Le réveil

Jest 6:20 rano. Kamera przesuwa się po szeregu budzików, które zaczynają dzwonić jednocześnie, wszystkie ustawione tak, by obudzić samotnego mężczyznę w średnim wieku. Alarmy są wymyślne: oprócz tradycyjnych zegarów, wyją syreny, błyskają jasne światła, a jeden z garnków nawet dmucha dymem w stronę śpiącego. Po kilku minutach samo łóżko w końcu wyrzuca go na nogi i mężczyzna zaczyna powoli przedzierać się przez dom, pozostając zaledwie o krok przed spadającymi przedmiotami lub rzeczami przecinającymi powietrze na wysokości jego głowy. Chwyta płaszcz, wlócze się za drzwi – i staje się jasne, dlaczego musi wstać. Po wykonaniu tych zaskakujących obowiązków czas na espresso. Pojawia się ono jak w zegarku, dokładnie o wyznaczonej porze.