 1989 roku.
- Yann Martel, autor książki, stwierdził, że inspiracją do napisania powieści było prawdopodobnie przeczytanie książki brazylijskiego autora Moacyra Sclara „Max i rodzina kotów” (1981), która opowiada o żydowsko-niemieckim uchodźcy, który przepłynął Atlantyk na jednym statku z jaguarem.
- Kiedy dorosły Pi i pisarz rozmawiają, siedząc przed portem w Montrealu, można zauważyć statek o nazwie Mignonette. To nazwa jachtu uczestniczącego w wydarzeniach z sprawy „R v Dudley and Stephens” (słynna angielska historia kryminalna). Z tej sprawy Yann Martel zaczerpnął imię Richarda Parkera.
- Na planie filmowym doradcą ds. przetrwania na morzu był Steven Callahan, żeglarz znany z tego, że w 1982 roku przeżył katastrofę morską i przez 76 dni dryfował na niewielkiej tratwie po oceanie. Swoje nieszczęścia Steven opisał w swojej książce „76 dni w niewoli morza” (Adrift: 76 Days Lost At Sea).
- Istnieje szereg dziwnych zbiegów okoliczności związanych z imieniem Richarda Parkera: w książce Edgara Allana Poe „Opowieść o przygodach Artura Gordona Pima”, opublikowanej w 1838 roku, Parker był marynarzem, który przeżył katastrofę swojego statku wraz z trzema innymi członkami załogi, ale oni go zjedli, aby nie umrzeć z głodu. W 1884 roku statek o nazwie Mignorette zatonął w oceanie, a ocaleli tylko czterej ludzie, wśród nich był okrętowy chłopiec o imieniu Richard Parker, którego później zabili i zjedli pozostali trzej ocalali. Yann Martel, autor powieści „Życie Pi”, nazwał bengalskiego tygrysa „Richardem Parkerem”, inspirując się tymi wydarzeniami.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
