Interstellar
Zagłada Ziemi nie będzie zagładą ludzkości.
Produkcja
Genre
Budżet
$165 000 000
Opłaty
$773 889 028
Witryna internetowa
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Operator
Kompozytor
Artysta
Nathan Crowley, Andrew McEvoy, Evan Clover
Casting
John Papsidera, Dixie Webster
Instalacja
Krótki opis
Ziemia w niedalekiej przyszłości. Planeta jest sukcesywnie niszczona przez klęski suszy, a ludziom grozi wyginięcie. Nieoczekiwanie naukowcy odkrywają możliwość podróżowania poza granice Układu Słonecznego. Grupa astronautów wyrusza w najważniejszą w dziejach ludzkości podróż – muszą znaleźć miejsce, gdzie nasz gatunek będzie mógł przetrwać. Na czele załogi staje Cooper, były pilot NASA, który obecnie zajmuje się uprawą roli.
Co pozostało za kulisami
- Steven Spielberg był związany z projektem od 2006 roku i zatrudnił Jonathana Nolana do napisania scenariusza, ale odłożył pracę i zajął się innymi filmami. W 2012 roku, po ostatecznym odejściu Spielberga, Jonathan Nolan zaproponował zatrudnienie swojego brata Christophera Nolana jako reżysera.
- Kiedy Spielberg jeszcze był związany z projektem jako reżyser, zamierzał obsadzić w głównej roli Willa Smitha. Później, po odejściu Spielberga z funkcji reżysera, rola przypadła Matthew McConaugheyowi.
- To pierwszy film Christophera Nolana od czasu «Pościg» (1998) nakręcony bez operatora Wally'ego Pfistera. Zamiast Pfistera Nolan zatrudnił operatora Hoyte'a van Hoytemę.
- Początkowo film był rozważany przez studio Paramount. Kiedy Christopher Nolan objął reżyserię, studio Warner Bros., które wydawało jego ostatnie filmy, uzyskało udział w projekcie. W zamian za prawa do międzynarodowej dystrybucji, studio Warner Bros. dało Paramountowi prawa do współfinansowania przyszłych kontynuacji filmów «Piątek trzynastego» (2009) i «South Park: Większy, dłuższy i nieobrzezany» (1999).
- Irfan Khan otrzymał propozycję roli w filmie, ale zrezygnował z powodu kolizji harmonogramów zdjęciowych.
- Christopher Nolan wybrał Matthew McConaughy'ego do roli Coopera po obejrzeniu jego występu w filmie «Mud» (2012).
- Aby zaoferować Jessice Chastain rolę, Christopher Nolan wysłał asystenta do Irlandii, gdzie w tym czasie kręciła film «Fräulein Julie» (2014), ze scenariuszem oznaczonym znakiem wodnym z imieniem aktorki. Chastain nie otrzymała pozwolenia na zatrzymanie scenariusza po jego przeczytaniu.
- Niektóre «materiały archiwalne», które można zobaczyć w zwiastunie, zostały w rzeczywistości nakręcone podczas produkcji tego filmu, a następnie poddane obróbce efektami wizualnymi, aby wyglądały na starsze.
- Film był kręcony pod roboczym tytułem «List do Flory». Nazwa ta została wybrana na cześć córki Christophera Nolana, która nazywa się Flora.
- Scenariusz opiera się na pracach naukowych fizyka teoretycznego Kipa Thorne'a.
- We wczesnej wersji roboczej scenariusza postać Tiny była chłopcem o imieniu Murph.
- Wersja filmowa wyświetlana w sieci IMAX na całym świecie była dostępna tylko na 50 ekranach.
- Podczas kręcenia filmu Matthew McConaughy wolał nie hotel, a przyczepę kempingową w pobliżu domu, w którym mieszkał jego bohater.
- Christopher Nolan zainspirował się serią katastrofalnych burz piaskowych, które miały miejsce w USA w latach 30., przy tworzeniu apokaliptycznej scenerii Ziemi przedstawionej w filmie.
- Podczas kręcenia filmu obraz otoczenia, stworzony wcześniej, był wyświetlany na ekranach wokół planu zdjęciowego, aby aktorzy, patrząc przez okna statku kosmicznego, widzieli rzeczywisty obraz, a nie zielony ekran.
- Christopher Nolan zauważył, że podczas tworzenia «Interstellar» czerpał inspirację z takich filmów jak: «2001: Odyseja kosmiczna» (1968), «Gwiezdne wojny: Część IV – Nowa nadzieja» (1977), «Bliskie spotkania trzeciego stopnia» (1977), «Skarb Sierra Madre» (1947), «The Right Stuff» (1983), «Obcy – ósmy pasażer Nostromo» (1979), «Łowca androidów» (1982).
- Przed rozpoczęciem zdjęć Christopher Nolan zorganizował dla aktorów seans filmu «The Right Stuff» (1983), aby pomóc im lepiej zrozumieć swoje role w filmie.
