Requiem dla snu
Kraj
Produkcja
Genre
Budżet
$4 500 000
Opłaty
$7 390 108
Witryna internetowa
Reżyser
Aktorzy
Ellen Burstyn, Jared Leto, Dżennifer Konelli
, Marlon Wayans, Christopher McDonald, Louise Lasser, Marcia Jean Kurtz, Janet Sarno, Suzanne Shepherd, Joanne Gordon
Wszyscy aktorzy i role (10)
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Producent
Eric Watson, Palmer West, Nick Wechsler, Stefan Simchowitz, Beau Flynn
Operator
Kompozytor
Artysta
Casting
Maria Werniu, Ann Goulder, Anne McCarthy
Instalacja
Krótki opis
Requiem dla snu pokazuje historię czterech mieszkających na Brooklynie bohaterów, którzy przez narkotyki niszczą sobie życie. Są nimi: Tyrone Love, Marion Silver, jej chłopak Harry Goldfrab oraz jego matka Sara. Tyrone i Harry zaczynają sprzedawać narkotyki - sami także są uzależnieni. Niestety im dłużej w tym siedzą, tym trudniej jest im się utrzymać. Z kolei matka Harry'ego otrzymuje od swojego lekarza podejrzane tabletki dzięki którym czuje się zadziwiająco dobrze.
Co pozostało za kulisami
- Film został nakręcony na podstawie powieści Huberta Selby’ego Jr. „Requiem dla snu” (Requiem for a Dream, 1978).
- Rola Harry’ego Goldfarba pierwotnie była przeznaczona dla Giovanniego Ribisi. Darren Aronofsky po przeczytaniu powieści wyobrażał sobie głównego bohatera właśnie jako Giovanniego.
- Zazwyczaj standardowy film składa się z 600 ciągłych fragmentów. W „Requiem” takich fragmentów jest około 2000.
- Reżyser Darren Aronofsky nalegał, aby aktorzy grający główne role męskie, Jared Leto i Marlon Wayans, przez 30 dni wykluczyli z życia kontakty seksualne i spożywanie cukru, aby zrozumieć, jak zachowują się ludzie odczuwający niepohamowane pragnienie.
- Podczas monologu w wykonaniu Ellen Burstyn o tym, jak czuje się jako staruszka, operator Matthew Libatique przypadkowo odsunął kamerę od obiektu filmowania. Darren był wściekły, jednak później zrozumiał przyczynę, dla której operator dopuścił się tej pomyłki. Scena w wykonaniu Ellen tak bardzo poruszyła operatora, że ten dał upust swoim emocjom i zapłakał. Łzy oczywiście dostały się na obiektyw kamery. Aby uniknąć słusznego gniewu reżysera Matthew postanowił po prostu zepsuć dubel.
- Aby wyglądać naturalnie na ekranie, Ellen Burstyn codziennie spędzała około 4 godzin poza planem filmowym, spacerując po domu w kostiumach zwiększających jej wagę (do 20 kg) i sylwetkę. Podczas kręcenia wykorzystano łącznie 4 rodzaje nakładek na szyję, 2 objętościowe kostiumy i 9 peruk.
- Aby lepiej wczuć się w postać Harry’ego Goldfarba, Jared Leto schudł 13 kilogramów i zaprzyjaźnił się z prawdziwymi brooklyńskimi narkomanami, zażywającymi heroinę.
- Scena, w której Harry rozmawia przez telefon z Marion, była kręcona w jednym pawilonie jednocześnie. Z pewnością było to na rękę aktorom, ponieważ mogli od razu skalibrować reakcje swojego partnera z planu.
- Halucynacja, w której Harry spada z ogromnej wysokości, była kręcona z użyciem kamery zawieszonej na „tarzance”. Ekipa filmowa miała pewne wątpliwości, czy kamera zatrzyma się kilka centymetrów przed ziemią, czy nie. W każdym razie, podczas kręcenia tego epizodu żadna kamera nie ucierpiała.
- Zdjęcia fragmentów telewizyjnego show trwały zaledwie jeden dzień, a prowadzący Christopher McDonald dobrze improwizował, co zachwyciło samego Darrena Aronofsky’ego. Po zakończeniu pracy cała ekipa filmowa podziękowała Christopherowi бурными oklaskami.
