Requiem dla snu
Requiem for a Dream (2000)
Produkcja
Data premiery
Budżet
$4 500 000
Opłaty
$7 390 108
Reżyser
Scenariusz
Hubert Selby Jr.
Autor
Kompozytor
Producent
Eric Watson
Aktorzy
Ellen Burstyn
Sara Goldfarb
Jared Leto
Harry Goldfarb
Dżennifer Konelli
Marion Silver
Marlon Wayans
Tyrone C. Love
Christopher McDonald
Tappy Tibbons
Janet Sarno
Mrs. Pearlman
Krótki opis
Requiem dla snu opowiada historię czterga mieszkańców Coney Island i okolic, których nadzieje na lepsze życie zostają zniszczone przez uzależnienia. Sara Goldfarb, samotna wdowa rzadko opuszczająca swoje mieszkanie, dowiaduje się, że może zostać wybrana do udziału w ulubionym programie telewizyjnym. Aby dobrze wyglądać przed kamerą, zaczyna stosować wyczerpującą dietę. Jej syn Harry, dziewczyna Harry'ego Marion oraz jego przyjaciel Tyrone mają własny plan: chcą zarobić pieniądze na handlu narkotykami, by z zysków otworzyć sklep dla Marion. Ich zamiary wymagają jednak więcej, niż są w stanie dostarczyć, przez co każda z tych czterech osób oddala się od wyobrażonej przyszłości.
Film wyreżyserował Darren Aronofsky, który współtworzył scenariusz z Hubertem Selbym Jr., opierając się na powieści Selby'ego. Był to jego drugi pełnometrażowy obraz po filmie Pi z 1998 roku, a po nim powstały takie produkcje jak Źródło, Zapaśnik, Czarny Łabędź, Noe: Wybrany przez Boga, Mother!, Wieloryb oraz Złodziej z przypadku. W rolę Sary wciela się Ellen Burstyn, a u jej boku występują Jared Leto jako Harry, Jennifer Connelly jako Marion, Marlon Wayans jako Tyrone, Christopher McDonald w roli prowadzącego program Tappy'ego Tibbonsa oraz Louise Lasser jako Ada.
Produkcja, której budżet wyniósł około pięciu milionów dolarów, miała premierę w październiku 2000 roku i zarobiła w światowym box office około siedmiu milionów dolarów, co było skromnym wynikiem kinowym. Z czasem film zyskał ogromną popularność: na IMDb otrzymał ocenę 8,3/10 przy około 969 000 głosów, a na TMDB 8/10 przy ponad 11 000 głosów. Ocena krytyków na poziomie 8/10 na podstawie 182 recenzji plasuje obraz na podobnym poziomie, co oceny widzów.
Co pozostało za kulisami
- Telefon Big Tima nie odpowiada przyjętym w Hollywood zasadom rozpoczynania wszystkich numerów telefonów od kombinacji „555-”.
- Aby lepiej wczuć się w postać Harry’ego Goldfarba, Jared Leto schudł 13 kilogramów i zaprzyjaźnił się z prawdziwymi brooklyńskimi narkomanami, zażywającymi heroinę.
- Na początku filmu, gdy Sarah przymierza sukienkę, w lustrze odbija się gorset w kolorze cielistym z dołączonym „tłuszczem”, którego używała, aby wyglądać na grubszą.
- Scena krzyczącej dziewczyny, znajdującej się w wannie pod wodą, została całkowicie zapożyczona z japońskiego filmu animowanego „Prawdziwa melancholia” (1997). Darren Aronofsky wykupił w całości prawa do tego filmu, tylko po to, aby wykorzystać w swoim opusie wyżej wspomnianą scenę.
- Aby wyglądać naturalnie, Ellen Burstyn spędzała codziennie około 4 godzin poza planem zdjęciowym, chodząc po domu w protezach, które zwiększały jej wagę o 20 kg. Podczas całego okresu zdjęciowego wykorzystano 4 rodzaje nakładek na szyję, 2 obszerne kostiumy i 9 peruk.
- W filmie nigdzie nie jest wskazane, jaki narkotyk zażywają Harry i jego przyjaciele. Nazywają go „śmieciem”, „chlebem” i tak dalej. Sądząc po efektach (z wyjątkiem rozszerzonych źrenic) i konsekwencjach, można założyć, że był to heroina. Ale możliwe, że to był zamysł autora, aby pokazać uzależnienie od narkotyków w ogóle, a nie od heroiny. W tym przypadku rozszerzenie źrenic mogło być wykorzystane celowo.
- Według scenariusza ojciec bohaterki Jennifer Connelly zajmuje się produkcją i sprzedażą odzieży. W rzeczywistości ojciec Jennifer Connelly był zaangażowany właśnie w tę dziedzinę biznesu.
- Zdjęcia fragmentów telewizyjnego show trwały zaledwie jeden dzień, a prowadzący Christopher McDonald dobrze improwizował, co zachwyciło samego Darrena Aronofsky’ego. Po zakończeniu pracy cała ekipa filmowa podziękowała Christopherowi бурными oklaskami.
- Scena, w której Harry rozmawia przez telefon z Marion, była kręcona w jednym pawilonie jednocześnie. To było korzystne dla aktorów, ponieważ mogli od razu skalibrować swoje reakcje.
- Na samym początku filmu mamy możliwość usłyszeć, jak kwartet smyczkowy przygotowuje się do wykonania melodii przewodniej. Zanim pojawią się napisy, możemy usłyszeć głos dyrygenta, który daje sygnał do rozpoczęcia występu. Muzycy nazywają się nie inaczej jak „The Kronos Quartet”, a poruszającą muzykę do filmu skomponował Clint Mansell.
