Jon Brion (Jon Brion)

Jon Brion (Jon Brion) - Kompozytor muzyki oryginalnej, , Orkiestrator, Dyrygent, Muzyka, Muzyka dodatkowa, Muzyk znany z pracy przy tego typu projektach: «Eternal Sunshine of the Spotless Mind» (2004), «Zakochany bez pamięci» (2004), «Magnolia» (1999), «Magnolia» (1999), «I ♥ Huckabees» (2004),

Jon Brion (ur. 11 grudnia 1963) jest amerykańskim piosenkarzem, singer-songwriterem, multiinstrumentalistą, producentem muzycznym i kompozytorem. Zanim stał się uznanym producentem i kompozytorem muzyki filmowej, występował w zespołach Excerpts, the Bats, 'Til Tuesday oraz the Grays.

Brion produkował muzykę dla artystów i zespołów, takich jak Of Montreal, Aimee Mann, Love Jones, Eels, Fiona Apple, Elliott Smith, Robyn Hitchcock, Rhett Miller, The Crystal Method, Kanye West, Sky Ferreira i Mac Miller. Według portalu Stereogum, praca Briona nad pierwszymi solowymi albumami Mann „położyła fundamenty pod brzmienie, które stało się synonimem nurtu znanych wykonawców alternatywnych na przełomie wieków”.

Do ścieżek dźwiękowych skomponowanych przez Briona należą m.in. Hard Eight (1996), Magnolia (1999), Punch-Drunk Love (2002), Eternal Sunshine of the Spotless Mind oraz I Heart Huckabees (oba z 2004), Synecdoche, New York (2008), ParaNorman (2012), Lady Bird (2017) i Christopher Robin (2018). W 2001 roku wydał swój debiutancki solowy album pt. Meaningless.

Brion urodził się 11 grudnia 1963 roku w Glen Ridge w stanie New Jersey. Pochodzi z muzycznej rodziny; jego matka, LaRue, była asystentką administracyjną i śpiewaczką, a ojciec, Keith Brion, dyrektorem zespołu muzycznego na Uniwersytecie Yale. Jego brat został kompozytorem i aranżerem, a siostra skrzypaczką. Brion dorastał w Connecticut, gdzie w wieku 17 lat przerwał naukę w Hamden High School, decydując się na profesjonalne zajęcie muzyką. W latach 1980–85 Jon był członkiem zespołu The Excerpts, wraz ze Stephenem Harrisem, Deanem Falconem, Jimem Balgą, Bobbym Butcherem i Spike'iem Priggenem.

Na początku lat 80. Brion i muzyk oraz producent Bill Murphy rozpoczęli współpracę nad pisaniem utworów w New Haven w stanie Connecticut. Z czasem zaangażowali basistę Dona „Riffa” Fertmana i wspólnie założyli zespół the Bats (nie mylić z nowozelandzką lub południowoafrykańską grupą o tej samej nazwie). The Bats wydali singiel „Popgun” oraz album How Pop Can You Get? w wytwórni Gustav Records w 1982 roku. Nagrania spotkały się z dużym uznaniem krytyków, ale odniosły niewielki sukces komercyjny, co ostatecznie doprowadziło do rozpadu trio.

W 1987 roku Brion przeniósł się do Bostonu, gdzie grał koncerty solowe, założył krótkotrwały zespół World's Fair i został członkiem ostatniego koncertowego składu nowofalowej grupy Aimee Mann – 'Til Tuesday. Zagrał na gitarze na albumie Jellyfish z 1993 roku pt. Spilt Milk, a w 1994 roku dołączył do Dana McCarrolla, Buddy'ego Judge'a i byłego gitarzysty Jellyfish, Jasona Falknera, w krótkotrwałym popowym zespole the Grays. Grał również na gitarze w hitowym utworze zespołu Wallflowers „One Headlight”, używając śrubokręta leżącego na pobliskim wzmacniaczu jako slide'u. Brion zagrał na wielu instrumentach na wydanym w 1996 roku albumie Sam Phillips Omnipop. Na albumie Marianne Faithfull z 2003 roku pt. Kissin Time wystąpił jako klawiszowiec i perkusista, a w jej kolejnym dziele z 2005 roku, Before the Poison, współtworzył utwór „City of Quartz”.

Po zyskaniu uznania jako utalentowany muzyk sesyjny, Brion spróbował swoich sił w produkcji, pracując nad solowym debiutem swojej ówczesnej partnerki Mann z 1993 roku pt. Whatever oraz nad kolejnym albumem I'm With Stupid. Produkował również albumy Fiony Apple, Rufusa Wainwrighta, Eleni Mandell, Rhetta Millera, Robyna Hitchcocka, Brada Mehldau i Evana Dando, a w 2005 roku był współproducentem albumu Kanye Westa Late Registration. ...

Źródło: Artykuł „Jon Brion” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła Jon Brion (Jon Brion)

Cała filmografia Jon Brion (Jon Brion)