Czas pionierów
Kraj
Produkcja
Budżet
$400 000 000
Opłaty
$9 677 311
Reżyser
Dmitry Kiselev
Aktorzy
Eugenij Mironow, Konstantin Khabenskiy, Władimir Ilińczyk, Anatoliy Kotenyov, Aleksandra Ursulyak, Elena Panova, Aleksander Ilin, Yuriy Itskov, Kirill Poluhin, Vitaliya Kornienko
Wszyscy aktorzy i role (10)
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Producent
Timur Bekmambetov, Eugenij Mironow, Sergey Ageev
Operator
Vladimir Bashta
Kompozytor
Yuriy Poteenko
Artysta
Casting
Instalacja
Anton Anisimov, Nikolay Bulygin, Aleksei Kumakshin
Cały zespół (20)
Cały zespół (20)
Krótki opis
Marzec 1965 roku. W samym sercu Zimnej Wojny, USA i ZSRR rywalizują o dominację w kosmosie. Celem obu supermocarstw w tym wyścigu jest wysłanie pierwszego człowieka w przestrzeń kosmiczną. Aby to osiągnąć, nie cofnięto się przed żadną ceną i żadnym ryzykiem. Teraz od nieprawdopodobnego duetu – doświadczonego weterana wojennego i porywczego pilota testowego – zależy spełnienie tej misji. Dwóch mężczyzn w maleńkim statku kosmicznym, bez odpowiednich testów, stających w obliczu całkowitej nieznajomości. Mieli zrobić coś, czego nikt przedtem nie dokonał – i nikt nie mógł przewidzieć, co stanie się dalej.
Co pozostało za kulisami
- Film oparty jest na prawdziwych wydarzeniach dotyczących pierwszego w historii wyjścia człowieka w otwartą przestrzeń kosmiczną, które dokonał Aleksiej Leonow ze statku kosmicznego „Woschod-2”.
- Nad projektem pracował pracownik Biura Konstrukcyjnego „Energia” Wiktor Błagow, jeden z kierowników startu „Woschoda-2”.
- Do filmu wykonano dwa modele kapsuły – jedna kapsuła została wykorzystana do zdjęć wnętrzowych, a druga – do zdjęć zewnętrznych.
- Twórcom filmu dano dostęp jedynie do projektu urządzeń kosmicznych. Wewnętrzne urządzenie techniki kosmicznej do dziś pozostaje utajnione.
- Waga kapsuły zewnętrznej wynosi 200 kg, a średnica – 235 cm.
- Konstantin Chabieński został zatwierdzony na rolę Pawła Bielajewa bez castingu. Twórcy filmu chcieli, aby to on zagrał tę postać.
- Działający kosmonauta Fiodor Jurczichin podłożył głos jednemu z pracowników Centrum Kontroli Misji.
- Mironow i Chabieński trenowali ponad rok, aby być gotowymi do zdjęć. Obaj aktorzy spędzili w siłowni łącznie około 4 000 godzin.
- Na stworzenie dekoracji artyści poświęcili 8 700 godzin.
- Reflektor imitujący światło słoneczne ważył 50 kg.
- Skafandry kosmiczne wykonane były z materiałów specjalnych, stosowanych w astronautyce. Waga każdego z nich wynosi 30 kg. Wysokość – 170 cm.
- Specjaliści od efektów wizualnych rozpoczęli pracę nad filmem półtora roku przed startem zdjęć. Przeprowadzili kompletną rekonstrukcję całego lotu, od momentu startu „Woschoda-2” do lądowania.
- Specjalnie dla scen wyjścia Leonowa w otwartą przestrzeń kosmiczną studio CGF opracowało system rozszerzonej rzeczywistości ViewGA, który pozwolił reżyserowi i operatorowi już podczas kręcenia widzieć na ekranie ruchy aktora w warunkach wirtualnej kosmosu.
- Aby sceny w nieważkości wyglądały jak najbardziej efektownie, stworzono „cyfrowe dublerki” Mironowa i Chabenkiego. Aktorów „zeskanowano” na okrężnej instalacji z 80 aparatów fotograficznych.
- Głównym konsultantem filmu był Aleksiej Leonow.
- Początkowo planowano, że reżyserią zajmie się Siergiej Bodrow, jednak latem 2015 roku ekipa rozpoczęła zdjęcia pod kierownictwem Jurija Bykowa. Na początku 2016 roku, po zrealizowaniu wszystkich scen dramatycznych, reżyser na mocy porozumienia z producentami filmu, Timurem Bekmambietowem i Jewgienijem Mironowem, opuścił projekt. Dokończenie pozostałych scen akcji powierzono Dmitrijowi Kisielowowi.
- Jednym ze scenarzystów filmu jest znany autor Jurij Korotkow („Awaria-córka milicjanta”, „9 rota”, „Stylagi”).
- Pomysł na film należy do Jewgienija Mironowa, który rozpoczął jego realizację jako producent, uzyskawszy zgodę osobiście od Aleksieja Leonowa. Sławny kosmonauta został jednym z głównych konsultantów projektu.
- Aktorzy grający główne role przed rozpoczęciem zdjęć przeszli trzymiesięczny intensywny kurs treningowy mający na celu zwiększenie wytrzymałości fizycznej. Według Mironowa, jednym z najtrudniejszych wyzwań na planie były dwuzmianowe zmiany, podczas których przez kilka godzin wisiał na linach, udając stan nieważkości.
- Specjalnie na potrzeby zdjęć kostiumografowie stworzyli cztery skafandry: dwa dla aktorów i dwa dla ich dublerów. W przeciwieństwie do oryginalnych kombinezonów z 1965 roku, kostiumy były znacznie lżejsze, ale ze względu na syntetyczny materiał aktorzy w nich dosłownie lali się z potu. Hełmy zostały wykonane na zamówienie przez angielską firmę współpracującą z hollywoodzkimi studiami.
