Nietykalni
![Wideo do filmu Nietykalni — The Intouchables Official Movie Trailer [HD]](https://www.acmodasi.pl/amdb/images/posters/4/9/JPGQlh1MZKsu.webp)
Krótki opis
Philippe, zamożny arystokrata, który po wypadku podczas lotu paralotnią został tetraplegikiem, potrzebuje całodobowej opieki. Spośród kandydatów wybiera Drissa – młodego mężczyznę z przedmieść Paryża, który właśnie opuścił więzienie i nie jest zainteresowany pracą, a jedynie podpisaniem dokumentów. Podczas gdy otoczenie Philippe'a okazuje mu nieustanne litość, Driss wnosi brutalny humor i niepokorną energię, która wywraca życie domowników do góry nogami. Stopniowo między mężczyznami rodzi się niezwykła przyjaźń, przełamująca bariery społeczne i kulturowe.
Nietykalni zadebiutowali w 2011 roku. Jest to drugi pełnometrażowy film w reżyserii Érica Toledano i Oliviera Nakache, którzy odpowiadają również za scenariusz, a wcześniej stworzyli Nos jours heureux w 2006 roku. W rolach głównych wystąpili François Cluzet jako Philippe oraz Omar Sy jako Driss, a w rolach drugoplanowych Anne Le Ny, Audrey Fleurot, Joséphine de Meaux i Clotilde Mollet.
Film zrealizowano przy skromnym budżecie wynoszącym 10 milionów dolarów, a jego światowy box office osiągnął poziom 427 milionów dolarów. Ten wyjątkowy zwrot z inwestycji sprawił, że produkcja stała się jednym z najpopularniejszych francuskich towarów eksportowych tamtego okresu, a Omar Sy zyskał międzynarodową sławę. Na portalu IMDb film otrzymał ocenę 8,5/10 na podstawie miliona głosów, a na TMDB 8,3/10 z ponad osiemnastu tysięcy głosów. Świadczy to o tym, że widzowie oceniają go znacznie wyżej niż krytycy, którzy w 127 recenzjach wystawili mu notę 6,8/10.
Co pozostało za kulisami
- Reżyserski duet zainspirował się dokumentem, który obejrzeli w 2004 roku, opowiadającym o tym, jak młody mieszkaniec przedmieść został zatrudniony do opieki nad sparaliżowanym inwalidą Philippem Pozzo di Borgo, który stał się sparaliżowany po wypadku 27 lipca 1993 roku.
- Pierwszym wyborem na rolę Philippa Pozzo di Borgo był Daniel Otay.
- Pomimo tego, że musiał grać zupełnie zwykłego człowieka, Omar Sy zrzucił prawie pięć kilogramów w przygotowaniach do zdjęć. Aktor uznał, że typowy mieszkaniec przedmieść z taką historią powinien mieć bardziej atletyczną sylwetkę.
- Przed rozpoczęciem pracy nad projektem reżyserzy Olivier Nakache i Éric Toledano osobiście odwiedzili Philippa Pozzo di Borgo, mieszkającego w Maroku. Spotkanie z nim i jego wypowiedź wielokrotnie zwiększyły ich chęć nakręcenia filmu na podstawie jego historii. Sam Philipp Pozzo di Borgo udzielił im mnóstwa informacji i porad praktycznie do każdej sceny filmu.
- Na tym, aby przede wszystkim film był komedią, a nie dramatem, nalegał sam Philipp Pozzo di Borgo. Nie chciał, aby film oparty na jego życiu stał się historią współczucia i litości.
- Omar Sy został zaproszony do zagrania w filmie jeszcze przed napisaniem scenariusza.
- Kiedy Driss i Philippe byli w galerii, Driss miał kabel od słuchawek najpierw po prawej stronie, a w następnym ujęciu po lewej.
- W scenie, kiedy główni bohaterowie znajdują się w galerii obrazów, Philippe prosi o cukierka. Driss wyciąga rękę z zielonym cukierkiem, a w następnym ujęciu kładzie Philippe'owi do ust już żółty.
- Kiedy Driss urządza się na kuriera, dziewczyna wspomina, że otrzymał prawo jazdy miesiąc temu. Jednocześnie Philippe w scenie pościgu narzeka, że Drissowi nie zaszkodziłoby zdobyć prawo jazdy, chociaż ta scena dzieje się później w czasie.
- W scenie, w której Dries goli Philippa, mokre włosy Philippa podczas przejść między ujęciami stają się raz suche, a następnie znowu mokre.
- Podczas tańca Drissa skrzypek najpierw gra, a w następnym kadrze już tylko siedzi.
- Na 15. minucie filmu, kiedy Dries siedzi przy stole, jajko i szklanka, znajdujące się na tym stole, w różnych kadrach znajdują się w innej odległości od siebie.
- W scenie, w której ciotka Drissa go gani, szalik na jej szyi przy każdej zmianie ujęcia leży inaczej. Również, oceniając po kolorowych paskach na jej szaliku, jest on zawiązany raz luźniej, a raz ciaśniej.
- W scenie, w której Dries przychodzi do Philippa, przy bramie prowadzącej na dziedziniec wisi znak zakazujący parkowania. Jednak różni się on od tego, który wisi tam w scenie, w której Dries atakuje mężczyznę zaparkowanego naprzeciwko tych bram.
- W jednej ze scen, w której widzowie widzą, jak Dries i Philipp spędzają czas, wyraźnie widać, że Philipp, siedząc na wózku inwalidzkim, porusza stopami obu nóg, choć zgodnie ze scenariuszem jest sparaliżowany.
- W filmie wykorzystano dwa samochody Maserati. W pierwszej scenie Maserati Quattroporte GTS 4.2 (0:01:28), a w scenie z eskortą policyjnych samochodów już Maserati Quattroporte 4.7 ((0:06:21), (0:06:41)). Tę różnicę można dostrzec w ten sposób: w Maserati Quattroporte GTS 4.2 znajdują się 4 rury wydechowe i kratownicowa osłona chłodnicy, a w Maserati Quattroporte 4.7 – dwie duże rury wydechowe i osłona chłodnicy z pionowymi żeberkami.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