- Zgodnie ze scenariuszem ojciec postaci Jennifer Connelly zajmuje się produkcją i sprzedażą ubrań. W rzeczywistości ojciec Jennifer Connelly również zajmuje się tą dziedziną biznesu.
- Jak pamiętamy, z ekranu telewizora rozbrzmiewają wezwania o „trzy rzeczy, które musisz zrobić, aby się zmienić”: — zrezygnować z mięsa; — zrezygnować z cukru; — a trzeciego hasła tak naprawdę nie usłyszeliśmy, choć jest ono obecne na reżyserskim wydaniu DVD.
- Na samym początku filmu mamy możliwość usłyszeć, jak kwartet smyczkowy przygotowuje się do wykonania melodii przewodniej. Zanim pojawią się napisy, możemy usłyszeć głos dyrygenta, który daje sygnał do rozpoczęcia występu. Muzycy nazywają się nie inaczej jak „The Kronos Quartet”, a poruszającą muzykę do filmu skomponował Clint Mansell.
- W filmie możemy zobaczyć w rolach epizodycznych scenarzystę Huberta Selby’ego Jr. (jeden ze strażników więziennych) oraz samego reżysera Aronofsky’ego (jeden z gości na przyjęciu zorganizowanym przez Big Tima). Oprócz tego w filmie możemy zobaczyć także ojca Darrena. On gra pasażera metra, który mówi Sarze Goldfarb, że wygląda okropnie wyczerpana.
- Scena krzyczącej dziewczyny, znajdującej się w wannie pod wodą, została całkowicie zapożyczona z japońskiego filmu animowanego „Prawdziwa melancholia” (1997). Darren Aronofsky wykupił w całości prawa do tego filmu, tylko po to, aby wykorzystać w swoim opusie wyżej wspomnianą scenę.
- Telefon Big Tima nie odpowiada przyjętym w Hollywood zasadom rozpoczynania wszystkich numerów telefonów od kombinacji „555-”.
- Pod koniec filmu główne postacie coś trzymają w ustach: Marion zaciska w ustach czek pieniężny od jednego z uczestników przyjęcia; Sarah podczas porażenia prądem zaciska w zębach gumową pałkę; Harry ma na twarzy maskę tlenową; i tylko Tyrone jest wyjątkiem: odczuwa skurcze żołądka.
- W filmie nigdzie nie jest wskazane, jaki narkotyk zażywają Harry i jego przyjaciele. Nazywają go „śmieciem”, „chlebem” i tak dalej. Sądząc po efektach (z wyjątkiem rozszerzonych źrenic) i konsekwencjach, można założyć, że był to heroina. Ale możliwe, że to był zamysł autora, aby pokazać uzależnienie od narkotyków w ogóle, a nie od heroiny. W tym przypadku rozszerzenie źrenic mogło być wykorzystane celowo.
- Człowiek obierający pomarańczę i ciężarówka z pomarańczami w scenie, gdy bohaterowie idą po kolejną dawkę narkotyków, nie tylko wskazuje na ich kolejny cel podróży – Florydę, ale również jest odniesieniem do trylogii „Ojciec chrzestny”, gdzie obecność pomarańczy zwiastuje katastrofę.
- Na początku filmu, gdy Sarah przymierza sukienkę, w lustrze odbija się gorset w kolorze cielistym z dołączonym „tłuszczem”, którego używała, aby wyglądać na grubszą.
- W scenie, w której chłopcy przynoszą Rabinowiczowi telewizor, lampa w kształcie gęsi za plecami staruszka zmienia pozycję między ujęciami.
- Kiedy Harry dzwoni do Marion po raz ostatni, ona odbiera prawą ręką i podnosi do przeciwnego (lewego) ucha. Następnie, zgodnie z zamysłem reżysera, następuje lustrzane ujęcie, ale ręka w kadrze to jej lewa, a nie prawa.
- Reżyser Darren Aronofsky stanowczo poprosił odtwórców głównych męskich ról, Jareda Leto i Marlona Wayansa, aby przez 30 dni powstrzymali się od kontaktów seksualnych i spożywania cukru, aby zrozumieli, jak zachowują się ludzie odczuwający niepohamowane pragnienie.
