Su Excelencia

Lopitos, który jest strasznie nieefektywny, lecz błyskotliwy, zostaje zaprosony (z powodu przesądu obecnego ambasadora dotyczącego liczby trzynastu osób zasiadających do posiłku) na bankiet, w którym uczestniczą ambasadorowie obu supermocarstw. Gdy w trakcie posiłku docierają wieści o serii zamachów stanu w Los Cocos, Lopitos staje się oficjalnym ambasadorem. Podczas szczytu światowych przywódców przedstawiciele dwóch mocarstw zabiegają o poparcie dyplomatów z krajów trzeciego świata, aby przechylić szalę globalnej władzy na swoją korzyść. Lopitos, ostatni dyplomata pozostający niezależny, zamiast ulec namowom, wygłasza tyradę przeciwko supermocarstwom za naruszanie prawa krajów rozwijających się do samostanowienia. Przemawia do nich z perspektywy obywatela, a nie ambasadora, ponieważ dzień przed wystąpieniem zaaranżował koniec swojej misji dyplomatycznej.