- Scena krzyczącej dziewczyny w wannie pełnej wody została całkowicie zaczerpnięta z japońskiego filmu animowanego „Prawdziwa smutność”. Krążyły plotki, że Darren Aronofsky odkupił prawa do tego filmu tylko po to, by wykorzystać tę scenę w swoim dziele, ale to nieprawda – twórcy anime nie otrzymali żadnych tantiem.
- Film został nakręcony na podstawie powieści Huberta Selby’ego Jr. „Requiem dla snu” (Requiem for a Dream, 1978).
- Zdjęcia fragmentów telewizyjnego show trwały zaledwie jeden dzień, a prowadzący Christopher McDonald dobrze improwizował, co zachwyciło samego Darrena Aronofsky'ego.
- W filmie możemy zobaczyć w rolach epizodycznych scenarzystę Huberta Selby’ego Jr. (jeden ze strażników więziennych) oraz samego reżysera Aronofsky’ego (jeden z gości na przyjęciu zorganizowanym przez Big Tima). Oprócz tego w filmie możemy zobaczyć także ojca Darrena. On gra pasażera metra, który mówi Sarze Goldfarb, że wygląda okropnie wyczerpana.
- Człowiek obierający pomarańczę i ciężarówka z pomarańczami w scenie, gdy bohaterowie idą po kolejną dawkę narkotyków, nie tylko wskazuje na ich kolejny cel podróży – Florydę, ale również jest odniesieniem do trylogii „Ojciec chrzestny”, gdzie obecność pomarańczy zwiastuje katastrofę.
- Halucynacja, w której Harry spada z dużej wysokości, była kręcona za pomocą kamery zawieszonej na linie. Ekipa filmowa miała pewne wątpliwości, czy kamera zatrzyma się kilka centymetrów nad ziemią. Podczas kręcenia tego fragmentu żadna kamera nie uległa uszkodzeniu.
- W filmie nie podaje się wprost, jaki narkotyk zażywają bohaterowie. Nazywają go shit, bread i tym podobnie.
- Kiedy Harry dzwoni do Marion po raz ostatni, ona odbiera słuchawkę prawą ręką i przykłada do przeciwlegiego, lewego ucha. Następnie, zgodnie z zamysłem reżysera, następuje ujęcie lustrzane, ale ręka w kadrze to jej lewa, a nie prawa.
- Zazwyczaj standardowy film składa się z 600 ciągłych fragmentów. W „Requiem” takich fragmentów jest około 2000.
- Podczas monologu Ellen Burstyn o tym, jak się czuje będąc staruszką, operator Matthew Libatique przypadkowo odwrócił kamerę od obiektu filmowania. Darren był wściekły, jednak później zrozumiał powód tej pomyłki. Scena w wykonaniu Ellen tak poruszyła operatora, że ten dał upust emocjom i rozpłakał się.
- Jak pamiętamy, z ekranu telewizora rozbrzmiewają wezwania o „trzy rzeczy, które musisz zrobić, aby się zmienić”: — zrezygnować z mięsa; — zrezygnować z cukru; — a trzeciego hasła tak naprawdę nie usłyszeliśmy, choć jest ono obecne na reżyserskim wydaniu DVD.
- Pod koniec filmu główne postacie coś trzymają w ustach: Marion zaciska w ustach czek pieniężny od jednego z uczestników przyjęcia; Sarah podczas porażenia prądem zaciska w zębach gumową pałkę; Harry ma na twarzy maskę tlenową; i tylko Tyrone jest wyjątkiem: odczuwa skurcze żołądka.
- W filmie padł apel o „trzy rzeczy, które musisz zrobić, aby się zmienić”: zrezygnować z mięsa, zrezygnować z cukru, a trzecie hasło pojawia się w reżyserskiej wersji filmu.
- Reżyser Darren Aronofsky stanowczo poprosił odtwórców głównych męskich ról, Jareda Leto i Marlona Wayansa, aby przez 30 dni powstrzymali się od kontaktów seksualnych i spożywania cukru, aby zrozumieli, jak zachowują się ludzie odczuwający niepohamowane pragnienie.
- W scenie, w której bohaterowie przynoszą Rabinowiczowi telewizor, lampa w kształcie gęsi za plecami staruszka zmienia położenie między ujęciami.
- Aby wczuć się w rolę, Jared Leto schudł 13 kilogramów i zaprzyjaźnił się z prawdziwymi brooklyńskimi narkomanami, którzy używali heroiny.
- Podczas monologu w wykonaniu Ellen Burstyn o tym, jak czuje się jako staruszka, operator Matthew Libatique przypadkowo odsunął kamerę od obiektu filmowania. Darren był wściekły, jednak później zrozumiał przyczynę, dla której operator dopuścił się tej pomyłki. Scena w wykonaniu Ellen tak bardzo poruszyła operatora, że ten dał upust swoim emocjom i zapłakał. Łzy oczywiście dostały się na obiektyw kamery. Aby uniknąć słusznego gniewu reżysera Matthew postanowił po prostu zepsuć dubel.
- Na początku filmu, kiedy Sarah przymierza sukienkę, w lustrze odbija się gorset w kolorze cielistym z nakładkami, które są używane do tego, aby optycznie poszerzyć aktorów.
- Rola Harry’ego Goldfarba pierwotnie była przeznaczona dla Giovanniego Ribisi. Darren Aronofsky po przeczytaniu powieści wyobrażał sobie głównego bohatera właśnie jako Giovanniego.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