- Dużą uwagę zwrócono na detale, oddające epokę historyczną. W szczególności na rękach kosmonautów można zauważyć unikalne zegarki, wydane z okazji lotu Gagarina. Artyści zdołali je znaleźć u kolekcjonerów.
- Sceny w tajdze kręcono w Kraju Permskim, niedaleko osady Uswa. To tutaj w 2013 roku odbywały się zdjęcia dramatu „Geograf popił globus”. Główni aktorzy nie brali udziału w ekspedycji. Wszystkie epizody w tajdze kręcono w planach ogólnych, dlatego zamiast aktorów wykorzystano dublerów.
- Główna część procesu zdjęciowego odbywała się w Moskwie, w jednym z hangarów należących do dawnej fabryki ZIL, gdzie scenografowie zbudowali trzy modele „Woschoda-2” w naturalnej wielkości. Jeden wykorzystano do kręcenia scen w kosmosie, drugi – do ujęć końcowych w tajdze, a w trzecim została w pełni odtworzona wewnętrzna „struktura” statku. Ten model zawierał również wielopoziomowy system zabezpieczeń i zawieszeń, za pomocą których aktorzy odtwarzali stan nieważkości.
- Jewgienij Mironow próbował powtórzyć jedną z najbardziej niezwykłych akcji Aleksieja Leonowa podczas wyjścia w otwartą przestrzeń kosmiczną – wykonać „przewrót” w rurze śluzy o średnicy nieco większej niż metr, jednak nie udało mu się tego dokonać.
- Zimą 2016 roku grupa filmowców przyleciała do Kraju Permskiego, w okolice miejsca, gdzie 19 marca 1965 roku na statku kosmicznym Woschod 2 w trybie awaryjnym wylądował zespół Biejajewa-Leonowa. Zdjęcia kręcono w dolinie rzeki Uswy przy temperaturze minus 35 stopni. Do miejsca kręconych scen trzeba było się dostawać za pomocą sprzętu wspinaczkowego. Ta podróż zajmowała co najmniej półtorej godziny.
- Twórcom filmu udostępniono jedynie projekt urządzeń kosmicznych. Wewnętrzne działanie sprzętu kosmicznego pozostało utajnione.
- Konstantin Chabienski został zatwierdzony na rolę Pawła Bielajewa bez castingu.
- Kosmonauta Fiodor Jurczichin podłożył głos jednej z osób pracujących w Centrum Kontroli Misji.
- Mironow i Chabienski trenowali ponad rok, aby przygotować się do ról. Obaj aktorzy spędzili w sumie około 4 000 godzin na siłowni.
- Aby sceny w nieważkości wyglądały jak najbardziej efektownie, stworzono cyfrowe dublerki Mironowa i Chabienskiego. Aktorów zeskanowano na okrągłej instalacji składającej się z 80 aparatów fotograficznych.
- Specjalnie na potrzeby zdjęć kostiumografowie stworzyli cztery skafandry: dwa dla aktorów i dwa dla ich dublerów. W przeciwieństwie do kombinezonów z 1965 roku, kostiumy były znacznie lżejsze, ale ze względu na syntetyczny materiał aktorzy dosłownie lali się potem. Hełmy zostały wykonane na zamówienie przez angielską firmę współpracującą z hollywoodzkimi studiami.
- Dużą uwagę poświęcono detalom, które odzwierciedlały epokę historyczną. W szczególności na rękach kosmonautów można zauważyć zegarki wydane z okazji lotu Gagarina. Artyści zdołali je znaleźć u kolekcjonerów.
- Główna część zdjęć odbywała się w Moskwie, w jednym z hangarów należących do dawnej fabryki ZIL, gdzie scenografowie zbudowali trzy modele „Woschodu-2” w naturalnej wielkości. Jednego używano do kręcenia scen w kosmosie, drugiego – do ujęć końcowych w tajdze, a w trzecim została w pełni odtworzona mechanika statku. Ten model zawierał również wielopoziomowy system zabezpieczeń i zawieszeń, za pomocą których symulowano nieważkość.
- Jewgienij Mironow próbował powtórzyć jedną z najbardziej niewiarygodnych akcji Aleksieja Leonowa podczas wyjścia w otwartą przestrzeń kosmiczną – salto w szybie śluzy o średnicy nieco większej niż metr, jednak nie udało mu się to.
- Kombinezony kosmiczne zostały wykonane z materiałów specjalnych, używanych w kosmonautyce. Waga każdego z nich wynosi 30 kg. Wysokość – 170 cm.
- Główna część zdjęć odbywała się w Moskwie, w jednym z hangarów należących do dawnej fabryki ZIL, gdzie scenografowie zbudowali trzy modele „Woschoda-2” w pełnej skali. Jeden wykorzystano do kręcenia scen w kosmosie, drugi — do ujęć końcowych w tajdze, a w trzecim została w pełni odtworzona aranżacja wnętrza statku. Ten model zawierał również wielopoziomowy system zabezpieczeń i zawieszeń, za pomocą których symulowano nieważkość.
- Jewgienij Mironow próbował powtórzyć jedną z najbardziej niewiarygodnych akcji Aleksieja Leonowa podczas wyjścia w otwartą przestrzeń kosmiczną – zrobić przewrót w szybie śluzy o średnicy nieco większej niż metr, jednak nie udało mu się to.
Podobne filmy
8.7/10
8.5/10
8.4/10
8.4/10
8.4/10
8.3/10
8.3/10
8.3/10
8.2/10
8.2/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
