Oni żyją
Krótki opis
John Nada, wędrowiec poszukujący pracy, znajduje zatrudnienie na budowie w Los Angeles i zamieszkuje w slumsach wraz ze współpracownikiem, Frankiem Armitage'em. Przypadkiem trafia on na pudełko zwyczajnie wyglądających okularów przeciwsłonecznych, a po ich założeniu świat całkowicie się zmienia: billboardy zamieniają się w brutalne rozkazy, a wiele osób wokół niego ukazuje przerażającą, przypominającą czaszkę obcą postać. John uświadamia sobie, że przybysze z kosmosu po cichu przeniknęli do społeczeństwa, zajmując wpływowe stanowiska i utrzymując ludzkość w uległości. Postanawia odnaleźć innych, którzy znają prawdę, i podjąć walkę.
Film wyreżyserował i napisał John Carpenter. Jest to trzynasty z dwudziestu dwóch pełnometrażowych obrazów reżysera w porządku chronologicznym, zrealizowany pomiędzy filmami Książę ciemności a Wspomnienia niewidzialnego człowieka. W rolę Johna Nady wcielił się Roddy Piper, a towarzyszą mu Keith David jako Frank Armitage, Meg Foster jako Holly Thompsen oraz Raymond St. Jacques w roli ulicznego kaznodziei. Produkcja, której budżet wyniósł około 4 milionów dolarów, zarobiła w światowym box office około 13 milionów dolarów.
Na IMDb film posiada ocenę 7,2 na podstawie około 163 000 głosów, a na TMDB 7,3 z ponad 3 600 głosów. Z kolei ocena krytyków wynosi 7,3 na podstawie 76 recenzji, co pokazuje zbieżność opinii profesjonalistów i widzów. Licząca 48 osób obsada oraz 151-osobowa ekipa świadczą o skromnej skali produkcji, która łączy w sobie akcję i sci-fi z komentarzem społecznym.
Co pozostało za kulisami
- Rola Franka została napisana specjalnie dla Kita Davida.
- W scenie, gdy główny bohater po raz pierwszy spotyka kosmitę, którego rozpoznaje przez okulary, ten kupuje gazetę. Zwracając uwagę, można zauważyć, że kosmita dwa razy bierze resztę (przed i po założeniu okularów przez Nadę).
- Przed walką z Neydem, Frank rzuca swoją torbę na ziemię, po czym znika ona, a miejsce jej upadku w kolejnych kadrach będzie puste.
- Imię głównego bohatera nie pada ani razu w filmie, a w napisach końcowych Roddy Piper figuruje jako „Nada” (prawdopodobnie nazwisko) – co po hiszpańsku oznacza „nic”.
- Fabuła teledysku niemieckiego zespołu elektronicznego SQ-1 „Can you feel” (1999) oparta jest na fabule filmu. Podobnie teledysk amerykańskiego wykonawcy Armanda Van Helden „Into your eyes” (2005) bazuje na tym filmie.
- Film powstał na podstawie opowiadania Raya Nelsona „O ósmej rano”.
- Prosta scena walki Franka i Nady z powodu niechęci Franka do założenia „magicznych okularów” zamiast zaplanowanych przez reżysera 20 sekund, zamieniła się w 5-minutową bójkę.
- W scenie w banku, gdzie główny bohater, Nada, selektywnie rozstrzeliwuje kosmitów widzianych przez okulary, wypowiada frazę: «I come here to chew bubble gum and kick ass, but i’m all out of bubble gum» («Przyszedłem tutaj pożuć gumę balonową i kopać tyłki, ale już nie mam gumy»). Później tę frazę można usłyszeć w serii gier noszącej nazwę głównego bohatera, Duke Nukem. W rzeczywistości, fraza ta należy do odtwórcy głównej roli – Roddy’ego Paipera, który z kolei jest znanym sportowcem w świecie wrestlingu, uczestniczącym w zawodach Wrestlemania III, gdzie został zauważony przez Johna Carpentera.
- W podziemnym korytarzu radiotelefon strażników wygląda jak detektor anomalii z filmu „Pogromcy duchów”.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
