Joanna d'Arc
Kraj
Budżet
$4 600 000
Opłaty
$0
Reżyser
Aktorzy
Ingrid Bergman, Franciszek L. Sullivan, J. Carrol Naish, Ward Bond, Szepard Strudwik, Gene Lockhart, John Emery, Leif Erickson, Cecil Kellaway, José Ferrer
Wszyscy aktorzy i role (10)
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Producent
Walter Wanger
Operator
Joseph A. Valentine
Kompozytor
Artysta
Casting
Billy Selwyn
Instalacja
Frank Sullivan
Cały zespół (37)
Cały zespół (37)
Krótki opis
W XV wieku Francja jest państwem pokonanym i zrujnowanym po Wojnie Stuletniej z Anglią. Czternastoletnia wieśniaczka Joanna d’Arc twierdzi, że słyszy głosy z Nieba, wzywające ją do poprowadzenia Armii Bożej przeciw Orleanowi i koronowania słabego delfina Karola VII na króla Francji. Joanna jednoczy ludzi swoją wiarą, formuje armię i zdobywa Orlean.
Co pozostało za kulisami
- Ingrid Bergman (1915-1982) marzyła o tym, żeby zagrać w tym filmie i przez wiele lat próbowała doprowadzić do rozpoczęcia jego realizacji.
- Sztuka Maxwella Andersona (1888-1959) „Joanna z Łuku” (1946), która stała się literacką podstawą scenariusza, jest tzw. sztuką w sztuce, a jej fabuła nie tylko opowiada historię Joanny d’Arc (1412-1431), ale również pokazuje, jaki wpływ ta historia wywiera na trupę teatralną, zwłaszcza na aktorkę grającą główną rolę. Ingrid Bergman chciała zachować w filmie strukturę sztuki, ale kierownictwo studia odrzuciło ten pomysł, twierdząc, że nie spodoba się to widzom. Dlatego scenarzystom Andersonowi i Andrew Soltowi (1916-1990) zlecono zmianę struktury narracji – skupienie się wyłącznie na scenach z Joanną d’Arc, a usunięcie wszystkiego innego. Zmieniono również tytuł filmu na bardziej rozpoznawalne „Joanna d’Arc”.
- Stworzenie kolczugi dla Joanny d’Arc stanowiło problem, ponieważ dokładna kopia kosztowałaby fortunę, a sama kolczuga byłaby zbyt ciężka dla aktora. Ponadto, kolczugi były potrzebne wszystkim aktorom grającym role główne i statystom. Rozwiązanie znalazła kostiumografka Barbara Karińska (1886-1983). Po prostu związała tuniki, na które następnie przyszyto zwykłe metalowe podkładki, a podkładki pomalowano srebrną farbą.
- Sztuka Maxwella Andersona (1888-1959) „Joanna d’Arc” (1946), która stała się literackim źródłem scenariusza, jest tzw. sztuką w sztuce, a jej fabuła nie tylko opowiada historię Joanny d’Arc (1412-1431), ale także pokazuje, jaki wpływ ta historia wywiera na trupę teatralną, zwłaszcza na aktorkę grającą główną rolę. Ingrid Bergman chciała zachować w filmie strukturę sztuki, ale kierownictwo studia odrzuciło ten pomysł, twierdząc, że nie spodoba się on widzom. Dlatego scenarzystom Andersonowi i Andrew Soltowi (1916-1990) zlecono zmianę struktury narracji – skupienie się tylko na scenach z Joanną d’Arc, a usunięcie wszystkiego innego. Zmieniono również tytuł filmu na bardziej rozpoznawalne „Joanna d’Arc”.
Podobne filmy
8.1/10
7.7/10
7.2/10
7.2/10
7.2/10
7.2/10
7.2/10
7.2/10
7.1/10
7/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
