Adil Hussain (Adil Hussain)

Adil Hussain (Adil Hussain) - , Asystent biura produkcji znany z pracy przy tego typu projektach: «Calendar Girls» (2003), «Dziewczyny z kalendarza» (2003), «Life of Pi» (2012), «Życie Pi» (2012), «The Reluctant Fundamentalist» (2013),

Adil Hussain to indyjski aktor, który występował w kinie indyjskim – zarówno w produkcjach artystycznych, jak i w głównym nurcie Bollywood – oraz w kinie międzynarodowym, w takich filmach jak „Niechętny fundamentalista” i „Życie Pi” (oba z 2012 roku). Podczas National Film Awards w 2017 roku otrzymał specjalną nagrodę jury za role w filmach „Hotel Salvation” i „Maj Rati Keteki”. Grał w filmach w języku angielskim, hindi, asamskim, bengalskim, tamilskim, marathi, malajalam, norweskim i francuskim.

Hussain urodził się w 1963 roku w Goalpara w Asamie, gdzie jego ojciec był dyrektorem szkoły średniej; był najmłodszym z siedmiorga dzieci.

W jednym z wywiadów opisał swoje wieloetniczne pochodzenie: jego dziadek ze strony matki był Irakiem, natomiast babcia miała korzenie asamskie, angielskie i włoskie.

Hussain grał w szkolnych przedstawieniach.

W wieku 18 lat opuścił dom, aby studiować filozofię w B. Borooah College w Guwahati. Wtedy zaczął występować w sztukach studenckich oraz jako komik stand-upowy.

W przerwach między występami lokalnej grupy stand-upowej Bhaya Mama Group naśladował popularnych aktorów Bollywood. Przez sześć lat pracował jako komik, występował w teatrze objazdowym i grał w lokalnych produkcjach filmowych, zanim przeniósł się do Delhi, gdzie studiował w Narodowej Szkole Dramatycznej (1990–1993).

Studiował również w Drama Studio London dzięki stypendium Charles Wallace India Trust.

Po powrocie do Indii w 1994 roku Hussain dołączył do objazdowego teatru „Hengul Theater” w Asamie, gdzie pracował przez trzy lata, zanim ponownie przeniósł się do Delhi. Tam rozpoczął karierę sceniczną, kontynuując szkolenie pod okiem Khalida Tyabjiego. Po Tyabjim kształcił się u Swapana Bose w Sri Aurobindo Ashram w Puducherry, a następnie u Dilipa Shankara w Delhi.

Jako aktor zyskał pierwsze uznanie w spektaklu „Otello: Sztuka w czerni i bieli” (1999), który został wyróżniony nagrodą Edinburgh Fringe First, a później w „Żegnaj, Desdemono”, również w reżyserii Roystena Abela. W latach 2004–2007 pełnił funkcję dyrektora artystycznego i trenera w Society for Artists and Performers w Hampi, a także był wykładowcą gościnnym w Królewskim Konserwatorium Sztuk Performatywnych w Hadze. Jest również wykładowcą gościnnym w swojej macierzystej uczelni, Narodowej Szkole Dramatycznej.

W 2004 roku zadebiutował w kinie bengalskim w dramacie historycznym „Iti Srikanta”, w którym zagrał główną rolę u boku Sohy Ali Khan.

W telewizji wystąpił w roli głównej w serialu detektywistycznym „Jasoos Vijay” (2002–2003), produkowanym przez BBC World Service Trust.

Choć wystąpił w kilku filmach asamskich i zagrał małe role w „Kaminey” Vishala Bhardwaja oraz „For Real” Sony Jain, to rola w filmie „Ishqiya” (2010) w reżyserii Abhisheka Chaubeya przyciągnęła do niego uwagę Bollywood. Jego pierwszą większą rolą był jednak film „Agent Vinod” z Saifem Ali Khanem i Kareena Kapoor Khan, wydany na początku 2012 roku. W tym samym roku wystąpił w filmie „Gangor” włoskiego reżysera Italo Spinellego, „Niechętnym fundamentaliście” Miry Nair oraz „Życiu Pi” Anga Lee.

Następnie wystąpił u boku Sridevi w komediodramacie „English Vinglish” (2012), a za rolę w „Lessons in Forgetting” otrzymał uznanie krytyków na New Jersey Independent South Asian Cine Fest. Po tych produkcjach zagrał w filmach „Bombay Most Wanted” Adityi Bhattacharyi oraz „Sunrise” Partho Sen-Gupty. ...

Najważniejsze dzieła Adil Hussain (Adil Hussain)

Cała filmografia Adil Hussain (Adil Hussain)