- Podczas monologu Ellen Burstyn o tym, jak się czuje będąc staruszką, operator Matthew Libatique przypadkowo odwrócił kamerę od obiektu filmowania. Darren był wściekły, jednak później zrozumiał powód tej pomyłki. Scena w wykonaniu Ellen tak poruszyła operatora, że ten dał upust emocjom i rozpłakał się.
- Aby wyglądać naturalnie, Ellen Burstyn spędzała codziennie około 4 godzin poza planem zdjęciowym, chodząc po domu w protezach, które zwiększały jej wagę o 20 kg. Podczas całego okresu zdjęciowego wykorzystano 4 rodzaje nakładek na szyję, 2 obszerne kostiumy i 9 peruk.
- Aby wczuć się w rolę, Jared Leto schudł 13 kilogramów i zaprzyjaźnił się z prawdziwymi brooklyńskimi narkomanami, którzy używali heroiny.
- Scena, w której Harry rozmawia przez telefon z Marion, była kręcona w jednym pawilonie jednocześnie. To było korzystne dla aktorów, ponieważ mogli od razu skalibrować swoje reakcje.
- Halucynacja, w której Harry spada z dużej wysokości, była kręcona za pomocą kamery zawieszonej na linie. Ekipa filmowa miała pewne wątpliwości, czy kamera zatrzyma się kilka centymetrów nad ziemią. Podczas kręcenia tego fragmentu żadna kamera nie uległa uszkodzeniu.
- Zdjęcia fragmentów telewizyjnego show trwały zaledwie jeden dzień, a prowadzący Christopher McDonald dobrze improwizował, co zachwyciło samego Darrena Aronofsky'ego.
- Według scenariusza ojciec bohaterki Jennifer Connelly zajmuje się produkcją i sprzedażą odzieży. W rzeczywistości ojciec Jennifer Connelly był zaangażowany właśnie w tę dziedzinę biznesu.
- W filmie pojawia się wezwanie do „trzech rzeczy, które musisz zrobić, aby się zmienić”: zrezygnować z mięsa, zrezygnować z cukru, a trzecie hasło występuje w reżyserskiej wersji filmu.
- Scena krzyczącej dziewczyny, znajdującej się w wannie pod wodą, została całkowicie zapożyczona z japońskiego filmu animowanego „Prawdziwa Smutek”. Krążyły pogłoski, że Darren Aronofsky odkupił prawa do tego filmu, tylko po to, aby wykorzystać tę scenę w swoim dziele, ale nie jest to prawda – twórcy anime nie otrzymali żadnych tantiem.
- W filmie nie podaje się wprost, jaki narkotyk zażywają bohaterowie. Nazywają go shit, bread i tym podobnie.
- Na początku filmu, kiedy Sarah przymierza sukienkę, w lustrze odbija się gorset w kolorze cielistym z nakładkami, które są używane do tego, aby optycznie poszerzyć aktorów.
- W scenie, w której bohaterowie przynoszą Rabinowiczowi telewizor, lampa w kształcie gęsi za plecami staruszka zmienia położenie między ujęciami.
- Kiedy Harry dzwoni do Marion po raz ostatni, ona odbiera słuchawkę prawą ręką i przykłada do przeciwlegiego, lewego ucha. Następnie, zgodnie z zamysłem reżysera, następuje ujęcie lustrzane, ale ręka w kadrze to jej lewa, a nie prawa.
- W filmie padł apel o „trzy rzeczy, które musisz zrobić, aby się zmienić”: zrezygnować z mięsa, zrezygnować z cukru, a trzecie hasło pojawia się w reżyserskiej wersji filmu.
- Scena krzyczącej dziewczyny w wannie pełnej wody została całkowicie zaczerpnięta z japońskiego filmu animowanego „Prawdziwa smutność”. Krążyły plotki, że Darren Aronofsky odkupił prawa do tego filmu tylko po to, by wykorzystać tę scenę w swoim dziele, ale to nieprawda – twórcy anime nie otrzymali żadnych tantiem.
Podobne filmy
8.8/10
8.6/10
8.5/10
8.4/10
8.3/10
8.3/10
8.2/10
8/10
8/10
8/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