- Sposób podróżowania w kosmosie w tym filmie opiera się na pracach fizyka Kipa Thorne'a. Na tych samych pracach opierał się sposób podróżowania w kosmosie w powieści Carla Sagana «Kontakt» (Contact) i jej ekranizacji – filmie «Kontakt» (1997). Co ciekawe, Matthew McConaughy zagrał w obu filmach.
- Operator Hoyte van Hoytema zmodyfikował kamerę IMAX, aby umożliwić ręczne kręcenie scen w pomieszczeniach.
- Do stworzenia niektórych scen kosmicznych wykorzystano ujęcia nakręcone kamerą IMAX zamontowaną na nosie samolotu Learjet.
- Od 2014 roku studio Paramount Pictures zaczęło rezygnować z wydawania filmów na tradycyjnej kliszy na rzecz formatów cyfrowych. Jednak Christopher Nolan, który jest zagorzałym zwolennikiem używania kliszy, nalegał na to, aby «Interstellar» (2014) został wydany również w formatach 15/70mm IMAX, 70mm i 35mm, i wyświetlany w tych formatach przez dwa dni przed premierą cyfrową.
- Do stworzenia tunelu czasoprzestrzennego i czarnej dziury dr Kip Thorne współpracował z superwizorem efektów wizualnych Paulem J. Franklinem i jego zespołem w Double Negative. Thorne dostarczył teoretyczne materiały zespołowi, który następnie stworzył na ich podstawie nowe programy komputerowe, dokładnie modelujące te zjawiska. Przetwarzanie niektórych pojedynczych klatek trwało do 100 godzin. Cały wolumen danych programu do grafiki komputerowej wyniósł 800 terabajtów. Rezultat pracy dał Thorne'owi nowe spojrzenie na efekt soczewkowania grawitacyjnego i dyski akrecyjne czarnej dziury. To skłoniło go do napisania dwóch prac naukowych: jednej z zakresu astrofizyki, a drugiej z zakresu grafiki komputerowej. Thorne odkrył również nowe cechy zachowania światła w pobliżu horyzontu zdarzeń czarnej dziury.
- Chmury pyłu zostały stworzone za pomocą dużych wentylatorów, które rozwiewały w powietrzu syntetyczny pył na bazie celulozy.
- Często cytowane w filmie wersy, które zaczynają się od «Nie idź cicho w ciemność wiecznej nocy» (Do not go gentle into that good night), pochodzą z wiersza Dylana Thomasa.
- Aby uzyskać inspirację do rzeczywistej podróży kosmicznej, Christopher Nolan zaprosił na plan zdjęciowy byłą astronautkę Marshę Ivins.
- Przy projektowaniu budynków w filmie twórcy inspirowali się pracami architekta modernisty Ludwiga Miesa van der Rohe.
- Scena z wyjaśnieniem za pomocą kartki papieru zasady podróżowania w przestrzeni jest kopią sceny z filmu «Event Horizon» (1997).
- W jednej ze scen Anne Hathaway miała zanurzyć się w lodowatej wodzie (zdjęcia kręcono na Islandii). Jej skafander przeciekał i po kilku godzinach zdjęć Anne nie była pewna, czy czuje palce u stóp.
- Na początku filmu bohater McConaughy'ego rzuca monetą na sam koniec zakurzonej drogi, a w następnym ujęciu moneta znajduje się na jej środku.
- Kiedy Cooper uspokaja córkę, łańcuszek na jej szyi zmienia pozycję: to pod koszulką, to na niej, w zależności od kąta kamery.
- W jednej ze scen filmu, przed tym jak główny bohater podarowuje córce zegarek naręczny, obejmuje ją ręką, na której ten zegarek jest założony, i widać położenie wskazówek na tarczy. W następnym ujęciu, podczas wręczania tego samego zegarka, wskazówki znajdują się już w zupełnie innym miejscu, mimo że upłynął bardzo krótki czas.
- Na lodowej planecie Mann zrzuca Coopera z klifu, ale w kolejnych scenach ich walki teren jest po prostu pagórkowaty, żadnego klifu nie ma.
- W scenie, w której doktor Mann, po połączeniu z „Wytrwałością”, próbuje dostać się do wnętrza statku, znajduje się w śluzie dokującym, łączącym dwa moduły. Biorąc pod uwagę konstrukcję statku, Mann powinien był próbować otworzyć drzwi prowadzące w prawo lub w lewo. Jednak zamiast tego otwierał drzwi prosto przed sobą, które najwyraźniej prowadziły w otwartą przestrzeń kosmiczną.
- Schemat lądowania na wodnej planecie, narysowany przez Coopera, pod koniec epizodu wygląda inaczej (okrąg jest szerszy).
- Steven Spielberg był zaangażowany w projekt od 2006 roku i zatrudnił Jonathana Nolana do napisania scenariusza, ale odłożył pracę i zajął się innymi filmami. W 2012 roku, po odejściu Spielberga, Jonathan Nolan zaproponował zatrudnienie swojego brata Christophera Nolana jako reżysera.
