Synekdocha, Nowy Jork
Kraj
Genre
Budżet
$20 000 000
Opłaty
$4 297 030
Witryna internetowa
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Charlie Kaufman, Anthony Bregman, Spike Jonze, Sidney Kimmel, William Horberg, Bruce Toll, Ray Angelic
Operator
Kompozytor
Artysta
Mark Friedberg, Kim Jennings, Deborah Jensen
Casting
Jeanne McCarthy
Instalacja
Krótki opis
Reżyser teatralny Caden Cotard (Philip Seymour Hoffman) po sukcesie "Śmierci komiwojażera", pracuje nad nowym spektaklem, który w jego założeniu ma być realistyczny w każdym calu. Lata mijają, a Caden coraz bardziej pogrąża się w swojej sztuce. Powoli zaciera się granica między fikcją a rzeczywistością. Łącząc tradycyjną narrację z opowiadaniem historii z subiektywnego punktu widzenia bohaterów, Charlie Kaufman stworzył niezwykle zwodniczy świat. Jest to przekonywująca kompleksowa wizja świata rzeczywistego i artystycznego. "Synecdoche, New York" jest dokładnie tym, o czym mówi jego definicja: częścią całości lub całością części, ogółem szczegółów lub szczegółem ogółu.
Co pozostało za kulisami
- Słownik „Merriam-Webster” podaje następującą definicję słowa „synekdocha”: Figura stylistyczna, w której część określa całość (np. „zjadł całą miskę” oznacza „zjadł zupę, która znajdowała się w misce”, a nie samą ceramiczną miskę), całość jest częścią („klient był wybredny”), zastąpienie formy dopełniaczowej eliptyczną („100 głów bydła”), eliptycznej zamiast dopełniaczowej („głowa” zamiast „człowiek myślący przy jej pomocy”), lub nazwy materiału zamiast rzeczy, która z niego została wykonana („Loże lśnią, parkiet i krzesła – wszystko wrze”). Ostatnie w języku rosyjskim uważa się za metonimię.
- Wśród mieszkańców domu, w którym mieszka Adele, występuje niejaki (lub niejaka) Capgras. Istnieje zaburzenie psychopatologiczne o nazwie „zespół Capgrasa”, w którym pacjent jest przekonany, że kogoś z jego otoczenia (małżonka, rodziców itp.) zastąpiono sobowtórem, albo kiedy pacjent przyjmuje nieznajomych za znajomych lub krewnych. Pacjent może również twierdzić, że jego złe czyny popełnił w rzeczywistości jego sobowtór.
- Na początku filmu bohater Philipa Seymoura Hoffmana (1967-2014) czyta rano gazetę i mówi: „Harold Pinter zmarł. O nie, przyznano mu Nagrodę Nobla”. Jest to nawiązanie do przypadku, gdy brytyjski kanał informacyjny Sky News w pośpiechu ogłosił śmierć Pintera, któremu w rzeczywistości przyznano Nagrodę Nobla. (Harold Pinter, 1930-2008 – angielski dramaturg, poeta, reżyser, aktor i działacz społeczny.)
- Nazwisko postaci, którą zagrał Philip Seymour Hoffman, to Kotar. Jest to nawiązanie do zespołu Kotara, tak nazywa się syndrom psychopatologiczny, połączenie lękowej depresji, depersonalizacji, derealizacji i urojeń Kotara. Urojenia Kotara są nihilistycznymi, hipochondrycznymi urojeniami depresyjnymi o fantastycznej treści i ideach wielkości oraz negacji.
- Według reżysera Charliego Kaufmana, Christophera Ivana Welsha do obsady filmu wybrano w ostatniej chwili, więc na przygotowanie do roli miał mniej niż dzień.
- Początkowo film miał kręcić Spike Jonze, ale wolał pracować nad filmem „Gdzie mieszkają potwory” (2009).
- Wykonanie tatuaży na ciele Robin Wiegert, co było wymagane dla roli, zajęło 20 godzin.
- Słownik „Merriam-Webster” podaje następującą definicję synekdochy: Figura stylistyczna, w której część określa całość (np. „zjadł całą miskę” oznacza „zjadł zupę, która była w misce”, a nie samą ceramiczną miskę), całość jest częścią („klient był wybredny”), zastąpienie konstrukcji dopełniaczowej eliptyczną („100 głów bydła”), eliptycznej zamiast dopełniaczowej („głowa” zamiast „człowiek myślący za jej pomocą”), lub nazwy materiału zamiast rzeczy, z której jest wykonana („Loże błyszczą, parter i fotele – wszystko wrze”). Ostatnie w języku rosyjskim uważa się za metonimię.
Podobne filmy
9/10
8.8/10
8.5/10
8.5/10
8.5/10
8.4/10
8.3/10
8.3/10
8.3/10
8.3/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
