Franciszek L. Sullivan (Francis L. Sullivan) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Oliver Twist» (1948), «Oliver Twist» (1948), «Great Expectations» (1946), «Great Expectations» (1946), «Night and the City» (1950),
Francis Loftus Sullivan (6 stycznia 1903, Wandsworth, Londyn – 19 listopada 1956, Nowy Jork) był angielskim aktorem filmowym i teatralnym. Uczęszczał do Stonyhurst, jezuickiej szkoły publicznej w Lancashire w Anglii, której absolwentami byli m.in. Charles Laughton i Arthur Conan Doyle.
Sullivan, postawny mężczyzna z wyraźnym podwójnym podbródkiem i głębokim głosem, zadebiutował jako aktor w Old Vic w wieku 18 lat, w roli w sztuce Szekspira „Ryszard III”, a w filmie pojawił się po raz pierwszy w 1932 roku. Do jego najbardziej znanych ról filmowych należą Mr. Bumble w „Oliverze Twist” (1948) i Phil Nosseross w filmie noir „Noc i miasto” (1950). Sullivan grał również rolę Jaggersa w dwóch wersjach „Wielkich nadziei” Charlesa Dickensa – w 1934 i 1946 roku. Wystąpił także w czwartym filmie Dickensa, produkcji Universal Pictures z 1935 roku „Tajemnica Edwina Drooda”, w którym zagrał Crisparkle’a.
W 1938 roku wystąpił w „Cytadeli” z Robertem Donatem, a dekadę później zagrał rolę Pierre’a Cauchona w kolorowej wersji „Joanny d’Arc” z Ingrid Bergman. Także w 1938 roku wystąpił w odnowionej inscenizacji sztuki braci Stokesów „Oscar Wilde” w London Arts Theatre.
Sullivan grał również w lekkich komediach, m.in. „Mój ulubiony szpieg” (1951) z Bobem Hope’em i Hedy Lamarr, w którym zagrał agenta wroga, oraz w komedii „Fiddlers Three” (1944), wcielając się w Nerona. Zagrał także rolę Pothinusa w filmowej adaptacji z 1945 roku „Cezara i Kleopatry” George’a Bernarda Shawa. Film wyreżyserował Gabriel Pascal i był ostatnim filmem osobiście nadzorowanym przez samego Shawa. Sullivan później wznowił tę rolę w teatralnej inscenizacji sztuki.
Sullivan, który ostatecznie został naturalizowanym obywatelem USA, otrzymał nagrodę Tony w 1955 roku za sztukę Agathy Christie „Świadek oskarżenia”. Wcześniej grał Herkulesa Poirot w Embassy Theatre (Londyn) w sztuce Christie „Czarna kawa” (1930). Zmarł na atak serca w wieku 53 lat (niektóre źródła podają, że zmarł na bliżej nieokreśloną „chorobę płuc”).
Powyższy opis pochodzi z artykułu na Wikipedii o Francisie L. Sullivanie, objętego licencją CC-BY-SA, pełna lista współautorów na Wikipedii.