- Kiedy Spielberg był jeszcze zaangażowany w projekt jako reżyser, planował obsadzić w roli głównej Willa Smitha. Później, po rezygnacji Spielberga z funkcji reżysera, rola przypadła Matthew McConaugheyowi.
- Christopher Nolan wybrał Matthew McConaughey'a do roli Coopera po obejrzeniu jego występu w filmie „Mad” (2012).
- Podczas kręcenia filmu Matthew McConaughey wolał nie hotelowy pokój, lecz przyczepę kempingową w pobliżu domu, w którym mieszkała jego postać.
- Sposób podróżowania w kosmosie w tym filmie opiera się na pracach fizyka Kipa Thorne'a. Te same prace były podstawą sposobu podróżowania w kosmosie w powieści Carla Sagana „Kontakt” i jej ekranizacji – filmie „Kontakt” (1997).
- To pierwszy film Christophera Nolana, począwszy od „Following” (1998), nakręcony bez operatora Wally'ego Pfistera. Zamiast Pfistera Nolan zatrudnił operatora Hoyte'a van Hoytemę.
- Początkowo film był realizowany przez studio Paramount. Kiedy Christopher Nolan objął stanowisko reżysera, studio Warner Bros., które wydawało jego ostatnie filmy, uzyskało udział w projekcie. W zamian za prawa do międzynarodowej dystrybucji, studio Warner Bros. dało studiowi Paramount prawa do współfinansowania przyszłych kontynuacji filmów „Piątek trzynastego” (2009) i „South Park: Większy, dłuższy, nieobrzezany” (1999).
- Christopher Nolan wybrał Matthew McConaughy'ego do roli Coopera po obejrzeniu jego występu w filmie „Mud” (2012).
- Aby zaoferować Jessice Chastain rolę, Christopher Nolan wysłał asystenta do Irlandii, gdzie w tamtym czasie kręciła film „Fräulein Julia” (2014), ze scenariuszem oznaczonym znakiem wodnym z imieniem aktorki. Chastain nie pozwolono zatrzymać scenariusza po jego przeczytaniu.
- Niektóre „materiały archiwalne”, które można zobaczyć w zwiastunie, zostały w rzeczywistości nakręcone podczas tworzenia tego filmu, a następnie poddane obróbce efektami wizualnymi, aby wydawały się starsze.
- Film był kręcony pod roboczym tytułem „List Florze”. Tytuł ten został wybrany na cześć córki Christophera Nolana, która nazywa się Flora.
- Christopher Nolan zauważył, że podczas tworzenia „Interstellar” czerpał inspirację z takich filmów jak: „2001: Odyseja kosmiczna” (1968), „Gwiezdne wojny: Część IV – Nowa nadzieja” (1977), „Bliskie spotkania trzeciego stopnia” (1977), „Skarby Sierra Madre” (1947), „Rycerze okrągłego stołu” (1983), „Obcy – ósmy pasażer Nostromo” (1979), „Łowca androidów” (1982).
- Przed rozpoczęciem zdjęć Christopher Nolan zorganizował dla aktorów seans filmu „Rycerze okrągłego stołu” (1983), aby pomóc im lepiej zrozumieć ich role w filmie.
- Sposób przemieszczania się w kosmosie w tym filmie opiera się na pracach fizyka Kipa Thorne’a. Na tych samych pracach opierał się sposób przemieszczania się w kosmosie w powieści Carla Sagana „Kontakt” i jej ekranizacji – filmie „Kontakt” (1997).
- Począwszy od 2014 roku studio Paramount Pictures zaczęło rezygnować z dystrybucji filmów na tradycyjnej kliszy na rzecz formatów cyfrowych. Jednak Christopher Nolan, który jest zagorzałym zwolennikiem używania kliszy, nalegał, aby „Interstellar” (2014) został wydany również w formatach 15/70mm IMAX, 70mm i 35mm, i wyświetlany w tych formatach przez całe dwa dni przed premierą cyfrową.
- Często cytowane w filmie wersy, rozpoczynające się od „Nie poddawaj się spokojnie w ciemności wieczności” (Do not go gentle into that good night), pochodzą z wiersza Dylana Thomasa.
- Scena z wyjaśnianiem za pomocą kartki papieru zasady przemieszczania się w przestrzeni jest kopią sceny z filmu „Przez horyzont” (1997).
- W scenie, w której doktor Mann, po zadokowaniu do „Endurance”, próbuje dostać się do wnętrza statku, znajduje się w śluzie dokującym, łączącym dwa moduły. Biorąc pod uwagę konstrukcję statku, Mann powinien był próbować otworzyć drzwi prowadzące w prawo lub w lewo. Jednak zamiast tego otwierał drzwi prosto przed sobą, które najwyraźniej prowadziły w otwartą przestrzeń kosmiczną.
Podobne filmy
8.2/10
8.1/10
8/10
8/10
8/10
8/10
8/10
8/10
8/10
8/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
