Zgadnij kto przyjdzie na obiad
Krótki opis
Zgadnij kto przyjdzie na obiad to amerykańska komedia i dramat z 1967 roku. Główną bohaterką jest Joey Drayton, młoda biała kobieta z zamożnej rodziny z San Francisco, która wraca do domu z mężczyzną, z którym zamierza wyjść za mąż. Jest nim John Prentice, szanowany afroamerykański lekarz. John jasno zaznacza, że zgodzi się na ślub tylko wtedy, gdy rodzice dziewczyny zaakceptują ten związek bez żadnych zastrzeżeń. Jej matka, Christina, przyjmuje tę nowinę z aprobatą, jednak ojciec, Matt – człowiek o silnych przekonaniach i wydawca prasowy – ma z tym problem, mimo że od dawna uważa się za liberała. Niepokój odczuwają również rodzice Johna, a obie rodziny muszą zmierzyć się ze swoimi uprzedzeniami podczas wspólnego spotkania. W rolach głównych wystąpili Spencer Tracy jako Matt, Katharine Hepburn jako Christina, Sidney Poitier jako John oraz Katharine Houghton jako Joey.
Reżyserem i producentem filmu był Stanley Kramer, który pracował nad scenariuszem autorstwa Williama Rose'a. Produkcja z 1967 roku była siódmym z dziewięciu pełnometrażowych filmów w dorobku Kramera i oznaczała powrót do kameralnej, współczesnej tematyki po serii wielkich dramatów. Obsada, w skład której weszli m.in. Cecil Kellaway i Beah Richards, liczy 22 odtwórców ról. Film, którego budżet wyniósł około 4 milionów USD, zarobił na całym świecie w przybliżeniu 57 milionów USD, co stanowiło bardzo dobry wynik jak na produkcję opartą głównie na dialogach.
Film do dziś cieszy się uznaniem widzów: na IMDb otrzymał ocenę 7,8 na podstawie około 53 000 głosów, a na TMDB 7,6 z około 939 głosów. Ocena krytyków na poziomie 7/10 z 38 recenzji jest zbliżona do not z portali dla widzów, co świadczy o powszechnej zgodności co do wartości tego dzieła.
Co pozostało za kulisami
- Film był jeszcze wyświetlany w kinach, gdy zamordowano Martina Luthera Kinga (1929-1968). Początkowo w filmie znajdowała się kwestia bohaterki Katharine Hepburn skierowana do służącej, informująca, że na obiad przyjdzie gość, na co służąca pytała: „Kto? Pastor Martin Luther King?”. Po zabójstwie Kinga studio obdzwoniło kina, w których wyświetlano film, i nakazało wyciąć tę kwestię.
- Ze względu na stan zdrowia Spencera Tracy'ego (1900-1967), aktorzy i członkowie ekipy filmowej mieli zawsze przy sobie dwa scenariusze – jeden z Tracym, a drugi bez niego. Zazwyczaj Katharine Hepburn (1907-2003) przywoziła Tracy'ego rano na plan zdjęciowy; pracowali razem do momentu, gdy zaczynała odnosić wrażenie, że jest on już zmęczony, po czym Hepburn i Tracy odjeżdżali. Sidney Poitier, który zdobył już Oscara w kategorii „najlepsza rola męska” za dramat Ralpha Nelsona „Lilie polne” (1963), onieśmielał się w obecności tych dwóch żywych legend kina i grał swoje sceny osobno.
- W scenie blisko końca filmu, w której bohater Spencera Tracy'ego wygłasza swój słynny monolog, w tle widać płaczącą Katharine Hepburn. Łzy nie były udawane: wiedziała, w jak złym stanie on się znajdował, a słowa o tym, że prawdziwa miłość nie gaśnie z biegiem lat, głęboko ją wzruszyły.
- Ten film był ostatnim w karierze aktora - Spencera Tracy’ego. Aby firma ubezpieczeniowa pozwoliła choremu Spencerowi Tracy’emu kręcić film, gaże Katharine Hepburn i Stanleya Kramera zostały zamrożone, w razie potrzeby ponownego nakręcenia filmu z innym aktorem.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
